widzenie zmierzchowe

Widzenie zmierzchowe (skotopowe) to zdolność oka do funkcjonowania w warunkach niskiego natężenia światła. W przeciwieństwie do widzenia dziennego (fotopowego), które jest zapewniane głównie przez czopki zlokalizowane w centralnej części siatkówki, widzenie zmierzchowe opiera się na aktywności pręcików znajdujących się w obwodowych częściach siatkówki.

Pręciki zawierają fotopigment rodopsynę, która jest niezwykle wrażliwa na światło i ulega wybieleniu nawet przy niewielkim jego natężeniu. Proces adaptacji do ciemności, czyli przystosowanie oka do widzenia zmierzchowego, trwa około 20-30 minut. W tym czasie rodopsyna jest resyntezowana, co zwiększa wrażliwość oka na światło.

Widzenie zmierzchowe charakteryzuje się znacznie niższą ostrością wzroku oraz brakiem możliwości rozróżniania kolorów (jest achromatyczne), co wynika z fizjologicznych właściwości pręcików. Klinicznie zaburzenia widzenia zmierzchowego (ślepota zmierzchowa, tzw. kurza ślepota) mogą występować w chorobach takich jak retinopatia barwnikowa, niedobór witaminy A, jaskra czy zaćma.

Diagnostyka widzenia zmierzchowego obejmuje testy adaptacji do ciemności, badanie wrażliwości na kontrast oraz specjalistyczne badania elektrofizjologiczne. Leczenie zależy od przyczyny zaburzeń i może obejmować suplementację witaminy A, leczenie chorób podstawowych lub zastosowanie pomocy optycznych zwiększających kontrast.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl