częściowa tromboplastyna po aktywacji
Częściowa tromboplastyna po aktywacji (aPTT – activated Partial Thromboplastin Time) to podstawowe badanie laboratoryjne oceniające wewnątrzpochodny szlak krzepnięcia krwi. Test mierzy czas potrzebny do powstania skrzepu po dodaniu do osocza pacjenta czynnika aktywującego, fosfolipidów i jonów wapnia.
Badanie aPTT jest kluczowe w monitorowaniu leczenia heparyną niefrakcjonowaną, diagnozowaniu wrodzonych niedoborów czynników krzepnięcia (szczególnie VIII, IX, XI, XII) oraz wykrywaniu obecności krążących antykoagulantów. Wydłużenie czasu aPTT może wskazywać na zaburzenia krzepnięcia, hemofilie A i B, chorobę von Willebranda, a także być efektem leczenia przeciwzakrzepowego.
Prawidłowe wartości aPTT zazwyczaj mieszczą się w zakresie 25-37 sekund, jednak mogą różnić się w zależności od laboratorium i stosowanej metodyki. Istotne klinicznie jest wydłużenie wartości powyżej 1,5-krotności górnej granicy normy. W terapii heparyną niefrakcjonowaną dąży się do utrzymania wartości aPTT na poziomie 1,5-2,5 razy wyższym od wartości wyjściowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Feiba NF 1000 j. (1000 j. FEIBA), 50 j./ml
FEIBA NF to złożony preparat zawierający 50 jednostek zespołu czynników krzepnięcia na 1 ml roztworu po rekonstytucji, w tym czynniki II, IX i X głównie w formie nieaktywowanej oraz aktywowany czynnik VII, a także antygen koagulacyjny czynnika VIII w stężeniu ≤0,1 jednostki na 1 jednostkę FEIBA. Preparat jest stosowany przeciwko inhibitorowi czynnika VIII i definiowany jest przez zdolność skrócenia czasu aPTT osocza z inhibitorem do 50% wartości buforowej. Produkt dostępny jest w formie liofilizowanego proszku, który po rekonstytucji tworzy roztwór o pH 6,8-7,6, przeznaczony do wstrzykiwań. Warto zwrócić uwagę na zawartość około 80 mg sodu na fiolkę, co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
antygen koagulacyjny, aPTT, czas kaolinowo-kefalinowy, częściowa tromboplastyna po aktywacji, czynnik VII aktywowany, czynnik VIII, czynniki krzepnięcia, dieta niskosodowa, inhibitor czynnika VIII, klirens, liofilizowany proszek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osocze ludzkie, układ kalikreina-kininy, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Delfarma
Sugammadex Delfarma wymaga ścisłego monitorowania pacjentów po zastosowaniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka nawrotu blokady, które w badaniach klinicznych występowało z częstością 0,20% przy dawkach dostosowanych do stopnia blokady. Zaleca się utrzymanie wentylacji mechanicznej do czasu pełnego przywrócenia prawidłowej czynności oddechowej, gdyż nawet po ustąpieniu blokady inne leki mogą upośledzać wydolność oddechową. Minimalne czasy odczekania przed ponownym podaniem leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe wynoszą 5 minut dla rokuronium 1,2 mg/kg mc. oraz 4 godziny dla rokuronium 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium 0,1 mg/kg mc. Sugammadex nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym wymagających dializoterapii, oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza jeśli towarzyszy im koagulopatia.
antagonista witaminy K, atropina, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czas protrombinowy, częściowa tromboplastyna po aktywacji, dabigatran, dializoterapia, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, lek antycholinergiczny, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nawrót blokady przewodnictwa, niesteroidowy lek blokujący, niewydolność wątroby, pankuronium, pochodna kumaryny, powikłanie krwotoczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja anafilaktyczna, rokuronium, rywaroksaban, stan obrzękowy, steroidowy lek blokujący, sukcynylocholina, wekuronium, wentylacja mechaniczna, wrodzony niedobór czynników krzepnięcia, wydolność oddechowa, zatrzymanie krążenia, związek benzyloizochinolinowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kybernin P
Preparat Kybernin P, zawierający ludzką antytrombinę III w stężeniu 50 j.m./ml (500 j.m. w 10 ml po rekonstytucji), wymaga ścisłego monitorowania podczas infuzji ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji. Szczególnie przeciwwskazane jest stosowanie u wcześniaków z zespołem niewydolności oddechowej noworodków (IRDS), gdzie obserwuje się zwiększone ryzyko krwawienia śródczaszkowego i zgonu bez wykazania korzyści terapeutycznych. Pacjenci powinni być informowani o objawach takich jak pokrzywka, ucisk w klatce piersiowej, świszczący oddech czy spadek ciśnienia tętniczego, a w przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji i wdrożenie leczenia przeciwwstrząsowego.
aktywność anty-FXa, antytrombina III, aPTT, częściowa tromboplastyna po aktywacji, działanie przeciwzakrzepowe, HAV, HBV, HCV, heparyna niefrakcjonowana, HIV, krwawienie śródczaszkowe, Kybernin P, osocze ludzkie, parwowirus B19, podanie dożylne, reakcja nadwrażliwości alergicznej, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby typu C, zespół niewydolności oddechowej, zespół niewydolności oddechowej noworodków