badanie brzucha
Badanie brzucha to podstawowa procedura diagnostyczna wykonywana przez lekarzy różnych specjalności, mająca na celu ocenę stanu narządów jamy brzusznej. Składa się z czterech głównych elementów: oglądania (inspekcji), osłuchiwania (auskultacji), opukiwania (perkusji) oraz badania palpacyjnego (dotykiem).
Podczas oglądania lekarz ocenia kształt brzucha, jego symetrię, obecność blizn, wybroczyn, poszerzonych naczyń krwionośnych czy przepuklin. Osłuchiwanie pozwala na ocenę perystaltyki jelit oraz wykrycie ewentualnych szmerów naczyniowych. Opukiwanie umożliwia określenie obszarów stłumienia lub nadmiernej rezonacji, co może wskazywać na obecność płynu, mas patologicznych lub powietrza w jamie brzusznej.
Badanie palpacyjne brzucha, wykonywane początkowo powierzchownie, a następnie głęboko, pozwala na wykrycie bolesności, oporów patologicznych, powiększenia narządów lub obecności guzów. Szczególną uwagę zwraca się na ocenę wątroby, śledziony, nerek oraz pęcherza moczowego. W przypadku podejrzenia ostrego brzucha istotne jest badanie objawów otrzewnowych, takich jak objaw Blumberga.
Prawidłowa technika badania brzucha wymaga doświadczenia klinicznego oraz znajomości anatomii. W połączeniu z dokładnym wywiadem medycznym stanowi fundament diagnostyki schorzeń gastroenterologicznych, urologicznych, ginekologicznych i naczyniowych w obrębie jamy brzusznej, często poprzedzając zlecenie bardziej zaawansowanych badań obrazowych czy laboratoryjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina pępkowa – Epidemiologia
Przepuklina pępkowa (hernia umbilicalis) jest drugim co do częstości występowania typem przepukliny brzusznej, stanowiąc 6-14% wszystkich przepuklin u dorosłych oraz 10-30% u noworodków, z wyższą częstością u wcześniaków (do 84% przy masie 1000-1500 g) i dzieci afroamerykańskich (26,6%). U dzieci częstość występowania maleje do 2-10% w wieku 1 roku, a około 80-85% przepuklin zamyka się samoistnie do 5 roku życia. U dorosłych przepuklina pępkowa jest głównie schorzeniem nabytym, częściej występującym u kobiet (3-10 razy częściej niż u mężczyzn), zwłaszcza w wieku 31-40 lat, z częstością występowania 10-25%. Czynniki ryzyka obejmują otyłość, wielokrotne ciąże, wodobrzusze, podnoszenie ciężarów, przewlekły kaszel oraz osłabienie mięśni ściany brzucha. W populacjach z marskością wątroby częstość przepukliny pępkowej wynosi około 20%.
badanie brzucha, badanie fizykalne, chirurgia laparoskopowa, chirurgia małoinwazyjna, chirurgia robotyczna, ciśnienie wewnątrzbrzuszne, diagnostyka obrazowa, guz brzuszny, marskość wątroby, naprawa przepukliny, niska masa urodzeniowa, operacja przepukliny pępkowej, osłabienie mięśni brzucha, otyłość, przepuklina brzuszna, przepuklina pachwinowa, przepuklina pępkowa, przewlekły kaszel, tkanka tłuszczowa, tomografia komputerowa, uwięźnięcie przepukliny, wcześniak, wodobrzusze, zadzierzgnięcie przepukliny, zakażenie rany pooperacyjnej - Leksykon chorób i schorzeń
Moczenie kałowe – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Moczenie kałowe (enkopreza) to medyczny problem dotyczący dzieci powyżej 4. roku życia, charakteryzujący się mimowolnym oddawaniem stolca w nieodpowiednich miejscach, najczęściej w bieliznę. Występuje u 1-3% dzieci, z przewagą chłopców (6:1). Najczęstszą przyczyną jest przewlekłe zaparcie, prowadzące do retencyjnego moczenia kałowego, gdzie twardy stolec blokuje odbytnicę, a płynny stolec przecieka wokół niego. Mechanizm patofizjologiczny obejmuje rozciągnięcie odbytnicy i osłabienie zwieracza odbytu, co skutkuje utratą kontroli nad wypróżnieniami. Objawy to m.in. plamienie bielizny, nagła potrzeba wypróżnienia, ból brzucha, zaparcia, a także objawy psychologiczne, takie jak lęk i niska samoocena. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym i ewentualnie badaniach obrazowych.
badanie brzucha, badanie fizykalne, badanie odbytu, błonnik w diecie, ból brzucha, enkopreza, moczenie kałowe, moczenie kałowe retencyjne, nawrót choroby, problem psychologiczny, przewlekłe zaparcie, RTG jamy brzusznej, rutyna toaletowa, środek przeczyszczający, środek zmiękczający stolec, wodnisty stolec, zatrzymanie stolca, zbilansowana dieta, zespół Aspergera, zwieracz odbytu