dializa nerki
Dializa nerki to procedura medyczna stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek, której celem jest oczyszczenie krwi z toksyn, usunięcie nadmiaru płynów oraz przywrócenie równowagi elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Zabieg ten zastępuje naturalne funkcje niewydolnych nerek, umożliwiając przeżycie pacjentom z zaawansowaną chorobą nerek.
Istnieją dwa główne rodzaje dializy: hemodializa i dializa otrzewnowa. Hemodializa polega na przepuszczaniu krwi pacjenta przez sztuczny filtr (dializator) poza organizmem. Podczas dializy otrzewnowej do jamy otrzewnowej wprowadza się płyn dializacyjny, który poprzez błonę otrzewnową wymienia substancje z krwią pacjenta.
Wskazaniami do dializy są: ostra niewydolność nerek nieodpowiadająca na leczenie zachowawcze, przewlekła choroba nerek w stadium 5 (GFR <15 ml/min/1,73m²), ciężkie zaburzenia elektrolitowe, kwasica metaboliczna, objawy mocznicy oraz przewodnienie oporne na leczenie diuretyczne. Dializa może być stosowana jako terapia docelowa lub jako leczenie pomostowe do przeszczepu nerki.
Powikłania związane z dializą obejmują: hipotensję śróddializacyjną, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne, infekcje dostępu naczyniowego, zakrzepicę, krwawienia, niedożywienie oraz długoterminowe problemy sercowo-naczyniowe. Mimo tych wyzwań, dializa znacząco poprawiła rokowanie pacjentów z niewydolnością nerek, wydłużając ich życie i poprawiając jego jakość.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Corsib 10 mg
Lek Corsib (bisoprolol fumaran) dostępny jest w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg w formie tabletek doustnych. U dorosłych leczenie rozpoczyna się zwykle od dawki 5 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do dawki podtrzymującej 10 mg/dobę, a maksymalna dawka nie powinna przekraczać 20 mg/dobę. U osób starszych zaleca się rozpoczęcie terapii od 2,5 mg z dalszym stopniowym zwiększaniem dawki w zależności od tolerancji i odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest zwykle konieczne dostosowanie dawki, natomiast u chorych z ciężkimi zaburzeniami (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dawka nie powinna przekraczać 10 mg/dobę. Dane dotyczące pacjentów dializowanych są ograniczone, jednak nie wskazują na konieczność modyfikacji dawkowania.
antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie krwi, częstość akcji serca, dawka podtrzymująca, dializa nerki, dławica piersiowa, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, parametry życiowe, przewlekła niewydolność serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon chorób i schorzeń
Sepsa – Leczenie
Sepsa stanowi stan nagły, wymagający natychmiastowej interwencji szpitalnej, ze szczególnym uwzględnieniem szybkiej diagnostyki i wdrożenia leczenia. Kluczowe jest podanie antybiotyków o szerokim spektrum działania w ciągu pierwszej godziny od rozpoznania, a następnie dostosowanie terapii na podstawie wyników posiewów. Resuscytacja płynowa powinna obejmować podanie 30 ml/kg krystaloidów w ciągu 3 godzin, a w przypadku utrzymującego się niedociśnienia mimo odpowiedniej podaży płynów, zastosowanie wazopresorów, z noradrenaliną jako lekiem pierwszego wyboru, celem utrzymania MAP ≥65 mmHg. Wsparcie oddechowe, w tym tlenoterapia i wentylacja mechaniczna z niskimi objętościami oddechowymi (6 ml/kg masy ciała) i ciśnieniem plateau ≤30 cm H2O, jest często konieczne. Monitorowanie produkcji moczu oraz funkcji narządów jest niezbędne, a w przypadku niewydolności nerek wskazana jest dializa, zgodnie z wytycznymi Surviving Sepsis Campaign (SSC).
antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotykoterapia, ciśnienie tętnicze, dializa nerki, dodatnie ciśnienie końcowo-wydechowe, drenaż ropnia, glikokortykosteroid, heparyna drobnocząsteczkowa, hiperglikemia, hipowolemia, hydrokortyzon, immunomodulacja, insulinoterapia, kanał potasowy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwwirusowy, lek wazoaktywny, lewosimendan, niedociśnienie, niewydolność nerek, noradrenalina, oddział intensywnej terapii, ognisko zakażenia, posiew krwi, rehabilitacja poznawcza, resuscytacja płynowa, roztwór krystaloidowy, środek przeciwdrobnoustrojowy, stan zagrażający życiu, stężenie mleczanów, terapia nerkozastępcza, tlenoterapia, transfuzja krwinek czerwonych, uszkodzenie tkanek, wazopresor, wentylacja mechaniczna, wstrząs septyczny, zakażenie wirusowe, zapalenie wyrostka robaczkowego, zespół posepsyjny, źródło zakażenia, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe