substrat OAT3
Substrat OAT3 to substancja transportowana przez białko transportujące aniony organiczne typu 3 (OAT3, ang. Organic Anion Transporter 3), które jest kodowane przez gen SLC22A8. OAT3 odgrywa kluczową rolę w transporcie wielu związków endogennych oraz ksenobiotyków, w tym leków, przez błony komórkowe nerek.
OAT3 występuje głównie w komórkach kanalików proksymalnych nerek, gdzie znajduje się w błonie podstawno-bocznej i odpowiada za transport substratów z krwi do wnętrza komórek nerkowych. Do substratów OAT3 należą kwasy organiczne, w tym niektóre niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), antybiotyki, diuretyki, przeciwwirusowe, statyny oraz związki endogenne takie jak kwas moczowy czy hormony steroidowe.
Znajomość substratów OAT3 jest istotna klinicznie ze względu na możliwe interakcje lekowe na poziomie transportu nerkowego. Jednoczesne podawanie dwóch lub więcej substratów OAT3 może prowadzić do konkurencji o transport, zmieniając farmakokinetykę leków i potencjalnie prowadząc do działań niepożądanych. Polimorfizmy genu SLC22A8 mogą wpływać na aktywność transportera OAT3, przyczyniając się do zmienności międzyosobniczej w odpowiedzi na leki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Aregalu 14 mg
Teriflunomid, substancja czynna leku Aregalu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne związane z wpływem na enzymy metabolizujące (głównie CYP450) oraz białka transportowe (m.in. P-gp, BCRP, OAT3). Silne induktory enzymatyczne, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 22 dni), karbamazepina, fenobarbital, fenytoina oraz dziurawiec, mogą obniżać ekspozycję na teriflunomid o około 40%, co wymaga ostrożności i monitorowania skuteczności terapii. Z kolei cholestyramina i węgiel aktywny znacząco zmniejszają stężenie teriflunomidu w osoczu poprzez przerwanie krążenia jelitowo-wątrobowego, co jest wskazane jedynie przy konieczności przyspieszonej eliminacji leku. Teriflunomid hamuje CYP2C8, co skutkuje wzrostem Cmax i AUC repaglinidu odpowiednio 1,7- i 2,4-krotnie, a także innych substratów CYP2C8 (paklitaksel, pioglitazon, rozyglitazon), co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawek.
alosetron, atorwastatyna, benzylopenicylina, białko transportowe, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny środek antykoncepcyjny, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, farmakokinetyczny, farmakokinetyka, fenobarbital, fenytoina, furosemid, hepatotoksyczność, hydroliza, indometacyna, induktor CYP, induktor CYP1A2, induktor enzymatyczny, induktor transporterów, inhibicja CYP2C8, inhibitor OAT3, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, ketoprofen, kofeina, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, miotoksyczność, monitorowanie funkcji wątroby, nateglinid, paklitaksel, pioglitazon, pole pod krzywą, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, S-warfaryna, stężenie maksymalne, substrat BCRP, substrat CYP1A2, substrat CYP2C8, substrat OAT3, substrat OATP, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, teriflunomid, topotekan, transporter anionów organicznych, tyzanidyna, uszkodzenie wątroby, warfaryna, wartość INR, węgiel aktywny, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Teriflunomide Medical Valley 14 mg
Teriflunomid wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne wynikające z wpływu na enzymy cytochromu P450 oraz białka transportowe, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii wielolekowej. Silne induktory CYP (np. ryfampicyna 600 mg/dobę przez 22 dni) mogą obniżyć ekspozycję na teriflunomid o około 40%. Teriflunomid jest inhibitorem CYP2C8, co skutkuje zwiększeniem stężenia substratów tego enzymu, takich jak repaglinid (Cmax 1,7x, AUC 2,4x), paklitaksel, pioglitazon i rozyglitazon, co może wymagać dostosowania dawek. Ponadto, teriflunomid działa jako słaby induktor CYP1A2, zmniejszając stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym (np. kofeina, duloksetyna) i jest inhibitorem transportera OAT3, zwiększając stężenia substratów takich jak cefaklor (Cmax 1,43x, AUC 1,54x) czy metotreksat. W przypadku leków metabolizowanych przez BCRP i OATP1B1/B3 (np. rozuwastatyna) obserwuje się istotne zwiększenie ekspozycji (Cmax 2,65x, AUC 2,51x), co wymaga zmniejszenia dawki rozuwastatyny o 50% i ostrożności przy innych substratach.
białko oporności raka piersi, białko transportowe, cholestyramina, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, hepatotoksyczność, induktor CYP1A2, induktor CYP2B6, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP2C8, inhibitor reduktazy HMG-CoA, krążenie jelitowo-wątrobowe, lek przeciwpadaczkowy, lewonorgestrel, metabolizm teriflunomidu, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, polipeptydy transportujące aniony organiczne, ryfampicyna, substrat BCRP, substrat CYP2C8, substrat OAT3, terapia wielolekowa, warfaryna, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Interakcje leku – Teriflunomide MSN 14 mg
Teriflunomid, substancja czynna leku Teriflunomide MSN 14 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne związane głównie z jego metabolizmem przez hydrolizę i utlenianie oraz wpływem na enzymy i transportery, takie jak CYP450 (zwłaszcza CYP2C8 i CYP1A2), OAT3, BCRP oraz OATP1B1/B3. Silne induktory CYP (np. ryfampicyna 600 mg/dobę, karbamazepina, fenobarbital) obniżają ekspozycję na teriflunomid o około 40%, co wymaga ostrożności w ich stosowaniu. Teriflunomid jest inhibitorem CYP2C8, co zwiększa Cmax i AUC repaglinidu odpowiednio 1,7- i 2,4-krotnie, a także podwyższa stężenia doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol i lewonorgestrel) o około 1,3-1,6 raza. Jednoczesne stosowanie z lekami metabolizowanymi przez CYP1A2 może obniżać ich skuteczność (np. kofeina – spadek Cmax o 18% i AUC o 55%). Warfaryna w połączeniu z teriflunomidem wykazuje zmniejszenie INR o 25%, co wymaga ścisłego monitorowania. Substraty transporterów OAT3 i BCRP/OATP1B1/B3 (np. cefaklor, rozuwastatyna) wykazują zwiększoną ekspozycję (Cmax i AUC wzrost do 2,65-krotnego), co wymaga dostosowania dawki i monitorowania działań niepożądanych.
alosetron, atorwastatyna, benzylopenicylina, białko transportowe, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, cyprofloksacyna, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny środek antykoncepcyjny, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, enzym wątrobowy, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, furosemid, hepatotoksyczność, hydroliza, indometacyna, indukcja CYP1A2, induktor CYP, induktor CYP2B6, induktor cytochromu P450, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP2C8, inhibitor OAT3, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, karbamazepina, ketoprofen, kofeina, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, maksymalne stężenie, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nateglinid, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, pioglitazon, pole pod krzywą AUC, polipeptyd transportujący aniony organiczne, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, S-warfaryna, substrat BCRP, substrat CYP1A2, substrat CYP2C8, substrat OAT3, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, teriflunomid, topotekan, transporter P-gp, tyzanidyna, warfaryna, węgiel aktywowany, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Teriflunomide Pharmascience 14 mg
Teriflunomid, metabolizowany głównie przez hydrolizę z drugorzędnym utlenianiem, wchodzi w istotne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z silnymi induktorami enzymów CYP450 i białek transportowych, które mogą obniżać jego stężenie w osoczu nawet o około 40% (np. ryfampicyna 600 mg/d przez 22 dni). Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami takimi jak karbamazepina, fenobarbital, fenytoina oraz zioło dziurawca, które mogą obniżać skuteczność terapeutyczną teriflunomidu. Cholestyramina i węgiel aktywowany powodują szybkie i znaczące zmniejszenie stężenia teriflunomidu poprzez przerwanie krążenia jelitowo-wątrobowego, co jest wykorzystywane do przyspieszonej eliminacji leku. Teriflunomid jest inhibitorem CYP2C8, co skutkuje wzrostem Cₘₐₓ repaglinidu o 1,7 raza i AUC o 2,4 raza, a także wpływa na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych (wzrost Cₘₐₓ i AUC etynyloestradiolu odpowiednio 1,58 i 1,54 razy oraz lewonorgestrelu 1,33 i 1,41 razy). Ponadto, teriflunomid jest słabym induktorem CYP1A2, zmniejszającym Cₘₐₓ kofeiny o 18% i AUC o 55%, co może obniżać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym.
