Interakcje leku
Clefirem 14 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Teriflunomid, substancja czynna leku Clefirem, może wchodzić w interakcje z różnymi produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej uwagi podczas prowadzenia terapii. Głównym szlakiem metabolicznym teriflunomidu jest hydroliza, natomiast utlenianie stanowi szlak drugorzędny. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę poszczególnych interakcji z uwzględnieniem ich mechanizmów i konsekwencji klinicznych.¹

Wpływ innych substancji na teriflunomid

Silne induktory cytochromu P450 (CYP) oraz białek transportowych mogą znacząco obniżyć skuteczność terapeutyczną teriflunomidu. Badania wykazały, że jednoczesne stosowanie ryfampicyny (induktor CYP2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 3A oraz induktor transporterów P-gp i BCRP) w dawce 600 mg dziennie przez 22 dni wraz z teriflunomidem (pojedyncza dawka 70 mg) powodowało około 40% redukcję ekspozycji na teriflunomid. Podobny efekt mogą wywołać inne silne induktory, takie jak karbamazepina, fenobarbital, fenytoina czy dziurawiec zwyczajny, dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy ich jednoczesnym stosowaniu z teriflunomidem.²

Cholestyramina i węgiel aktywowany prowadzą do szybkiego i znaczącego obniżenia stężenia teriflunomidu w osoczu. Mechanizm tej interakcji polega na przerwaniu krążenia jelitowo-wątrobowego i/lub bezpośrednim usuwaniu teriflunomidu ze światła przewodu pokarmowego. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania cholestyraminy lub węgla aktywowanego z teriflunomidem, chyba że celem jest przyspieszenie eliminacji leku z organizmu.³

Wpływ teriflunomidu na inne substancje

Substancje metabolizowane przez CYP2C8 mogą wykazywać podwyższone stężenia w osoczu podczas jednoczesnego stosowania z teriflunomidem. W badaniach wykazano, że teriflunomid zwiększał maksymalne stężenie repaglinidu (Cmax) 1,7-krotnie, a pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) 2,4-krotnie, co wskazuje na inhibicję CYP2C8 in vivo. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu teriflunomidu z lekami metabolizowanymi przez CYP2C8, takimi jak repaglinid, paklitaksel, pioglitazon czy rozyglitazon.⁴

Doustne środki antykoncepcyjne wykazują zwiększoną ekspozycję systemową podczas stosowania z teriflunomidem. Badania wykazały, że teriflunomid zwiększał średnie wartości Cmax i AUC0-24 dla etynyloestradiolu (odpowiednio o 58% i 54%) oraz lewonorgestrelu (odpowiednio o 33% i 41%). Choć nie oczekuje się, aby ta interakcja negatywnie wpływała na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, należy uwzględnić ją przy wyborze lub dostosowywaniu antykoncepcji doustnej stosowanej jednocześnie z teriflunomidem.⁵

Substancje metabolizowane przez CYP1A2 mogą wykazywać obniżoną skuteczność podczas stosowania z teriflunomidem. Badania wykazały, że teriflunomid zmniejszał średnie wartości Cmax i AUC kofeiny (substratu CYP1A2) odpowiednio o 18% i 55%, co sugeruje jego działanie jako słabego induktora CYP1A2 in vivo. Leki metabolizowane przez CYP1A2, takie jak duloksetyna, alosetron, teofilina czy tyzanidyna, powinny być stosowane ostrożnie podczas leczenia teriflunomidem, ze względu na potencjalne zmniejszenie ich skuteczności.⁶

Warfaryna – teriflunomid nie wpływa na farmakokinetykę S-warfaryny, co wskazuje, że nie jest on ani inhibitorem, ani induktorem CYP2C9. Zaobserwowano jednak 25% zmniejszenie maksymalnej wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) podczas jednoczesnego podawania teriflunomidu z warfaryną w porównaniu do monoterapii warfaryną. Z tego powodu zalecane jest dokładne monitorowanie wartości INR podczas jednoczesnego stosowania tych leków.⁷

Substraty transportera anionów organicznych 3 (OAT3) mogą wykazywać zwiększoną ekspozycję podczas jednoczesnego stosowania z teriflunomidem. W badaniach zaobserwowano zwiększenie średnich wartości Cmax i AUC cefakloru (odpowiednio o 43% i 54%) po wielokrotnym podaniu teriflunomidu, co sugeruje, że teriflunomid działa jako inhibitor OAT3 in vivo. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu teriflunomidu z substratami OAT3, takimi jak cefaklor, benzylopenicylina, cyprofloksacyna, indometacyna, ketoprofen, furosemid, cymetydyna, metotreksat czy zydowudyna.⁸

Substraty BCRP i/lub polipeptydów transportujących aniony organiczne B1 i B3 (OATP1B1/B3) mogą wykazywać zwiększone stężenia podczas jednoczesnego stosowania z teriflunomidem. Badania wykazały, że teriflunomid zwiększał średnie wartości Cmax i AUC rozuwastatyny (odpowiednio 2,65 i 2,51 razy). W przypadku jednoczesnego stosowania rozuwastatyny z teriflunomidem zaleca się zmniejszenie dawki rozuwastatyny o 50%. Podobne środki ostrożności należy zachować przy stosowaniu innych substratów BCRP (np. metotreksat, topotekan, sulfasalazyna, daunorubicyna, doksorubicyna) oraz rodziny polipeptydów OATP, szczególnie inhibitorów reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyna, atorwastatyna, prawastatyna). Pacjenci powinni być dokładnie monitorowani pod kątem objawów nadmiernej ekspozycji na te leki, a ich dawki odpowiednio dostosowane.⁹

Interakcje teriflunomidu z alkoholem

Interakcje między teriflunomidem a alkoholem wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenia wynikające z jednoczesnego wpływu na funkcje wątroby. Teriflunomid jest metabolizowany głównie w wątrobie, a alkohol również podlega metabolizmowi wątrobowemu, co stwarza ryzyko nadmiernego obciążenia tego narządu.

Należy brać pod uwagę, że teriflunomid może wykazywać działanie hepatotoksyczne, podobnie jak alkohol. Jednoczesne stosowanie obu substancji może prowadzić do zwiększonego ryzyka uszkodzenia wątroby. Pacjenci przyjmujący teriflunomid powinni zostać poinformowani o potencjalnym ryzyku wynikającym z łączenia leku z alkoholem i zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii.

Ponadto, alkohol może teoretycznie wpływać na metabolizm teriflunomidu, co potencjalnie mogłoby prowadzić do zmian w stężeniu leku we krwi. Zaleca się szczególną ostrożność i regularne monitorowanie parametrów wątrobowych u pacjentów, którzy nie są w stanie całkowicie zrezygnować ze spożywania alkoholu podczas terapii teriflunomidem.

Tabela interakcji teriflunomidu z innymi lekami