trądzik różowaty grudkowo-krostkowy

Trądzik różowaty grudkowo-krostkowy (rosacea papulopustulosa) to podtyp trądziku różowatego, charakteryzujący się występowaniem zmian zapalnych w postaci grudek i krostek na podłożu rumieniowym. Ten typ schorzenia najczęściej lokalizuje się w centralnej części twarzy, obejmując policzki, nos, czoło i brodę.

W obrazie klinicznym dominują czerwone grudki (papulae) o średnicy 1-3 mm oraz krostki (pustulae) zawierające jałową treść ropną. W odróżnieniu od trądziku pospolitego, w trądziku różowatym grudkowo-krostkowym nie występują zaskórniki. Zmianom skórnym często towarzyszy rumień oraz teleangiektazje (rozszerzone naczynia krwionośne).

Patogeneza trądziku różowatego grudkowo-krostkowego jest złożona i obejmuje zaburzenia naczyniowe, reakcje immunologiczne, kolonizację nużeńcem (Demodex folliculorum) oraz dysregulację układu neuroendokrynnego. Czynnikami zaostrzającymi przebieg choroby są m.in. ekspozycja na promieniowanie UV, stres, spożywanie pikantnych potraw, alkoholu, gorących napojów oraz nagłe zmiany temperatury.

Leczenie tego podtypu trądziku różowatego opiera się głównie na miejscowej aplikacji metronidazolu, kwasu azelainowego, iwermektyny lub antybiotyków (klindamycyna, erytromycyna). W przypadkach bardziej nasilonych stosuje się doustną antybiotykoterapię, najczęściej z wykorzystaniem tetracyklin (doksycyklina, minocyklina). W terapii podtrzymującej kluczową rolę odgrywa odpowiednia pielęgnacja skóry oraz unikanie czynników zaostrzających.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl