depresja oddechowa płodu

Depresja oddechowa płodu to stan patologiczny, w którym dochodzi do upośledzenia procesów oddechowych u płodu, co może prowadzić do niedotlenienia i kwasicy. Najczęściej diagnozuje się ją po urodzeniu, gdy noworodek ma trudności z rozpoczęciem samodzielnego oddychania.

Główne przyczyny depresji oddechowej płodu obejmują niedotlenienie wewnątrzmaciczne, przedwczesne oddzielenie łożyska, ucisk pępowiny, przedłużający się poród, czy zakażenia wewnątrzmaciczne. Czynnikami ryzyka są również powikłania ciąży jak nadciśnienie ciążowe, cukrzyca, choroby serca matki oraz stosowanie niektórych leków (np. opioidów).

Diagnostyka depresji oddechowej opiera się na ocenie stanu noworodka przy użyciu skali Apgar, badaniu gazometrii krwi pępowinowej oraz monitorowaniu czynności serca płodu podczas porodu. Wartość pH krwi pępowinowej poniżej 7,0 oraz deficyt zasad przekraczający 12 mmol/l sugerują istotne niedotlenienie okołoporodowe.

Leczenie obejmuje natychmiastowe działania resuscytacyjne u noworodka, w tym udrożnienie dróg oddechowych, wentylację dodatnimi ciśnieniami, intubację w cięższych przypadkach oraz tlenoterapię. Kluczowe znaczenie ma wczesna identyfikacja płodów zagrożonych depresją oddechową oraz odpowiednie postępowanie położnicze, włącznie z pilnym ukończeniem ciąży w przypadku wykrycia objawów niedotlenienia płodu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl