choroba tętnicy szyjnej

Choroba tętnicy szyjnej (carotid artery disease) to stan patologiczny charakteryzujący się zwężeniem lub niedrożnością tętnic szyjnych, które są głównymi naczyniami doprowadzającymi krew do mózgu. Najczęstszą przyczyną jest miażdżyca, prowadząca do tworzenia się blaszek miażdżycowych w ścianach tętnic, które stopniowo ograniczają przepływ krwi.

Choroba ta często przebiega bezobjawowo aż do momentu wystąpienia poważnych powikłań, takich jak udar mózgu lub przemijający atak niedokrwienny (TIA). Szacuje się, że około 20-30% wszystkich udarów niedokrwiennych jest związanych z patologią tętnic szyjnych. Czynniki ryzyka obejmują nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, hipercholesterolemię, palenie tytoniu oraz wiek powyżej 65 lat.

Diagnostyka choroby tętnicy szyjnej opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia dopplerowska, angiografia CT lub MR. Leczenie zależy od stopnia zwężenia naczynia, obecności objawów klinicznych oraz ogólnego stanu pacjenta. Może obejmować farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny), endarterektomię szyjną (chirurgiczne usunięcie blaszki miażdżycowej) lub angioplastykę z implantacją stentu.

Profilaktyka choroby tętnicy szyjnej koncentruje się na modyfikacji czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, takich jak kontrola ciśnienia tętniczego, normalizacja poziomu lipidów, zaprzestanie palenia tytoniu oraz regularna aktywność fizyczna. Wczesne wykrycie i leczenie zwężeń tętnic szyjnych ma kluczowe znaczenie w zapobieganiu udarom mózgu i związanej z nimi niepełnosprawności.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl