Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Momester Nasal

W ramach badań przedklinicznych mometazonu furoinianu, substancji czynnej preparatu Momester Nasal, nie stwierdzono specyficznego działania toksycznego. Zaobserwowane efekty są typowe dla całej grupy glikokortykosteroidów i wynikają z silnego działania farmakologicznego tych substancji.¹

Wpływ na układ endokrynny

Przeprowadzone badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych, którym podawano mometazonu furoinian doustnie w wysokich dawkach (56 mg/kg mc./dobę oraz 280 mg/kg mc./dobę), nie wykazały działania androgennego, przeciwandrogennego, estrogennego ani przeciwestrogennego. Należy jednak podkreślić, że substancja, podobnie jak inne glikokortykosteroidy, wywiera wpływ na macicę oraz powoduje opóźnienie rozwierania pochwy.²

Potencjalne działanie mutagenne

Badania in vitro wykazały, że mometazonu furoinian w wysokich stężeniach może powodować uszkodzenia chromosomów. To zjawisko jest charakterystyczne dla całej grupy glikokortykosteroidów. Warto jednak zaznaczyć, że podczas stosowania dawek terapeutycznych nie należy spodziewać się wystąpienia efektów mutagennych.³

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

W badaniach oceniających wpływ mometazonu furoinianu na rozrodczość, substancja podawana podskórnie w dawce 15 mikrogramów/kg mc. powodowała kilka istotnych efektów:⁴

• Wydłużenie okresu ciąży – obserwowano przedłużony czas trwania ciąży u zwierząt doświadczalnych
• Zaburzenia porodu – występował przedłużony i trudny poród
• Wpływ na potomstwo – stwierdzono zmniejszoną przeżywalność potomstwa
• Zmiany masy ciała – obserwowano zarówno zmniejszenie, jak i zwiększenie masy ciała u potomstwa

Co istotne, badania nie wykazały wpływu mometazonu furoinianu na płodność.⁵

Działanie teratogenne

Podobnie jak inne glikokortykosteroidy, mometazonu furoinian wykazuje działanie teratogenne w badaniach na gryzoniach i królikach. W przeprowadzonych badaniach zaobserwowano następujące wady rozwojowe:⁶

• U szczurów: przepuklina pępkowa
• U myszy: rozszczep podniebienia
• U królików: brak pęcherzyka żółciowego, przepuklina pępkowa, zniekształcenie przednich kończyn

Ponadto odnotowano szereg innych efektów obejmujących:⁷

• Zmniejszenie przyrostu masy ciała u ciężarnych samic
• Wpływ na wzrost płodu, objawiający się zmniejszeniem masy ciała płodu i/lub opóźnionym kostnieniem u szczurów, królików i myszy
• Zmniejszenie przeżywalności potomstwa u myszy

Badania potencjału rakotwórczego

Ocena działania rakotwórczego mometazonu furoinianu została przeprowadzona w 24-miesięcznych badaniach na myszach i szczurach. Substancja była podawana wziewnie w formie aerozolu (z freonem jako gazem nośnym i substancją powierzchniowo czynną) w stężeniach od 0,25 do 2,0 mikrogramów/litr. W trakcie badań zaobserwowano działania typowe dla glikokortykosteroidów, w tym liczne zmiany niebędące nowotworami. Co szczególnie istotne, nie stwierdzono statystycznie znaczącego wzrostu częstości występowania nowotworów zależnego od dawki.⁸