alosetron, atorwastatyna, AUC, benzylopenicylina, białko BCRP, białko oporności raka piersi, białko transportowe, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, CYP2B6, cyprofloksacyna, cytochrom P450, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny środek antykoncepcyjny, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, furosemid, hepatotoksyczność, indometacyna, induktor CYP, induktor CYP1A2, induktor cytochromu P450, induktor transporterów, inhibitor CYP2C8, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, karbamazepina, ketoprofen, kofeina, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, metotreksat, nateglinid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paklitaksel, pioglitazon, polipeptyd transportujący aniony organiczne, polipeptydy OATP, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, stwardnienie rozsiane, substrat CYP1A2, substrat CYP2C8, substrat OAT3, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, teriflunomid, topotekan, transporter anionów organicznych, transporter OAT3, tyzanidyna, warfaryna, węgiel aktywowany, współczynnik INR, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Clefirem 14 mg
Teriflunomid, główny składnik leku Clefirem, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne induktory enzymów CYP450 (np. ryfampicyna 600 mg/d, karbamazepina, fenobarbital) obniżają stężenie teriflunomidu w osoczu o około 40%, co może zmniejszać skuteczność terapii. Cholestyramina i węgiel aktywowany powodują szybkie i znaczące obniżenie stężenia leku poprzez przerwanie krążenia jelitowo-wątrobowego. Teriflunomid działa jako inhibitor CYP2C8, zwiększając Cmax repaglinidu 1,7-krotnie i AUC 2,4-krotnie, co wymaga ostrożności przy stosowaniu leków metabolizowanych przez ten enzym. Ponadto, zwiększa ekspozycję doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol: Cmax +58%, AUC +54%; lewonorgestrel: Cmax +33%, AUC +41%), co należy uwzględnić przy doborze antykoncepcji. Jako słaby induktor CYP1A2, teriflunomid obniża stężenia kofeiny (Cmax -18%, AUC -55%), co może zmniejszać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym (np. duloksetyna, teofilina).
alosetron, atorwastatyna, AUC, benzylopenicylina, białka transportowe, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, CYP1A2, CYP2C8, cyprofloksacyna, daunorubicyna, doksorubicyna, doustny środek antykoncepcyjny, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, furosemid, hepatotoksyczność, hydroliza, indometacyna, induktor CYP, induktor CYP1A2, induktor cytochromu P450, induktor transporterów, inhibicja CYP2C8, inhibitor OAT3, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, karbamazepina, ketoprofen, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, OAT3, OATP1B1/B3, obciążenie wątroby, paklitaksel, pioglitazon, prawastatyna, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, substrat BCRP, substrat CYP1A2, substrat CYP2C8, substrat OAT3, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, teriflunomid, topotekan, tyzanidyna, utlenianie, warfaryna, węgiel aktywowany, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Teriflunomide G.L. Pharma 14 mg
Teriflunomid, stosowany w dawce 14 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez wpływ na enzymy cytochromu P450 (CYP) oraz białka transportowe, takie jak P-gp, BCRP i OATP. Silne induktory CYP (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, dziurawiec) mogą zmniejszać ekspozycję na teriflunomid o około 40%, co wymaga ostrożności w terapii. Teriflunomid jest inhibitorem CYP2C8, co prowadzi do wzrostu Cmax repaglinidu 1,7-krotnie i AUC 2,4-krotnie, a także induktorem CYP1A2, zmniejszającym Cmax kofeiny o 18% i AUC o 55%. Ponadto, teriflunomid zwiększa stężenia składników doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol i lewonorgestrel) odpowiednio o 1,58× i 1,33× (Cmax) oraz 1,54× i 1,41× (AUC0-24), bez negatywnego wpływu na ich skuteczność.
alosetron, atorwastatyna, benzylopenicylina, białko oporności raka piersi, białko transportowe, cefaklor, cholestyramina, cymetydyna, CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, cyprofloksacyna, daunorubicyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doksorubicyna, doustny lek antykoncepcyjny, duloksetyna, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, funkcja wątroby, furosemid, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hydroliza, indometacyna, induktor CYP1A2, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP2C8, inhibitor OAT3, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, ketoprofen, kofeina, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, metabolizm CYP1A2, metotreksat, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nateglinid, ośrodkowy układ nerwowy, paklitaksel, pioglitazon, polipeptydy transportujące aniony organiczne, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, rozuwastatyna, rozyglitazon, ryfampicyna, substrat BCRP, substrat OAT3, substrat OATP, sulfasalazyna, symwastatyna, teofilina, teriflunomid, topotekan, transporter anionów organicznych, transporter anionów organicznych-3, tyzanidyna, utlenianie, warfaryna, węgiel aktywny, zydowudyna