Przedawkowanie
Thorens 25 000 IU/2,5 ml

Przedawkowanie produktu leczniczego Thorens, zawierającego 25 000 IU (0,25 mg) cholekalcyferolu w dawce jednodawkowej, prowadzi do hiperkalcemii (stężenie wapnia >10,6 mg/dl, tj. >2,65 mmol/l) oraz hiperkalciurii (>300 mg/24h u dorosłych lub 4–6 mg/kg mc/dobę u dzieci). Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, polidypsję, zaparcia, wielomocz oraz odwodnienie, będące konsekwencją zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Przewlekłe przedawkowanie może skutkować wapnieniem naczyń i narządów, prowadząc do ich nieodwracalnego uszkodzenia i upośledzenia funkcji. Wskazane jest natychmiastowe przerwanie podawania leku po rozpoznaniu hiperkalcemii lub hiperkalciurii.

Pobierz ChPL PDF Thorens – Roztwór doustny – 25 000 IU/2,5 ml
  1. Przedawkowanie leku Thorens
    1. Oznaki przedawkowania
    2. Objawy przedawkowania
    3. Konsekwencje przewlekłego przedawkowania
    4. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    5. Monitorowanie pacjenta
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. niedobór witaminy D
Substancja czynna
  1. cholekalcyferol
Kategoria leku
  1. suplementy witaminy D
  2. witaminy

Przedawkowanie leku Thorens

Przedawkowanie produktu leczniczego Thorens (25 000 IU/2,5 ml, roztwór doustny zawierający cholekalcyferol – witaminę D3) może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Lek ten w postaci roztworu doustnego zawiera w jednej butelce jednodawkowej 25 000 IU cholekalcyferolu, co odpowiada 0,25 mg substancji czynnej.1

Oznaki przedawkowania

Przedawkowanie produktu Thorens manifestuje się przede wszystkim poprzez hiperkalcemię (podwyższone stężenie wapnia we krwi) oraz hiperkalciurię (zwiększone wydalanie wapnia z moczem). Stosowanie leku należy bezwzględnie przerwać, gdy stężenie wapnia w surowicy przekroczy poziom 10,6 mg/dl (2,65 mmol/l) lub gdy wydalanie wapnia z moczem przekroczy 300 mg/24 godziny u dorosłych lub 4–6 mg/kg masy ciała na dobę u dzieci.2

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania produktu Thorens zawierającego cholekalcyferol mogą wystąpić różnorodne objawy kliniczne związane głównie z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej.3

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm
Nudności Odczucie dyskomfortu w górnym odcinku przewodu pokarmowego z tendencją do wymiotów Efekt hiperkalcemii na ośrodek wymiotny
Wymioty Gwałtowne opróżnianie zawartości żołądka Bezpośredni skutek wysokiego stężenia wapnia we krwi
Wzmożone pragnienie (polidypsja) Nadmierne, patologiczne uczucie pragnienia Reakcja na odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe
Zaparcia Utrudnione wypróżnianie, zmniejszona częstość defekacji Wpływ hiperkalcemii na perystaltykę jelit
Wielomocz Nadmierne wydalanie moczu Efekt hiperkalcemii na funkcję nerek i zdolność koncentracji moczu
Odwodnienie Niedobór wody w organizmie Konsekwencja wielomoczu i polidypsji

Konsekwencje przewlekłego przedawkowania

Szczególnie niebezpieczne jest przewlekłe przedawkowanie produktu Thorens. Długotrwała hiperkalcemia może prowadzić do wapnienia naczyń i narządów, co skutkuje ich uszkodzeniem i upośledzeniem funkcji. Ten proces patologiczny może dotyczyć różnych tkanek i organów, prowadząc do ich nieodwracalnego uszkodzenia.4

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji rozpoznania przedawkowania produktu leczniczego Thorens należy zastosować następujące postępowanie:

  • Przerwanie podawania leku – natychmiastowe zaprzestanie stosowania preparatu Thorens jest pierwszym i niezbędnym krokiem w postępowaniu terapeutycznym
  • Nawadnianie pacjenta – odpowiednia podaż płynów ma kluczowe znaczenie dla wyrównania zaburzeń elektrolitowych i wspomaga wydalanie nadmiaru wapnia przez nerki

Postępowanie terapeutyczne powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem medycznym z regularną kontrolą parametrów biochemicznych, zwłaszcza stężenia wapnia w surowicy i moczu.5

Monitorowanie pacjenta

Po rozpoczęciu leczenia przedawkowania witaminy D3 konieczne jest regularne monitorowanie stężenia wapnia w surowicy krwi oraz kontrola funkcji nerek. W przypadku ciężkiej hiperkalcemii może być konieczne zastosowanie dodatkowych metod terapeutycznych, takich jak podawanie bifosfonianów, kalcytoniny lub w szczególnie ciężkich przypadkach – kortykosteroidów i leków moczopędnych pętlowych. Kompleksowe postępowanie terapeutyczne powinno być dostosowane do nasilenia objawów i wartości parametrów biochemicznych.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl