stwardnienie rozsiane o przebiegu rzutowo-ustępującym
Wskazanie

Stwardnienie rozsiane o przebiegu rzutowo-ustępującym (RRMS – Relapsing-Remitting Multiple Sclerosis) jest najczęstszą postacią stwardnienia rozsianego, dotykającą około 85% pacjentów w momencie diagnozy. Charakteryzuje się występowaniem wyraźnych zaostrzeń objawów neurologicznych (rzutów), po których następuje całkowite lub częściowe ustąpienie objawów (remisja). Rzuty mogą objawiać się zaburzeniami widzenia, osłabieniem kończyn, zaburzeniami czucia, równowagi czy koordynacji ruchowej i trwają zazwyczaj od kilku dni do kilku tygodni.

Leczenie RRMS opiera się na terapiach modyfikujących przebieg choroby (DMT), które mają na celu zmniejszenie częstości i nasilenia rzutów oraz spowolnienie postępu niepełnosprawności. W Polsce dostępnych jest wiele leków w ramach programów lekowych NFZ. Leki pierwszej linii obejmują: interferon beta (Avonex, Rebif, Betaferon, Extavia), octan glatirameru (Copaxone, Remurel), teryflunomid (Aubagio), fumaran dimetylu (Tecfidera) oraz peginterferon beta-1a (Plegridy). W przypadku wysokiej aktywności choroby lub nieskuteczności leków pierwszej linii stosuje się leki drugiej linii: fingolimod (Gilenya), natalizumab (Tysabri), alemtuzumab (Lemtrada), kladrybinę (Mavenclad), okrelizumab (Ocrevus) oraz ofatumumab (Kesimpta).

W trakcie rzutu choroby stosuje się krótkotrwałą terapię wysokimi dawkami kortykosteroidów (najczęściej metyloprednizolon – Solu-Medrol), aby przyspieszyć ustąpienie objawów. W przypadku ciężkich rzutów opornych na kortykosteroidy można zastosować plazmaferezę.

Największe trudności w leczeniu RRMS wiążą się z koniecznością długotrwałego, często dożywotniego stosowania leków, które mogą powodować różnorodne działania niepożądane. Wyzwaniem jest dobór odpowiedniego leku, uwzględniający aktywność choroby, profil bezpieczeństwa leku, choroby współistniejące oraz preferencje pacjenta dotyczące drogi podania. Istotnym problemem jest również monitorowanie skuteczności leczenia i podejmowanie decyzji o ewentualnej zmianie terapii w przypadku jej nieskuteczności. Dodatkowo, pacjenci z RRMS z czasem mogą przejść w postać wtórnie postępującą, która gorzej odpowiada na dostępne terapie. Wczesne rozpoczęcie leczenia i jego optymalizacja są kluczowe dla zachowania funkcji neurologicznych i opóźnienia niepełnosprawności.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl