obsesyjno-kompulsyjne zaburzenie osobowości

Obsesyjno-kompulsyjne zaburzenie osobowości (OKZO) to przewlekły wzorzec zachowań charakteryzujący się nadmierną potrzebą perfekcjonizmu, kontroli, porządku i szczegółowości, który znacząco utrudnia funkcjonowanie pacjenta. W przeciwieństwie do zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD), OKZO jest zaburzeniem osobowości, co oznacza, że cechy te są głęboko zakorzenione w tożsamości pacjenta i postrzegane przez niego jako ego-syntoniczne (zgodne z jego obrazem siebie).

Pacjenci z OKZO wykazują sztywność poznawczą, nadmierną sumienność, skrupulatność oraz trudności w delegowaniu zadań. Często są skoncentrowani na szczegółach do tego stopnia, że tracą z oczu główny cel działania. Charakterystyczne jest również nadmierne przywiązanie do pracy kosztem relacji społecznych i wypoczynku, a także problematy z podejmowaniem decyzji wynikające z lęku przed popełnieniem błędu.

W diagnostyce różnicowej należy odróżnić OKZO od zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, w którym występują intruzywne, ego-dystoniczne myśli (obsesje) oraz powtarzalne zachowania (kompulsje) mające na celu redukcję lęku. Leczenie OKZO jest wyzwaniem terapeutycznym ze względu na ego-syntoniczny charakter objawów. Najskuteczniejsze podejście to długoterminowa psychoterapia, głównie poznawczo-behawioralna, ukierunkowana na zwiększenie elastyczności poznawczej i behawioralnej pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl