zespół Stilla
Zespół Stilla (choroba Stilla) to rzadka postać zapalenia stawów o podłożu autoimmunologicznym, która może występować zarówno u dzieci (młodzieńcza postać idiopatycznego zapalenia stawów o początku układowym), jak i u dorosłych (choroba Stilla u dorosłych). Charakteryzuje się triada objawów: wysoką gorączką o charakterze septycznym (najczęściej raz dziennie z powrotem do wartości prawidłowych), wysypką skórną o charakterze łososiowym, pojawiającą się w szczycie gorączki, oraz zapaleniem stawów.
W obrazie klinicznym mogą również występować: limfadenopatia, powiększenie śledziony i wątroby, zapalenie błon surowiczych (opłucnej, osierdzia), bóle gardła oraz bóle mięśniowe. Charakterystyczne są znacznie podwyższone parametry stanu zapalnego (OB, CRP), leukocytoza z neutrofilią, a także bardzo wysokie stężenie ferrytyny, które jest uznawane za marker aktywności choroby.
Rozpoznanie zespołu Stilla opiera się głównie na kryteriach klinicznych (np. kryteria Yamaguchiego) po wykluczeniu innych przyczyn objawów, takich jak infekcje, nowotwory czy inne choroby reumatologiczne. W leczeniu stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, glikokortykosteroidy, klasyczne leki modyfikujące przebieg choroby (metotreksat, cyklosporyna), a w przypadkach opornych na standardową terapię – leki biologiczne (inhibitory IL-1, IL-6, TNF-alfa).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meprelon 8 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg, 8 mg oraz 16 mg, jest wskazany do systemowej terapii glikokortykosteroidami w ciężkich postaciach chorób reumatologicznych, pulmonologicznych, dermatologicznych, hematologicznych oraz gastroenterologicznych. W reumatologii stosuje się go m.in. w postępującym reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniu stawów z zajęciem narządów wewnętrznych. W pulmonologii wskazania obejmują astmę oskrzelową (w terapii skojarzonej z lekami rozszerzającymi oskrzela), zaostrzenia POChP (leczenie do 10 dni), śródmiąższowe choroby płuc oraz sarkoidozę w stadium II i III. W dermatologii Meprelon jest stosowany w ciężkich reakcjach alergicznych, chorobach autoimmunologicznych skóry oraz rozległych zmianach, które nie reagują na miejscowe kortykosteroidy. W hematologii znajduje zastosowanie w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, a w gastroenterologii w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna wymagających systemowej terapii glikokortykosteroidami.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba Addisona, choroba Leśniowskiego-Crohna, glikokortykosteroidy, hydrokortyzon, katar sienny, leczenie substytucyjne, leki rozszerzające oskrzela, martwica naskórka, metyloprednizolon, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, niedobór ACTH, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, osutka krostkowa, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rumień wysiękowy, sarkoidoza, śródmiąższowe choroby płuc, toczeń rumieniowaty dyskoidalny, toczeń skórny, usunięcie nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, wysypka polekowa, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zespół Lyella, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół Stilla, zespół Sweeta, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meprelon 4 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg, 8 mg oraz 16 mg, jest wskazany do systemowej terapii glikokortykosteroidowej w schorzeniach o podłożu zapalnym, autoimmunologicznym i alergicznym. W reumatologii stosuje się go w ciężkich postaciach reumatoidalnego zapalenia stawów oraz młodzieńczego RZS z zajęciem narządów wewnętrznych. W chorobach układu oddechowego Meprelon jest użyteczny w astmie oskrzelowej (w skojarzeniu z lekami rozszerzającymi oskrzela), zaostrzeniach POChP (leczenie do 10 dni) oraz w śródmiąższowych chorobach płuc i sarkoidozie w stadium II i III. W alergologii i dermatologii stosuje się go w ciężkich postaciach kataru siennego, alergicznego nieżytu nosa oraz w rozległych i nasilonych chorobach skóry, w tym autoimmunologicznych i alergicznych reakcjach skórnych. W hematologii wskazaniem jest autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna, a w gastroenterologii – wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Meprelon jest także stosowany w leczeniu substytucyjnym niewydolności kory nadnerczy po zakończeniu wzrostu pacjenta.
alergiczny nieżyt nosa, alveolitis, astma oskrzelowa, choroba Addisona, choroba Leśniowskiego-Crohna, dermatoza neutrofilowa, glikokortykosteroid, hydrokortyzon, kortyzon, metyloprednizolon, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, niedobór ACTH, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, osutka krostkowa, POChP, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rumień wysiękowy, sarkoidoza, śródmiąższowe choroby płuc, toczeń rumieniowaty dyskoidalny, toczeń skórny, toksyczna martwica naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, wysypka polekowa, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zespół Lyella, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół Stilla, zespół Sweeta, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meprelon 16 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg, 8 mg oraz 16 mg, jest wskazany do ogólnoustrojowej terapii glikokortykosteroidowej w licznych schorzeniach o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym. W reumatologii stosuje się go w ciężkich postaciach reumatoidalnego zapalenia stawów, w tym młodzieńczego RZS z zajęciem narządów wewnętrznych. W pulmonologii Meprelon jest zalecany w astmie oskrzelowej (w połączeniu z lekami rozszerzającymi oskrzela), zaostrzeniach POChP (do 10 dni), śródmiąższowych chorobach płuc oraz przewlekłej sarkoidozie w stadium II i III. W dermatologii znajduje zastosowanie w ciężkich reakcjach alergicznych, polekowych wysypkach, toksycznej martwicy naskórka (zespół Lyella), rumieniu guzowatym, zespole Sweeta oraz w autoimmunologicznych chorobach skóry, takich jak zapalenie skórno-mięśniowe i toczeń rumieniowaty. W hematologii jest stosowany w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, a w gastroenterologii w leczeniu zaostrzeń wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Ponadto, Meprelon jest używany w terapii substytucyjnej niewydolności kory nadnerczy, w tym choroby Addisona, zespołu nadnerczowo-płciowego oraz po adrenalektomii, z zastrzeżeniem, że u pacjentów w okresie wzrostu preferowane są hydrokortyzon i kortyzon.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba Addisona, choroba Leśniowskiego-Crohna, dermatoza neutrofilowa, glikokortykosteroid, katar sienny, martwica naskórka, metyloprednizolon, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, niedobór ACTH, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, osutka krostkowa, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rumień wysiękowy, sarkoidoza, śródmiąższowa choroba płuc, toczeń rumieniowaty, toczeń skórny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, wysypka polekowa, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zespół Lyella, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół Stilla, zespół Sweeta, zwłóknienie płuc