Tifay
Tabletki powlekane, 14 mg
Produkt leczniczy zawiera 14 mg teriflunomidu w formie tabletki powlekanej, uzupełnionej o 48 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą. Lek jest stosowany w leczeniu dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 10 roku życia ze stwardnieniem rozsianym o przebiegu rzutowo-ustępującym. Terapia ma na celu kontrolę i zmniejszenie nawrotów choroby. Tabletki można dzielić na równe dawki, co ułatwia dostosowanie leczenia.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Teriflunomid, zawarty w leku TIFAY, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego i wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych zalecana dawka wynosi 14 mg raz na dobę, podawana doustnie, niezależnie od posiłku. U dzieci i młodzieży powyżej 10 roku życia dawkowanie jest uzależnione od masy ciała: 14 mg raz na dobę dla pacjentów >40 kg oraz 7 mg raz na dobę dla pacjentów ≤40 kg, z możliwością podzielenia tabletki powlekanej na dwie równe części. Monitorowanie masy ciała jest kluczowe, a dawka powinna być zwiększona do 14 mg po przekroczeniu masy 40 kg. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 10 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
W grupie pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) stosowanie teriflunomidu wymaga szczególnej ostrożności z powodu ograniczonych danych klinicznych. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany u pacjentów dializowanych z ciężkimi zaburzeniami nerek oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Tabletki powlekane należy połykać popijając wodą, a w razie potrzeby można je dzielić, co ułatwia dostosowanie dawki u pacjentów pediatrycznych. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty, z uwzględnieniem indywidualnych potrzeb pacjenta i monitorowaniem parametrów klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Tifay 14 mg
ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dzieci i młodzież, leczenie stwardnienia rozsianego, masa ciała, monitorowanie masy ciała, nadzór lekarski, pacjent dializowany, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, produkt leczniczy, stwardnienie rozsiane, tabletka powlekana, teriflunomid, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji nerek -
Działania niepożądane
Teriflunomid, stosowany w dawce 14 mg raz na dobę u pacjentów z rzutową postacią stwardnienia rozsianego (RMS), wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1112 pacjentów przez medianę 672 dni. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), nudności (10,7%), łysienie (13,5%) oraz zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (15%). Łysienie miało charakter łagodny, rozlany i ustępowało u 87,1% pacjentów, a przerwanie terapii z tego powodu dotyczyło 1,3%. Zwiększenie aktywności AlAT do ≤3× GGN było częstsze niż w grupie placebo, ale wartości >3× GGN występowały z podobną częstością w obu grupach. Wzrost ciśnienia tętniczego (skurczowe >140 mmHg u 19,9% vs. 15,5% placebo) oraz zmniejszenie liczby białych krwinek (<15% spadku, głównie neutrofili i limfocytów) były obserwowane, jednak ciężkie zakażenia nie występowały częściej niż w grupie kontrolnej (2,7% vs. 2,2%). Neuropatia obwodowa pojawiła się u 1,9% pacjentów leczonych teriflunomidem, a u 5 pacjentów konieczne było przerwanie leczenia z powodu tego powikłania.
Nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów złośliwych w badaniach klinicznych, choć po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki ciężkich reakcji skórnych oraz zapalenia trzustki, w tym martwiczego. Inne często występujące działania niepożądane to m.in. infekcje górnych dróg oddechowych, łagodne reakcje alergiczne, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, astenia oraz bóle mięśniowo-szkieletowe. Warto podkreślić, że większość działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany i była przemijająca, rzadko prowadząc do przerwania terapii. Monitorowanie aktywności enzymów wątrobowych, ciśnienia tętniczego oraz morfologii krwi jest wskazane podczas leczenia teriflunomidem, aby wczesne wykryć potencjalne powikłania i odpowiednio dostosować leczenie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Tifay 14 mg
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, białe krwinki, biegunka, ból głowy, ciężka reakcja skórna, ciężkie zakażenie, ciśnienie tętnicze, czerwone krwinki, dyslipidemia, gamma-glutamylotransferaza, limfocyt, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie stawów, łysienie, małopłytkowość, martwicze zapalenie trzustki, mononeuropatia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutrofil, nowotwór złośliwy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, płytki krwi, podwyższona AlAT, polineuropatia, posocznica, reumatoidalne zapalenie stawów, rwa kulszowa, rzutowe stwardnienie rozsiane, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, torbiel trzustki, zaburzenie limfoproliferacyjne, zakażenie oportunistyczne, zapalenie trzustki, zespół cieśni nadgarstka -
Profil bezpieczeństwa leku
Teriflunomid jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią ze względu na udokumentowane przenikanie substancji do mleka oraz potencjalne ryzyko dla niemowląt. W przypadku pacjentów prowadzących pojazdy, lek nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia, jednak zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku wystąpienia zawrotów głowy. W trakcie terapii należy unikać spożywania alkoholu ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności, mimo braku bezpośrednich danych o interakcjach. U pacjentów powyżej 65 roku życia oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność, gdyż dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności są ograniczone lub lek jest przeciwwskazany w ciężkich postaciach tych zaburzeń.
W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek, teriflunomid nie wymaga dostosowania dawki u osób niedializowanych, natomiast jest przeciwwskazany u pacjentów dializowanych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Podobnie, u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawkowania, jednak w ciężkich zaburzeniach lek jest przeciwwskazany, a funkcje wątroby powinny być regularnie monitorowane. Zalecane jest indywidualne podejście do terapii w tych grupach pacjentów, uwzględniające ryzyko i korzyści leczenia teriflunomidem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Tifay 14 mg
-
Przeciwwskazania
Lek Tifay (teriflunomid) 14 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (48 mg/tabletkę), oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby klasy C wg Childa-Pugha. Ze względu na działanie teratogenne, nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji podczas terapii i do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. Przeciwwskazania obejmują także ciężkie niedobory odporności (np. AIDS), istotne zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość), aktywne ciężkie zakażenia, dializowanych pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz osoby z ciężką hipoproteinemią, np. w przebiegu zespołu nerczycowego.
Stosowanie teriflunomidu należy odradzać u pacjentów planujących ciążę (kobiet i mężczyzn), z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby z dodatkowymi czynnikami ryzyka hepatotoksyczności, niewyrównanymi chorobami autoimmunologicznymi innymi niż SM, nawracającymi ciężkimi infekcjami oraz przewlekłymi chorobami płuc predysponującymi do infekcji oportunistycznych. Szczególną ostrożność wymaga jednoczesne stosowanie leków potencjalnie hepatotoksycznych lub hematotoksycznych, które mogą nasilać działania niepożądane teriflunomidu. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych 14 mg, które można dzielić, co umożliwia modyfikację dawki w przypadku działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Tifay 14 mg
choroba autoimmunologiczna, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hipoproteinemia, infekcja oportunistyczna, laktoza jednowodna, lek hematotoksyczny, lek hepatotoksyczny, leukopenia, małopłytkowość, metoda antykoncepcji, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwistość, nietolerancja cukru, skala Childa-Pugha, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności szpiku kostnego, zaburzenia hematologiczne, zakażenie czynne, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół nerczycowy -
Przedawkowanie
Przedawkowanie teriflunomidu (TIFAY), stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego, nie posiada precyzyjnie określonych objawów toksyczności klinicznej, jednak dane z badań na zdrowych ochotnikach wykazały, że dawka 70 mg/dobę przez 14 dni nie powodowała nowych, specyficznych działań niepożądanych poza typowym profilem bezpieczeństwa leku. Przekroczenie standardowej dawki terapeutycznej 14 mg/dobę wymaga szczególnej uwagi, a w przypadku podejrzenia przedawkowania lub wystąpienia objawów toksyczności konieczne jest szybkie wdrożenie procedur eliminacji teriflunomidu z organizmu.
Postępowanie polega na zastosowaniu cholestyraminy w dawce 8 g trzy razy na dobę przez 11 dni jako schematu podstawowego, lub w przypadku złej tolerancji – 4 g trzy razy na dobę przez ten sam okres. Alternatywnie, gdy cholestyramina jest niedostępna, stosuje się węgiel aktywowany w dawce 50 g dwa razy na dobę przez 11 dni. Schematy te mogą być modyfikowane pod kątem tolerancji pacjenta, z możliwością przerw w podawaniu, pod warunkiem łącznego stosowania przez pełne 11 dni. W każdym przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się natychmiastowy kontakt z ośrodkiem toksykologicznym i wdrożenie odpowiedniego leczenia wspomagającego eliminację leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Tifay 14 mg
cholestyramina, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie niepożądane, eliminacja leku, eliminacja teriflunomidu, ośrodek toksykologiczny, profil bezpieczeństwa teriflunomidu, przedawkowanie teriflunomidu, schemat terapeutyczny, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, TIFAY, toksyczność leku, tolerancja leczenia, węgiel aktywowany -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania teriflunomidu, substancji czynnej leku Tifay (14 mg), wykazały toksyczność wielonarządową, obejmującą szpik kostny (hematopoeza), narządy limfatyczne (układ odpornościowy), błonę śluzową przewodu pokarmowego, narządy rozrodcze oraz trzustkę. Obserwowano hematologiczne skutki, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia, leukopenia i limfopenia, co wiązano z hamowaniem proliferacji komórek. Zwierzęta laboratoryjne (myszy, szczury, psy) wykazywały większą wrażliwość na toksyczność teriflunomidu niż ludzie, przy dawkach odpowiadających lub niższych niż terapeutyczne. Badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani klastogenności in vivo, a długoterminowe testy na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego. Metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazywał mutagenność in vitro, lecz nie potwierdzono jej in vivo.
Profil wpływu teriflunomidu na rozrodczość był złożony: u samców szczurów stwierdzono negatywny wpływ na narządy rozrodcze i zmniejszenie liczby plemników, jednak bez obniżenia płodności. U samic szczurów i królików podawanie teriflunomidu w ciąży wywołało embriotoksyczność i teratogenność już przy dawkach terapeutycznych. Ryzyko przeniesienia teriflunomidu przez nasienie do osocza kobiety oceniono jako niskie (około 100-krotnie niższe niż stężenie terapeutyczne). Badania na młodych szczurach wykazały brak wpływu na rozwój fizyczny, neurologiczny, płodność i funkcje poznawcze, choć zaobserwowano odwracalną niedokrwistość, osłabienie odpowiedzi limfoidalnej i zmniejszenie stężeń IgM i IgG, z unikalnym wzrostem limfocytów B, którego znaczenie pozostaje niejasne. Ekspozycja młodych zwierząt była niższa niż u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce (MRHD).
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tifay 14 mg
4-trifluorometyloanilina, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hematopoeza, leukopenia, limfocyt B, limfocyt T, limfopenia, małopłytkowość, narząd limfatyczny, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, potencjał genotoksyczny, przeciwciało IgG, przeciwciało IgM, szpik kostny, teriflunomid, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ odpornościowy, zakażenie wtórne -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy TIFAY zawiera teriflunomid w dawce 14 mg w postaci tabletek powlekanych o średnicy około 7 mm, charakteryzujących się jasnoniebieskim kolorem i linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Każda tabletka zawiera 48 mg laktozy jednowodnej (odpowiadającej 45 mg laktozy bezwodnej), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, talk oraz wapnia stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 8000 oraz barwniki indygokarmin i lak glinowy (E 132).
TIFAY jest dostępny w opakowaniach zawierających 28 lub 84 tabletki powlekane, pakowanych w blistry Aluminium/PVC/Aluminium/OPA. Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania i może być przechowywany w temperaturze pokojowej, w miejscu niedostępnym dla dzieci, z okresem ważności wynoszącym 3 lata od daty produkcji. Zaleca się odpowiednią utylizację niewykorzystanych lub przeterminowanych tabletek zgodnie z lokalnymi przepisami, np. poprzez zwrot do apteki. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dla tego produktu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Tifay 14 mg
blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, indygokarmin, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, makrogol, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, stearynian wapnia, tabletka powlekana, teriflunomid, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy -
Specjalne ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem terapii teriflunomidem (Tifay) konieczne jest wykonanie oceny ciśnienia tętniczego, aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT/SGPT) oraz pełnej morfologii krwi z rozmazem. Monitorowanie tych parametrów powinno być kontynuowane w trakcie leczenia, z oznaczaniem AlAT co 4 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie regularnie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub stosujących inne hepatotoksyczne leki zaleca się częstsze badania enzymów wątrobowych (co 2 tygodnie przez 6 miesięcy, potem co 8 tygodni przez 2 lata). W przypadku wzrostu AlAT powyżej 2-3-krotnej górnej granicy normy, badania należy wykonywać co tydzień. Teriflunomid charakteryzuje się długim okresem półtrwania, a jego eliminacja bez procedury przyspieszonej trwa średnio 8 miesięcy, z możliwością wydłużenia do 2 lat. Procedura przyspieszonej eliminacji (cholestyramina lub węgiel aktywowany) jest wskazana przy ciężkich działaniach niepożądanych, planowaniu ciąży lub konieczności szybkiego usunięcia leku.
Podczas terapii obserwowano ryzyko hepatotoksyczności, w tym polekowego uszkodzenia wątroby (DILI), szczególnie u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami wątroby, stosujących inne hepatotoksyczne leki lub spożywających alkohol. Należy przerwać leczenie przy potwierdzonym wzroście enzymów wątrobowych >3x GGN lub podejrzeniu uszkodzenia wątroby. Teriflunomid może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, neuropatię obwodową, ciężkie reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS) oraz śródmiąższową chorobę płuc (ILD). W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych wskazane jest przerwanie terapii i rozważenie przyspieszonej eliminacji. Szczepienia inaktywowanymi szczepionkami są bezpieczne, natomiast żywe szczepionki atenuowane należy unikać. Ze względu na silne wiązanie z białkami i ryzyko zwiększonego stężenia wolnego leku, teriflunomid jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką hipoproteinemią, w tym zespołem nerczycowym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Tifay
AlAT, aminotransferaza alaninowa, ciśnienie tętnicze, hipoproteinemia, leflunomid, leukopenia, łuszczyca krostkowa, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, okres półtrwania leku, pancytopenia, polekowe uszkodzenie wątroby, przyspieszona eliminacja leku, rozmaz krwi obwodowej, śródmiąższowa choroba płuc, szczepionka atenuowana, szpik kostny, teriflunomid, toksyczna martwica naskórka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zakażenie czynne, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona -
Właściwości farmakodynamiczne
Teriflunomid, substancja czynna leku Tifay, jest selektywnym lekiem immunosupresyjnym działającym poprzez odwracalne hamowanie mitochondrialnej dehydrogenazy dihydroorotanowej (DHO-DH), co prowadzi do zmniejszenia proliferacji limfocytów zależnych od syntezy pirymidyny de novo. W badaniach klinicznych dawka 14 mg/dobę powodowała łagodne obniżenie liczby limfocytów poniżej 0,3 x 10⁹/L w ciągu pierwszych 3 miesięcy terapii, z utrzymaniem stabilnego poziomu przez dalszy czas leczenia. Teriflunomid nie wykazywał istotnego wpływu na wydłużenie odstępu QTcF. Ponadto obserwowano spadek stężenia kwasu moczowego w surowicy o 20-30% oraz fosforu o około 10%, co wiązano ze zwiększonym wydalaniem nerkowym. Skuteczność teriflunomidu w rzutowej postaci stwardnienia rozsianego (RMS) potwierdzono w badaniach TEMSO i TOWER, gdzie dawka 14 mg/dobę istotnie zmniejszała roczną częstość rzutów (0,37 vs 0,54 i 0,32 vs 0,50) oraz ryzyko progresji niepełnosprawności utrzymującej się przez 3 miesiące (20,2% vs 27,3% i 15,8% vs 19,7%). W badaniu TEMSO odnotowano także istotne zmniejszenie całkowitej objętości zmian w MRI (BOD) o 67% oraz liczby zmian gadolinowych o 69% w porównaniu z placebo.
Badanie TOPIC wykazało, że teriflunomid w dawce 14 mg zmniejsza ryzyko drugiego rzutu u pacjentów z pierwszym zdarzeniem klinicznym demielinizacji o 43% (p=0,04) oraz redukuje liczbę nowych i powiększających się zmian w obrazach T2-zależnych o 55% (p=0,0006) i zmian gadolinowych w T1 o 75% (p<0,0001). W badaniu TENERE teriflunomid nie wykazał przewagi nad interferonem beta-1a w zakresie ryzyka niepowodzenia leczenia (41,1% vs 44,4%, p=0,595). U dzieci i młodzieży z RMS (badanie EFC11759/TERIKIDS) teriflunomid zmniejszył ryzyko klinicznie potwierdzonego rzutu o 34% (p=0,29) oraz łącznego ryzyka rzutu lub wysokiej aktywności w MRI o 43% (p=0,04). Europejska Agencja Leków zwolniła z obowiązku dostarczania danych dotyczących stosowania teriflunomidu u dzieci poniżej 10. roku życia. Długoterminowe dane bezpieczeństwa (do 8,5 roku) nie wykazały nowych sygnałów niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Tifay 14 mg
aktywność choroby w MRI, badanie kontrastowe z gadolinem, badanie QT, dehydrogenaza dihydroorotanowa, immunomodulacja, lek immunosupresyjny, odstęp QT, postępująco-rzutowa postać stwardnienia rozsianego, rozszerzona skala niewydolności ruchowej, rzutowa postać stwardnienia rozsianego, rzutowo-ustępująca postać stwardnienia rozsianego, skala EDSS, stwardnienie rozsiane, synteza pirymidyny, teriflunomid, wtórnie postępująca postać stwardnienia rozsianego -
Właściwości farmakokinetyczne
Teriflunomid, podawany doustnie w dawce 14 mg (Tifay), charakteryzuje się niemal całkowitą biodostępnością (~100%) oraz osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu w ciągu 1-4 godzin po wielokrotnym podaniu. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 7-14 mg, a jego stężenie stacjonarne osiągane jest powoli, po około 100 dniach stosowania, z 34-krotnym współczynnikiem kumulacji AUC. Teriflunomid wiąże się silnie z białkami osocza (>99%, głównie albuminami) i ma objętość dystrybucji około 11 l po dożylnym podaniu, choć dystrybucja do tkanek może być większa. Metabolizm jest umiarkowany, głównie przez hydrolizę, a eliminacja odbywa się przede wszystkim z żółcią (60,1% dawki w ciągu 21 dni, z czego 37,5% z kałem i 22,6% z moczem). Mediana okresu półtrwania wynosi około 19 dni, a całkowity klirens po dożylnym podaniu to 30,5 ml/h. Pokarm nie wpływa istotnie na farmakokinetykę leku.
Ze względu na długi okres półtrwania teriflunomidu opracowano procedury przyspieszonej eliminacji z użyciem cholestyraminy (8 g lub 4 g trzy razy na dobę) lub węgla aktywowanego (50 g dwa razy na dobę), które skutecznie redukują stężenie leku w osoczu o ponad 98% w ciągu 11 dni, przy czym cholestyramina działa szybciej. Wybór metody zależy od tolerancji pacjenta. Farmakokinetyka teriflunomidu jest stosunkowo stabilna u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz nerek, nie wymagając dostosowania dawki, jednak lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby. U dzieci i młodzieży o masie ciała >40 kg ekspozycja na lek jest porównywalna do dorosłych, natomiast u osób ≤40 kg zalecana jest dawka 7 mg. Czynniki takie jak wiek, masa ciała, płeć, rasa oraz stężenia albuminy i bilirubiny mają ograniczony wpływ (≤31%) na farmakokinetykę teriflunomidu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Tifay 14 mg
biodostępność, cholestyramina, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka populacyjna, hydroliza, klirens, liniowa farmakokinetyka, N-acetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, sekrecja bezpośrednia, sprzęganie z siarczanami, stężenie stacjonarne, stwardnienie rozsiane, substrat transportera, teriflunomid, TIFAY, transporter BCRP, utlenianie, wchłanianie zwrotne, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie z żółcią, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Teriflunomid, substancja czynna leku TIFAY (14 mg), jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych oraz przenikanie do mleka. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii i aż do momentu, gdy stężenie teriflunomidu w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie i wykonać test ciążowy. Przy planowaniu ciąży konieczne jest przerwanie terapii oraz zastosowanie procedury przyspieszonej eliminacji leku (cholestyramina 8 g 3x/d lub węgiel aktywowany 50 g co 12 h przez 11 dni), a następnie potwierdzenie stężenia teriflunomidu <0,02 mg/L w dwóch badaniach z odstępem co najmniej 14 dni. Po uzyskaniu takich wyników zaleca się odczekać minimum 1,5 miesiąca przed próbą zapłodnienia.
Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu teriflunomidu na płodność, a ryzyko toksycznego działania na zarodek lub płód przez męski układ rozrodczy jest uznawane za niskie, co nie wymaga specjalnych ograniczeń u mężczyzn planujących ojcostwo. Należy jednak zwrócić uwagę, że podczas procedury przyspieszonej eliminacji teriflunomid może obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych poprzez wpływ na wchłanianie estrogenów i progestagenów, dlatego w tym okresie zaleca się stosowanie alternatywnych metod antykoncepcji. Szczególną uwagę należy poświęcić nastoletnim pacjentkom, które powinny być informowane o konieczności kontaktu z lekarzem w przypadku pierwszej miesiączki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tifay 14 mg
cholestyramina, doustny środek antykoncepcyjny, metoda antykoncepcji, opóźnienie miesiączki, pierwsza miesiączka, planowanie ciąży, przenikanie do mleka, przyspieszona eliminacja, ryzyko płodowe, stężenie teriflunomidu, stężenie w osoczu, teriflunomid, TIFAY, toksyczność zarodkowa, wada wrodzona, wchłanianie hormonów, węgiel aktywowany -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Tifay zawierający teriflunomid w dawce 14 mg w formie tabletek powlekanych zasadniczo nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, istotnym działaniem niepożądanym, które może zaburzyć tę zdolność, są zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, znane również z leflunomidu – związku macierzystego teriflunomidu. Zawroty głowy mogą prowadzić do upośledzenia koncentracji i czasu reakcji, co zwiększa ryzyko wypadków. W przypadku wystąpienia takich objawów, pacjent powinien bezwzględnie powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, a lekarz powinien o tym poinformować i odnotować w dokumentacji medycznej.
Podczas konsultacji lekarz ma obowiązek wyjaśnić pacjentowi, że teriflunomid sam w sobie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale należy zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia zawrotów głowy. Pacjent powinien być uczulony na konieczność natychmiastowego zgłaszania wszelkich objawów mogących wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Decyzja o powrocie do prowadzenia pojazdów powinna być skonsultowana z lekarzem, a odpowiednia dokumentacja medyczna jest niezbędna zarówno z punktu widzenia klinicznego, jak i prawnego. Właściwa komunikacja i współpraca między lekarzem a pacjentem są kluczowe dla minimalizacji ryzyka i zapewnienia bezpieczeństwa w trakcie terapii teriflunomidem 14 mg.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tifay 14 mg
dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, konsultacja lekarska, leflunomid, lekarz przepisujący, monitorowanie działań niepożądanych, praktyka kliniczna, substancja czynna, tabletka powlekana, teriflunomid, TIFAY, zaburzenie koncentracji, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zdolność koncentracji, związek macierzysty -
Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Tifay zawiera 14 mg teriflunomidu i jest wskazany do leczenia stwardnienia rozsianego (MS) o przebiegu rzutowo-ustępującym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 10 roku życia. Teriflunomid działa immunomodulująco, co skutkuje zmniejszeniem częstości rzutów oraz spowolnieniem progresji niepełnosprawności. Tabletki powlekane o średnicy około 7 mm posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Preparat zawiera również 48 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
Wskazaniem do stosowania Tifay jest potwierdzone rozpoznanie stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym u pacjentów powyżej 10 roku życia, po ocenie korzyści i ryzyka terapii oraz wykluczeniu przeciwwskazań do teriflunomidu. Lek wymaga regularnej kontroli klinicznej podczas leczenia. Nie jest zalecany u dzieci poniżej 10 lat. Decyzję o podziale tabletki podejmuje lekarz prowadzący, co pozwala na dostosowanie dawki w zależności od potrzeb klinicznych pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Tifay 14 mg