zmniejszenie liczebności miotu
Zmniejszenie liczebności miotu to procedura medyczno-weterynaryjna polegająca na selektywnej redukcji liczby płodów lub nowo narodzonych zwierząt w miocie. W praktyce klinicznej jest to zabieg stosowany zarówno w hodowli zwierząt, jak i w przypadku ciąż mnogich u ludzi, choć w tym drugim przypadku używa się terminu „redukcja selektywna ciąży”.
W medycynie weterynaryjnej procedura ta może być wykonywana z przyczyn zdrowotnych, gdy duża liczba płodów zagraża zdrowiu matki lub gdy istnieje ryzyko, że wszystkie płody nie będą mogły prawidłowo się rozwijać z powodu ograniczonej przestrzeni macicy. Zmniejszenie liczebności miotu może być również stosowane w celach hodowlanych, aby zapewnić lepszy rozwój pozostałym płodom.
W kontekście medycyny ludzkiej, redukcja selektywna ciąży mnogiej jest zabiegiem rozważanym w przypadku ciąż wysokiego rzędu (trojaczki, czworaczki i więcej), gdzie istnieje zwiększone ryzyko powikłań takich jak poród przedwczesny, niska masa urodzeniowa czy powikłania neurologiczne. Procedura ta budzi istotne kwestie etyczne i jest przedmiotem debaty w środowisku medycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Alfakalcydol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alfakalcydolu wykazały istotne różnice w toksyczności ostrej w zależności od drogi podania. LD50 u myszy wynosi 440 μg/kg po podaniu doustnym oraz 52 μg/kg po podaniu dożylnym, co wskazuje na wyższą toksyczność przy podaniu pozajelitowym. Dla porównania, kalcytriol charakteryzuje się LD50 na poziomie 1350 μg/kg (doustnie u myszy) oraz 105 μg/kg (dożylnie u szczurów). Badania rozrodczości u szczurów i królików wykazały, że dawki alfakalcydolu w zakresie 0,3-0,9 μg/kg prowadziły do zmniejszenia liczebności miotów i masy urodzeniowej potomstwa, jednak bez obserwacji specyficznych wad rozwojowych. Brak jest natomiast danych dotyczących potencjalnego działania mutagennego i karcynogennego tej substancji, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie pełnego profilu bezpieczeństwa.
aktywna forma witaminy D, alfakalcydol, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie mutagenne i karcynogenne, kalcytriol, masa urodzeniowa, mediana dawki letalnej, mutacje genetyczne, podanie doustne, podanie dożylne, procesy nowotworowe, rozwój płodowy, toksyczność ostra, zaburzenia rozwojowe, zmniejszenie liczebności miotu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clopixol-Acuphase 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące octanu zuklopentyksolu wykazują korzystny profil bezpieczeństwa, z niską toksycznością ostrą oraz brakiem istotnych klinicznie efektów toksyczności przewlekłej. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach zaobserwowano opóźnienie zachowań seksualnych w trzech pokoleniach, jednak bez negatywnego wpływu na płodność przy kopulacji. Podawanie zuklopentyksolu z pokarmem wiązało się z zaburzeniami krycia i zmniejszeniem liczebności miotów, natomiast nie stwierdzono działania teratogennego ani toksyczności dla płodu. W badaniach około- i pourodzeniowych dawki 5 i 15 mg/kg/dobę powodowały zwiększenie liczby martwych płodów, zmniejszenie przeżywalności noworodków oraz opóźniony rozwój potomstwa, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejasne i może być związane z zaniedbaniami matek narażonych na toksyczne dawki.
antagonista receptora D2, dekanonian zuklopentyksolu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolakorak sutka, komórki wysp trzustkowych, lek neuroleptyczny, martwy płód, octan zuklopentyksolu, opóźniony rozwój, potencjał mutagenny, przeżywalność noworodków, rak komórek wysp trzustkowych, rak pęcherzykowy tarczycy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie mięśni, zmniejszenie liczebności miotu, zuklopentyksol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g 4 g + 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Piperacillin/Tazobactam Sandoz 4 g/0,5 g obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz wpływ na rozród i rozwój. Wyniki nie wskazują na szczególne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Nie stwierdzono potencjału mutagennego ani działania teratogennego, mimo że badania dotyczące rakotwórczości nie zostały przeprowadzone. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotów, opóźnienia kostnienia oraz anomalie żeber przy podaniu dootrzewnowym, jednak płodność pokolenia F1 i rozwój F2 nie wykazywały zaburzeń, co wyklucza długotrwałe efekty międzypokoleniowe.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, martwe urodzenia, opóźnione kostnienie, Piperacillin Tazobactam, piperacylina z tazobaktamem, płodność pokolenia F1, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowy, śmiertelność noworodków, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic, wady żeber, zmniejszenie liczebności miotu, zmniejszenie masy płodu