zaburzenia używania opioidów

Zaburzenia używania opioidów (Opioid Use Disorder, OUD) to przewlekła, nawracająca choroba mózgu charakteryzująca się kompulsywnym poszukiwaniem i używaniem opioidów, utratą kontroli nad ich przyjmowaniem oraz występowaniem negatywnych stanów emocjonalnych (np. dysforii, lęku, drażliwości) w przypadku braku dostępu do substancji. Schorzenie to jest definiowane w klasyfikacji DSM-5 jako problematyczny wzorzec używania opioidów prowadzący do istotnego klinicznie upośledzenia funkcjonowania lub dystresu.

Diagnoza zaburzeń używania opioidów opiera się na występowaniu co najmniej dwóch z jedenastu kryteriów w ciągu 12 miesięcy, obejmujących m.in.: przyjmowanie większych ilości opioidów niż zamierzano, nieskuteczne próby ograniczenia lub zaprzestania używania, poświęcanie znacznej ilości czasu na zdobywanie opioidów, głód substancji oraz tolerancję i objawy odstawienne. Nasilenie zaburzenia klasyfikuje się jako łagodne (2-3 objawy), umiarkowane (4-5 objawów) lub ciężkie (6 lub więcej objawów).

Leczenie zaburzeń używania opioidów wymaga kompleksowego podejścia obejmującego farmakoterapię, psychoterapię oraz wsparcie społeczne. Terapia farmakologiczna opiera się głównie na lekach agonistycznych (metadon), częściowo agonistycznych (buprenorfina) lub antagonistycznych (naltrekson). Leczenie podtrzymujące agonistami opioidowymi znacząco zmniejsza ryzyko przedawkowania, redukuje zachowania kryminalne i poprawia utrzymanie pacjentów w terapii. Skuteczność leczenia zwiększa się, gdy farmakoterapia jest połączona z interwencjami psychospołecznymi, takimi jak terapia poznawczo-behawioralna, dialog motywujący czy grupy wsparcia.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl