chelatowanie żelaza

Chelatowanie żelaza to proces wiązania jonów żelaza przez specjalne związki chemiczne (chelatory), co uniemożliwia ich udział w niekorzystnych reakcjach w organizmie. Terapia chelatująca stosowana jest głównie w leczeniu chorób związanych z przeładowaniem żelazem, takich jak hemochromatoza pierwotna, talasemia czy zespoły mielodysplastyczne wymagające wielokrotnych transfuzji krwi.

Najczęściej stosowane chelatory żelaza to deferoksamina (podawana parenteralnie), deferypron i deferazyroks (stosowane doustnie). Mechanizm ich działania polega na tworzeniu stabilnych kompleksów z jonami żelaza, które następnie są wydalane z organizmu, głównie z moczem i/lub kałem, co prowadzi do obniżenia stężenia żelaza w surowicy i tkankach.

Efektywność terapii chelatującej monitoruje się poprzez regularne oznaczanie stężenia ferrytyny w surowicy, saturacji transferyny oraz ocenę zawartości żelaza w wątrobie i sercu (za pomocą rezonansu magnetycznego). Leczenie chelatujące wymaga starannego doboru dawki i monitorowania działań niepożądanych, które mogą obejmować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne, zaburzenia słuchu, wzroku czy funkcji nerek.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl