wapnienie naczyń

Wapnienie naczyń (kalcyfikacja naczyń) to proces patologiczny polegający na odkładaniu się złogów wapnia w ścianach naczyń krwionośnych. Jest to zjawisko powszechnie obserwowane w przebiegu miażdżycy, cukrzycy, przewlekłej choroby nerek oraz jako naturalny element procesu starzenia się organizmu.

Mechanizm wapnienia naczyń obejmuje transformację komórek mięśni gładkich naczyń w komórki przypominające osteoblasty oraz zaburzenie równowagi między czynnikami pro- i antykalcyfikacyjnymi. Proces ten prowadzi do zwiększenia sztywności naczyń, upośledzenia ich elastyczności oraz zmniejszenia światła naczyń, co skutkuje zaburzeniami przepływu krwi.

Diagnostyka wapnienia naczyń opiera się na badaniach obrazowych, takich jak angiografia, tomografia komputerowa (wskaźnik uwapnienia tętnic wieńcowych – calcium score) oraz ultrasonografia. W badaniach laboratoryjnych można obserwować zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, szczególnie u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek.

Leczenie wapnienia naczyń koncentruje się głównie na modyfikacji czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, w tym kontroli ciśnienia tętniczego, gospodarki lipidowej i węglowodanowej. U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek istotne jest wyrównanie zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Badania nad lekami bezpośrednio hamującymi proces kalcyfikacji (np. inhibitory kalcyfikacji, bisfosfoniany) są w toku, lecz ich skuteczność kliniczna wymaga dalszych badań.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl