brak pęcherzyka żółciowego

Brak pęcherzyka żółciowego (agenezja pęcherzyka żółciowego) to rzadka wrodzona anomalia anatomiczna, występująca z częstością około 1 na 6000-7000 urodzeń. Stan ten charakteryzuje się całkowitym brakiem pęcherzyka żółciowego przy zachowanym prawidłowym drzewie żółciowym. Jest to wynik zaburzenia embriogenezy, w którym nie dochodzi do prawidłowego wykształcenia się pęcherzyka żółciowego z pierwotnego zawiązka w okresie płodowym.

Większość pacjentów z wrodzonym brakiem pęcherzyka żółciowego pozostaje bezobjawowa przez całe życie i anomalia ta jest często wykrywana przypadkowo podczas badań obrazowych lub zabiegu operacyjnego. U niektórych osób mogą wystąpić dolegliwości przypominające objawy kamicy żółciowej – ból w prawym podżebrzu, nudności, wzdęcia, nietolerancja tłustych pokarmów, mimo braku samego pęcherzyka.

Diagnostyka różnicowa obejmuje odróżnienie wrodzonego braku pęcherzyka żółciowego od jego zapadnięcia się (po przebytym zapaleniu) lub ektopowego położenia. Kluczowe znaczenie mają badania obrazowe – USG, tomografia komputerowa, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego (MRCP) oraz endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP). Brak pęcherzyka żółciowego nie wymaga leczenia, jeśli nie towarzyszą mu inne zaburzenia dróg żółciowych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl