aerozol zewnętrzny

Aerozol zewnętrzny to postać leku przeznaczona do stosowania miejscowego na skórę, błony śluzowe lub rany. Preparat zawiera substancje lecznicze zawieszone lub rozpuszczone w ciekłym nośniku, który pod ciśnieniem gazu nośnego jest uwalniany z pojemnika w postaci mgły drobnych kropelek lub piany.

Zaletą aerozoli zewnętrznych jest możliwość precyzyjnego aplikowania leku na wybraną powierzchnię ciała, w tym na miejsca trudno dostępne. Forma ta zapewnia równomierne rozprowadzenie substancji czynnej na skórze bez konieczności dotykania zmienionego chorobowo miejsca, co zmniejsza ryzyko zakażenia i jest korzystne przy bolesnych zmianach.

W praktyce medycznej aerozole zewnętrzne są często stosowane w dermatologii (leki przeciwzapalne, przeciwświądowe, antyseptyczne), w leczeniu ran i oparzeń (środki odkażające, znieczulające), a także w terapii schorzeń ortopedycznych (preparaty przeciwbólowe, przeciwzapalne). Ich zaletą jest szybkie działanie i wysoka biodostępność miejscowa przy ograniczonej absorpcji ogólnoustrojowej.

Podczas aplikacji aerozolu należy zachować odpowiednią odległość od powierzchni ciała (zwykle 15-30 cm) oraz chronić oczy i drogi oddechowe przed wdychaniem rozpylonej substancji. Przechowywanie preparatów powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami producenta, z dala od źródeł ciepła i ognia, ze względu na obecność substancji łatwopalnych w wielu aerozolach.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl