Teriflunomide Zentiva
Tabletki powlekane, 14 mg
Produkt zawiera 14 mg teriflunomidu w każdej tabletce powlekanej oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Lek jest stosowany u dorosłych oraz dzieci i młodzieży powyżej 10 roku życia w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym. Działa poprzez modulowanie przebiegu choroby, pomagając w kontrolowaniu jej objawów. Zalecany jest w celu poprawy jakości życia pacjentów z tą formą stwardnienia rozsianego.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Teriflunomide Zentiva jest wskazany w leczeniu stwardnienia rozsianego i zawiera teriflunomid w dawce 14 mg w formie tabletek powlekanych. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 14 mg raz na dobę, natomiast u dzieci i młodzieży powyżej 10 roku życia dawkowanie zależy od masy ciała: 14 mg raz na dobę dla pacjentów >40 kg oraz 7 mg raz na dobę dla pacjentów ≤40 kg, przy czym dla tej ostatniej grupy należy stosować inne preparaty o mniejszej mocy. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 10 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów w wieku ≥65 lat stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne.
W przypadku zaburzeń czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami, którzy nie są dializowani, natomiast u pacjentów dializowanych z ciężką niewydolnością nerek stosowanie teriflunomidu jest przeciwwskazane. Podobnie, u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie wymaga się zmiany dawki, natomiast ciężkie zaburzenia czynności wątroby stanowią przeciwwskazanie do stosowania leku. Teriflunomide Zentiva podaje się doustnie, tabletki należy połykać w całości, z posiłkiem lub bez, pod nadzorem lekarza specjalisty.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Teriflunomide Zentiva 14 mg
ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawkowanie teriflunomidu, łagodne zaburzenie czynności wątroby, pacjent dializowany, pacjent w podeszłym wieku, podawanie doustne, stwardnienie rozsiane, tabletka powlekana, terapia stwardnienia rozsianego, teriflunomid, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Teriflunomid, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym (RMS), wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany na podstawie badań klinicznych z udziałem 2267 pacjentów, z medianą ekspozycji 672 dni. Najczęstsze działania niepożądane przy dawce 14 mg to ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), nudności (10,7%), łysienie (13,5%) oraz zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (15%). Łysienie miało charakter łagodny do umiarkowanego, najczęściej rozlany, ustępujący u 87,1% pacjentów, jednak u dzieci i młodzieży częstość tego działania wzrasta do 22%. Zwiększenie aktywności AlAT (≤3-krotna wartość GGN) występowało u 8,0% pacjentów, głównie w pierwszych 6 miesiącach terapii, z możliwym powrotem do normy po odstawieniu leku. Teriflunomid może także podnosić ciśnienie tętnicze, z częstością skurczowego ciśnienia >140 mmHg u 19,9% pacjentów (vs 15,5% placebo) oraz nadciśnienia tętniczego jako częstego działania niepożądanego.
W zakresie hematologicznym obserwowano średnie zmniejszenie liczby białych krwinek (<15%), głównie neutrofili i limfocytów, stabilizujące się po 6 tygodniach terapii, z mniejszym wpływem na czerwone krwinki (<2%) i płytki krwi (<10%). Neuropatia obwodowa występowała u 1,9% pacjentów (vs 0,4% placebo), a u dzieci i młodzieży parestezje zgłaszano częściej (11,0% vs 1,8%). Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki ciężkich zakażeń, zapalenia trzustki (1,8% u dzieci i młodzieży), reakcji nadwrażliwości, śródmiąższowej choroby płuc oraz ciężkich reakcji skórnych, w tym łuszczycy krostkowej. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży cechuje się wyższą częstością łysienia, zakażeń, parestezji oraz zapalenia trzustki. Ze względu na szeroki zakres potencjalnych działań niepożądanych, konieczne jest systematyczne monitorowanie i zgłaszanie niepożądanych reakcji podczas terapii teriflunomidem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Teriflunomide Zentiva 14 mg
aktywność AlAT, aminotransferaza alaninowa, astenia, białe krwinki, biegunka, ból głowy, ciężka reakcja skórna, ciężkie zakażenie, ciśnienie tętnicze krwi, dyslipidemia, enzymy wątrobowe, kinaza kreatynowa, leflunomid, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, łysienie, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, mononeuropatia, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór złośliwy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie wątroby, parestezje, polekowe uszkodzenie wątroby, polineuropatia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reumatoidalne zapalenie stawów, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane rzutowe, torbiel trzustki, zakażenie oportunistyczne, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie trzustki, zespół cieśni nadgarstka -
Interakcje leku
Teriflunomid, stosowany w dawce 14 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne induktory CYP450 (np. ryfampicyna 600 mg/dobę przez 22 dni) obniżają stężenie teriflunomidu o około 40%, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Substancje takie jak cholestyramina i węgiel aktywowany gwałtownie zmniejszają stężenie teriflunomidu poprzez przerwanie krążenia jelitowo-wątrobowego, co jest przeciwwskazane poza sytuacją przyspieszonej eliminacji leku. Teriflunomid działa jako inhibitor CYP2C8, zwiększając Cmax repaglinidu 1,7-krotnie i AUC 2,4-krotnie, co wymaga monitorowania i ostrożności przy stosowaniu leków metabolizowanych przez ten enzym. Ponadto, teriflunomid podnosi stężenia etynyloestradiolu (Cmax 1,58x, AUC0-24 1,54x) i lewonorgestrelu (Cmax 1,33x, AUC0-24 1,41x), co należy uwzględnić przy doborze antykoncepcji.
Teriflunomid wykazuje także działanie indukujące CYP1A2, obniżając Cmax kofeiny o 18% i AUC o 55%, co może zmniejszać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym (np. duloksetyna, teofilina). Nie wpływa na farmakokinetykę S-warfaryny, jednak obserwuje się 25% spadek INR, co wymaga ścisłego monitorowania podczas terapii skojarzonej. Jako inhibitor OAT3, teriflunomid zwiększa Cmax cefakloru o 1,43x i AUC o 1,54x, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu substratów tego transportera. Inhibicja BCRP i OATP1B1/B3 powoduje wzrost Cmax rozuwastatyny 2,65-krotnie i AUC 2,51-krotnie, wskazując na konieczność zmniejszenia dawki rozuwastatyny o 50% oraz monitorowania innych substratów. Spożycie alkoholu podczas terapii teriflunomidem może nasilać hepatotoksyczność oraz działania niepożądane, takie jak zmęczenie i zaburzenia koordynacji, dlatego zaleca się ograniczenie lub unikanie alkoholu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Teriflunomide Zentiva 14 mg
białko oporności raka piersi, białko transportowe, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hydroliza, induktor cytochromu P450, inhibitor OAT3, interakcja farmakologiczna, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, parametr funkcji wątroby, polipeptyd transportujący aniony organiczne, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, rozuwastatyna, substancja czynna, substrat CYP1A2, substrat CYP2C8, teriflunomid, transporter anionów organicznych, utlenianie, warfaryna -
Profil bezpieczeństwa leku
Teriflunomid jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie substancji do mleka oraz brak bezpieczeństwa potwierdzonego badaniami. W populacji seniorów (≥65 lat) oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się zachowanie ostrożności; dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi dysfunkcjami narządów, natomiast u pacjentów dializowanych oraz z ciężkimi zaburzeniami wątroby stosowanie teriflunomidu jest przeciwwskazane. Monitorowanie funkcji wątroby jest obligatoryjne podczas terapii.
Pod względem zdolności do prowadzenia pojazdów, teriflunomid nie wykazuje istotnego wpływu, jednak w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, pacjenci powinni unikać prowadzenia. W kontekście interakcji z alkoholem brak jest bezpośrednich danych, lecz istnieje potencjalne ryzyko hepatotoksyczności i wzrostu aktywności enzymów wątrobowych, szczególnie przy spożyciu znacznych ilości alkoholu, co wymaga ostrożności i regularnego monitorowania parametrów wątrobowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Teriflunomide Zentiva 14 mg
-
Przeciwwskazania
Teriflunomide Zentiva 14 mg w formie tabletek powlekanych jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na teriflunomid lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (70,5 mg/tabletkę). Lek nie powinien być stosowany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Childa-Pugha) ze względu na ryzyko nasilenia dysfunkcji wątroby. Szczególne przeciwwskazania dotyczą kobiet w okresie reprodukcyjnym: teriflunomid jest teratogenny, dlatego jest przeciwwskazany w ciąży, u kobiet niestosujących skutecznej antykoncepcji podczas terapii i do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/l, oraz u kobiet karmiących piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciążę u kobiet w wieku rozrodczym.
Teriflunomid jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi niedoborami odporności (w tym AIDS), znaczącymi zaburzeniami czynności szpiku kostnego, ciężką niedokrwistością, leukopenią, neutropenią lub małopłytkowością. Terapia nie powinna być rozpoczynana w trakcie aktywnego, ciężkiego zakażenia. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów dializowanych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u osób z ciężką hipoproteinemią, np. w zespole nerczycowym, ze względu na ryzyko zmienionej farmakokinetyki i działań niepożądanych. Tabletki o średnicy 7 mm i oznakowaniu 'C14′ mogą stanowić problem u pacjentów z zaburzeniami połykania, co należy uwzględnić przy wyborze terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Teriflunomide Zentiva 14 mg
AIDS, antykoncepcja, czynne zakażenie, dializoterapia, dysfunkcja wątroby, działania niepożądane, działanie immunomodulujące, działanie immunosupresyjne, działanie teratogenne, farmakokinetyka leku, hematopoeza, hipoproteinemia, laktoza jednowodna, małopłytkowość, niedobór odporności, niedokrwistość, skala Childa-Pugha, tabletka powlekana, teriflunomid, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia połykania, zaburzenia szpiku kostnego, zespół nerczycowy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie teriflunomidu, choć rzadko opisywane w literaturze medycznej, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji. Dostępne dane pochodzą głównie z badań klinicznych, w których zdrowym ochotnikom podawano dawkę 70 mg/dobę (pięciokrotnie wyższą niż standardowa dawka terapeutyczna 14 mg) przez okres do 14 dni. W tych warunkach obserwowano nasilenie typowych działań niepożądanych zgodnych z profilem bezpieczeństwa teriflunomidu, bez pojawienia się nowych, specyficznych objawów toksyczności. Brak szczegółowych danych klinicznych dotyczących objawów przedawkowania u ludzi wymaga opierania się na znanych efektach farmakologicznych leku i monitorowania pacjenta pod kątem nasilenia działań niepożądanych.
W przypadku potwierdzonego przedawkowania lub wystąpienia objawów toksyczności zaleca się szybkie wdrożenie procedur przyspieszających eliminację teriflunomidu. Metody te obejmują stosowanie cholestyraminy w dawce 8 g trzy razy na dobę przez 11 dni jako terapię pierwszego wyboru, z możliwością redukcji dawki do 4 g trzy razy na dobę w przypadku złej tolerancji. Alternatywnie, przy niedostępności cholestyraminy, można zastosować węgiel aktywowany w dawce 50 g dwa razy na dobę przez 11 dni. Schematy dawkowania mogą być dostosowywane indywidualnie, zachowując łączną liczbę dawek, co pozwala na optymalizację tolerancji leczenia i skuteczne zmniejszenie ekspozycji organizmu na lek, minimalizując ryzyko powikłań toksycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Teriflunomide Zentiva 14 mg
cholestyramina, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja organizmu, eliminacja leku, interwencja medyczna, objawy przedawkowania, objawy toksyczności, postępowanie terapeutyczne, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie teriflunomidu, przyspieszona eliminacja leku, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, węgiel aktywowany, zła tolerancja leku -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teriflunomidu wykazały toksyczność po podaniu wielokrotnym u myszy (do 3 miesięcy), szczurów (do 6 miesięcy) i psów (do 12 miesięcy), z głównymi narządami docelowymi obejmującymi szpik kostny (niedokrwistość, leukopenia, limfopenia), narządy limfatyczne, przewód pokarmowy, narządy rozrodcze oraz trzustkę. Zaobserwowano utleniające działanie na erytrocyty oraz zmniejszenie liczby płytek krwi. Zwierzęta laboratoryjne wykazywały większą wrażliwość na farmakologiczne i toksyczne efekty teriflunomidu niż ludzie, z toksycznością pojawiającą się przy dawkach odpowiadających stężeniom terapeutycznym u ludzi lub niższych. Badania genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego in vivo, mimo wykrycia klastogenności in vitro, co wiązano z hamowaniem dehydrogenazy dihydroorotanowej (DHO-DH). Metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazywał mutagenność i klastogenność in vitro, ale nie in vivo. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały potencjału kancerogennego teriflunomidu.
Wpływ teriflunomidu na funkcje rozrodcze u szczurów ujawnił negatywne efekty na męskie narządy rozrodcze, w tym zmniejszenie liczby plemników, jednak bez wpływu na płodność. Teriflunomid wykazywał działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów i królików w dawkach terapeutycznych dla ludzi, a podawanie samicom w ciąży i laktacji powodowało działania niepożądane u potomstwa. Ryzyko przenoszenia leku przez nasienie oceniono jako niskie, z szacowanym stężeniem w osoczu kobiety około 100-krotnie niższym niż po podaniu dawki 14 mg. U młodych szczurów podawanie teriflunomidu przez 7 tygodni nie wpłynęło negatywnie na rozwój somatyczny, neurologiczny, funkcje kognitywne, aktywność lokomotoryczną, rozwój płciowy ani płodność, choć zaobserwowano niedokrwistość, zmniejszoną odpowiedź limfoidalną i obniżone stężenia IgM i IgG, z odwracalnością tych zmian. Młode szczury były narażone na stężenia leku niższe niż u dzieci i młodzieży przy maksymalnej zalecanej dawce (MRHD).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teriflunomide Zentiva 14 mg
czerwona krwinka, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, działanie utleniające, leukopenia, limfocyt B, limfocyt T, limfopenia, narząd limfatyczny, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, płytki krwi, przeciwciała IgG, przeciwciała IgM, szpik kostny, teriflunomid, układ immunologiczny, układ rozrodczy, zakażenie wtórne -
Skład i postać leku
Teriflunomide Zentiva jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawce 14 mg substancji czynnej – teriflunomidu. Każda tabletka zawiera 70,5 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki mają charakterystyczny niebieski kolor, średnicę 7 mm oraz oznakowanie 'C14′. Rdzeń tabletki zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa, hydroksypropyloceluloza oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z hypromelozy, laktozy jednowodnej, węglanu wapnia, triacetyny oraz barwników (indygokarmin, lak glinowy E132). Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 14, 28 lub 84 tabletki, pakowanych w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium.
Okres ważności Teriflunomide Zentiva wynosi 2 lata od daty produkcji, a przechowywanie nie wymaga specjalnych warunków dotyczących temperatury, światła czy wilgotności. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dla tego produktu. Niewykorzystane tabletki lub odpady należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji leków, aby zapewnić ochronę środowiska i bezpieczeństwo zdrowia publicznego. Informacje te są kluczowe dla prawidłowego stosowania i przechowywania leku w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Teriflunomide Zentiva 14 mg
celuloza mikrokrystaliczna, folia OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, indygokarmin, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, tabletka powlekana, teriflunomid, triacetyna -
Specjalne ostrzeżenia
Teriflunomide Zentiva, zawierający 14 mg teriflunomidu w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w terapii stwardnienia rozsianego. Przed rozpoczęciem leczenia konieczna jest ocena ciśnienia tętniczego, aktywności enzymów wątrobowych (AlAT/SGPT) oraz pełnej morfologii krwi z rozmazem. Monitorowanie tych parametrów powinno być kontynuowane w trakcie terapii, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności enzymów wątrobowych co 4 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie regularnie. W przypadku podwyższenia AlAT do 2-3-krotności górnej granicy normy, badania należy wykonywać co tydzień. Terapia powinna być przerwana, jeśli aktywność enzymów przekroczy 3-krotną wartość GGN. Ze względu na długi okres półtrwania teriflunomidu (mediana około 19 dni, eliminacja do stężenia <0,02 mg/l trwa średnio 8 miesięcy, nawet do 2 lat), w razie potrzeby można zastosować procedurę przyspieszonej eliminacji leku.
Podczas terapii obserwuje się ryzyko hepatotoksyczności, w tym polekowego uszkodzenia wątroby (DILI), szczególnie u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności wątroby, stosujących inne leki hepatotoksyczne lub spożywających alkohol. Ponadto, teriflunomid może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie liczby leukocytów <15%), neuropatię obwodową, ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS) oraz zapalenie trzustki. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych konieczne jest przerwanie terapii i rozważenie przyspieszonej eliminacji. Szczepienia inaktywowanymi neoantygenami są bezpieczne, natomiast żywe szczepionki atenuowane należy unikać. Ze względu na interakcje i długi okres półtrwania, zmiana terapii na lub z teriflunomidu wymaga zachowania odpowiednich odstępów czasowych, szczególnie po stosowaniu natalizumabu czy fingolimodu. Teriflunomide Zentiva zawiera 70,5 mg laktozy jednowodnej na tabletkę i nie jest wskazany u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Teriflunomide Zentiva
aminotransferaza alaninowa, ciężkie czynne zakażenie, ciśnienie tętnicze, DILI, enzymy wątrobowe, hipoproteinemia, ILD, leflunomid, łuszczyca krostkowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja polekowa z eozynofilią, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, transaminaza pirogronianowo-glutaminowa, utajone zakażenie gruźlicy, zapalenie trzustki, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, żywa szczepionka atenuowana -
Właściwości farmakodynamiczne
Teriflunomid Zentiva, zawierający 14 mg substancji czynnej, jest selektywnym lekiem immunosupresyjnym o działaniu immunomodulującym i przeciwzapalnym, stosowanym w leczeniu rzutowej postaci stwardnienia rozsianego (RMS). Mechanizm działania polega na odwracalnym hamowaniu mitochondrialnej dehydrogenazy dihydroorotanowej (DHO-DH), co prowadzi do zmniejszenia proliferacji limfocytów zależnych od syntezy pirymidyny de novo. W badaniach klinicznych wykazano, że dawka 14 mg teriflunomidu raz na dobę powoduje łagodne obniżenie liczby limfocytów poniżej 0,3 × 10⁹/l w ciągu pierwszych 3 miesięcy terapii, utrzymujące się przez cały czas leczenia. Teriflunomid nie wykazuje istotnego wpływu na wydłużenie odstępu QTcF (maksymalna różnica 3,45 ms, górna granica 90% CI 6,45 ms). W badaniach obserwowano także istotny spadek stężenia kwasu moczowego (20-30%) oraz fosforu (około 10%) w surowicy, co jest prawdopodobnie wynikiem zwiększonego wydzielania kanalikowego, bez zaburzeń czynności kłębuszków nerkowych.
Skuteczność teriflunomidu potwierdzono w dwóch dużych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych TEMSO (n=1088) i TOWER (n=1169) u dorosłych pacjentów z RMS, w tym z podgrupami SPMS i PRMS. W obu badaniach stosowano dawki 7 mg i 14 mg raz na dobę, a kryteria włączenia obejmowały co najmniej 1 rzut w ciągu roku lub 2 rzuty w ciągu 2 lat przed badaniem oraz wynik EDSS ≤ 5,5. Średni wiek pacjentów wynosił 37,9 lat, a średni czas trwania choroby 8-8,7 roku. W badaniu TEMSO 91,5% pacjentów miało postać rzutowo-ustępującą, a w TOWER 97,5%. Oba badania wykazały istotną klinicznie skuteczność teriflunomidu w zmniejszaniu aktywności choroby, a długoterminowe obserwacje (do 8,5 roku) nie ujawniły nowych sygnałów bezpieczeństwa. Większość pacjentów nie była wcześniej leczona lekami modyfikującymi przebieg choroby (67-73%).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Teriflunomide Zentiva 14 mg
badanie kontrastowe z gadolinem, badanie TEMSO, badanie TOWER, dehydrogenaza dihydroorotanowa, fosfor w surowicy, kanaliki nerkowe, kłębuszki nerkowe, kwas moczowy, łańcuch oddechowy, leczenie modyfikujące przebieg choroby, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, niewydolność ruchowa, odstęp QTcF, postępująco-rzutowa postać stwardnienia rozsianego, proliferacja komórek, redukcja limfocytów, rozszerzona skala niewydolności ruchowej, rzutowa postać stwardnienia rozsianego, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, rzutowo-ustępująca postać stwardnienia rozsianego, stwardnienie rozsiane, synteza pirymidyny de novo, teriflunomid, właściwości przeciwzapalne, wtórnie postępująca postać stwardnienia rozsianego -
Właściwości farmakokinetyczne
Teriflunomid, substancja czynna Teriflunomide Zentiva, charakteryzuje się niemal całkowitą biodostępnością (~100%) po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu w ciągu 1-4 godzin. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach 7-14 mg, a stan stacjonarny osiągany jest powoli, po około 100 dniach, z 34-krotnym współczynnikiem kumulacji AUC. Teriflunomid wiąże się silnie z białkami osocza (>99%, głównie albuminą) i ma objętość dystrybucji około 11 l po dożylnym podaniu. Metabolizm jest umiarkowany, głównie przez hydrolizę, a eliminacja odbywa się przede wszystkim przez wydzielanie do przewodu pokarmowego z żółcią w postaci niezmienionej substancji czynnej. Po 21 dniach od podania wydalane jest 60,1% dawki (37,5% z kałem, 22,6% z moczem), a okres półtrwania wynosi około 19 dni. Klirens całkowity po dożylnym podaniu wynosi 30,5 ml/h.
Przyspieszenie eliminacji teriflunomidu możliwe jest dzięki zastosowaniu cholestyraminy (8 g lub 4 g trzy razy na dobę) lub węgla aktywowanego (50 g dwa razy na dobę), co prowadzi do redukcji stężenia leku w osoczu o ponad 98% w ciągu 11 dni, przy czym cholestyramina działa szybciej. Dawkowanie i wybór metody przyspieszonej eliminacji powinny uwzględniać tolerancję pacjenta. Farmakokinetyka teriflunomidu jest stosunkowo stabilna u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz nerek, nie wymagając dostosowania dawki, jednak lek jest przeciwwskazany u chorych z ciężkimi zaburzeniami wątroby. U dzieci i młodzieży ekspozycja leku zależy od masy ciała, z dawką 14 mg/dobę dla masy >40 kg oraz 7 mg/dobę dla masy ≤40 kg, co zapewnia stężenia porównywalne do dorosłych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Teriflunomide Zentiva 14 mg
biodostępność, cholestyramina, dystrybucja do narządów, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka populacyjna, hydroliza, liniowa farmakokinetyka, N-acetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, procedura szybkiej eliminacji, sekrecja bezpośrednia, sprzęganie z siarczanami, stężenie stanu stacjonarnego, stwardnienie rozsiane, transporter wyrzutu BCRP, utlenianie, wchłanianie zwrotne, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Teriflunomid, substancja czynna leku Teriflunomide Zentiva (14 mg, tabletki powlekane), jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych płodu, potwierdzone badaniami na zwierzętach. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/l. W przypadku planowania ciąży zaleca się przerwanie leczenia i przeprowadzenie procedury przyspieszonej eliminacji leku (cholestyramina 8 g 3x/d lub 4 g 3x/d, bądź węgiel aktywowany 50 g co 12 h przez 11 dni), a następnie potwierdzenie stężenia teriflunomidu poniżej 0,02 mg/l w dwóch badaniach z odstępem co najmniej 14 dni. Opóźnienie miesiączki wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wykonania testu ciążowego, a w przypadku potwierdzenia ciąży – rozważenia procedury eliminacji leku w celu zmniejszenia ryzyka teratogennego.
Teriflunomid jest przeciwwskazany podczas karmienia piersią ze względu na przenikanie do mleka i potencjalne ryzyko dla dziecka. Ryzyko toksycznego wpływu teriflunomidu przenoszonego przez męski układ rozrodczy jest uznawane za niewielkie, a badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności stosowania alternatywnych metod antykoncepcji podczas procedury przyspieszonej eliminacji, gdyż cholestyramina i węgiel aktywowany mogą obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych poprzez wpływ na wchłanianie estrogenów i progestagenów. Wskazane jest również monitorowanie i konsultacje ginekologiczne u pacjentek w wieku rozrodczym stosujących teriflunomid.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomide Zentiva 14 mg
antykoncepcja, cholestyramina, ciężka wada wrodzona, doustny środek antykoncepcyjny, estrogeny i progestageny, karmienie piersią, męski układ rozrodczy, płodność, płodność kobieca, płodność męska, przenikanie do mleka, przyspieszona eliminacja leku, stężenie teriflunomidu, stężenie w osoczu, teriflunomid, toksyczność zarodkowa, wada wrodzona, węgiel aktywowany -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Teriflunomide Zentiva w dawce 14 mg, stosowany u pacjentów z stwardnieniem rozsianym, zasadniczo nie wpływa lub ma nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, które mogą zaburzać koncentrację i reakcje pacjenta, co stanowi istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym. W przypadku pojawienia się takich objawów, pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustąpienia symptomów lub dostosowania dawkowania leku.
Lekarz przepisujący Teriflunomide Zentiva ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów oraz konieczności monitorowania objawów neuropsychiatrycznych. Informacje te powinny być odnotowane w dokumentacji medycznej, uwzględniając indywidualną historię pacjenta, współistniejące schorzenia neurologiczne oraz stosowane leki. Ponadto, lekarz powinien dostosować zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów do specyfiki sytuacji klinicznej pacjenta, mając na uwadze zarówno aspekty medyczne, jak i prawne, podkreślając odpowiedzialność pacjenta za decyzję o prowadzeniu pojazdu pod wpływem leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Teriflunomide Zentiva 14 mg
białaczka, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, działania niepożądane, farmakoterapia, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, interakcje lekowe, leflunomid, objawy neurologiczne, objawy neuropsychiatryczne, schorzenie neurologiczne, stwardnienie rozsiane, tabletka powlekana, teriflunomid, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zdolności psychomotoryczne -
Wskazania do stosowania
Teriflunomide Zentiva w dawce 14 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia rzutowo-ustępującej postaci stwardnienia rozsianego (MS) u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 10 roku życia. Lek zawiera 14 mg teriflunomidu oraz 70,5 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy. Tabletki mają niebieski kolor, okrągły kształt o średnicy 7 mm i oznakowanie 'C14′. Teriflunomide Zentiva jest stosowany pod ścisłym nadzorem specjalisty, zgodnie z wytycznymi dawkowania, co zapewnia optymalną kontrolę przebiegu choroby.
Produkt leczniczy jest dedykowany przede wszystkim pacjentom z rzutowo-ustępującą postacią MS, charakteryzującą się okresami zaostrzeń i remisji objawów. Wskazanie do stosowania u dzieci i młodzieży od 10 roku życia stanowi istotne rozszerzenie opcji terapeutycznych w populacji pediatrycznej, umożliwiając wczesne i skuteczne leczenie tej przewlekłej choroby neurologicznej. Szczegółowe dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa leku w różnych grupach pacjentów dostępne są w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 5.1).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Teriflunomide Zentiva 14 mg