Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Sugammadex Delfarma

Sugammadex Delfarma wymaga szczególnej uwagi ze strony personelu medycznego podczas stosowania u pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące potencjalnych zagrożeń oraz zalecanych środków ostrożności przy zlecaniu leczenia tym produktem.¹

Monitorowanie pacjenta po operacji

Zgodnie z typową praktyką anestezjologiczną, po zastosowaniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów w okresie pooperacyjnym pod kątem nieprzewidzianych zdarzeń, ze szczególnym uwzględnieniem możliwości nawrotu blokady.²

Monitorowanie czynności oddechowej podczas znoszenia bloku

Należy bezwzględnie utrzymywać wentylację mechaniczną u pacjentów do czasu przywrócenia własnej, prawidłowej czynności oddechowej po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Należy pamiętać, że nawet przy całkowitym ustąpieniu blokady, inne leki stosowane w okresie przed- i pooperacyjnym mogą upośledzać wydolność oddechową, co może wymuszać dalsze stosowanie wentylacji mechanicznej. W przypadku ponownego wystąpienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po ekstubacji, konieczne jest natychmiastowe zapewnienie odpowiedniej wentylacji.³

Ryzyko nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego

W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, którym podawano sugammadeks w dawce dostosowanej do stopnia blokady, zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego z częstością 0,20%. Zastosowanie dawek mniejszych niż zalecane może istotnie zwiększać ryzyko nawrotu blokady po jej początkowym zniesieniu i dlatego nie jest zalecane.⁴

Wpływ na hemostazę

U zdrowych ochotników sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. i 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17% i 22% oraz czasu protrombinowego i międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (PT (INR)) o 11% i 22%. Te ograniczone średnie wydłużenia aPTT i PT (INR) trwały krótko (≤30 minut). Na podstawie analizy bazy danych klinicznych (n=3519) oraz badania, które objęło 1184 pacjentów poddanych operacyjnemu leczeniu złamania biodra lub endoprotezoplastyce stawu biodrowego, nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. (stosowanego samodzielnie lub w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi) na częstość występowania powikłań krwotocznych w okresie około- i pooperacyjnym.⁵

W badaniach in vitro wykazano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT i PT) z antagonistami witaminy K, heparyną niefrakcjonowaną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem i dabigatranem. U pacjentów otrzymujących rutynową pooperacyjną profilaktykę przeciwzakrzepową, te interakcje nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Należy jednak zachować szczególną ostrożność przy rozważaniu zastosowania sugammadeksu u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe z powodu wcześniej występującej lub współistniejącej choroby.⁶

Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka krwawienia u następujących pacjentów:

• pacjenci z wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K
• pacjenci z istniejącymi uprzednio koagulopatiami
• pacjenci przyjmujący pochodne kumaryny z INR powyżej 3,5
• pacjenci stosujący leki przeciwzakrzepowe, którzy otrzymują sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.

W przypadku medycznej konieczności podania sugammadeksu tym pacjentom, anestezjolog musi podjąć decyzję, uwzględniając wywiad pacjenta dotyczący epizodów krwawień oraz rodzaj planowanego zabiegu, czy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko powikłań krwotocznych. U tych pacjentów zaleca się monitorowanie parametrów hemostazy i krzepnięcia.⁷

Czasy odczekania do ponownego podania środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe

Po zastosowaniu sugammadeksu należy przestrzegać określonych minimalnych czasów odczekania przed ponownym podaniem środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe:

Należy zwrócić uwagę, że po ponownym podaniu rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc. w ciągu 30 minut od podania sugammadeksu, początek blokady nerwowo-mięśniowej może być wydłużony do około 4 minut, a czas jej trwania może ulec skróceniu do około 15 minut.⁸

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, włączając pacjentów wymagających dializoterapii.⁹

Płytkie znieczulenie

W badaniach klinicznych, gdy znoszono blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w trakcie znieczulenia, czasami obserwowano oznaki płytkiego znieczulenia (poruszanie, kaszel, grymasy twarzy oraz ssanie rurki do intubacji). W przypadku znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podczas trwania znieczulenia, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi należy rozważyć podanie dodatkowych dawek środka znieczulającego i/lub opioidu.¹⁰

Ryzyko znacznej bradykardii

W rzadkich przypadkach obserwowano występowanie znacznej bradykardii w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu w celu zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Sporadycznie bradykardia może prowadzić do zatrzymania krążenia. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem zmian parametrów hemodynamicznych zarówno w czasie trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, jak i po jej zniesieniu. W przypadku stwierdzenia istotnej klinicznie bradykardii należy zastosować leki antycholinergiczne, takie jak atropina.¹¹

Zaburzenia czynności wątroby

Sugammadeks nie jest metabolizowany ani wydalany przez wątrobę, dlatego nie prowadzono specjalnych badań u pacjentów z niewydolnością wątroby. Należy zachować dużą ostrożność podczas stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Jeśli zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia, należy uwzględnić informacje dotyczące wpływu produktu na hemostazę.¹²

Stosowanie na oddziałach intensywnej opieki medycznej

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania sugammadeksu na oddziałach intensywnej opieki medycznej u pacjentów otrzymujących rokuronium lub wekuronium.¹³

Stosowanie do zniesienia bloku wywołanego przez inne środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe

Sugammadeksu nie należy stosować do znoszenia blokady wywołanej przez:

• niesteroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, takie jak związki sukcynylocholiny lub benzyloizochinolinowe
• steroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium lub wekuronium

Dostępne są ograniczone dane dotyczące znoszenia blokady wywołanej przez pankuronium, jednak nie zaleca się stosowania sugammadeksu w takich sytuacjach.¹⁴

Opóźnione znoszenie bloku

Schorzenia związane ze spowolnionym przepływem krwi, takie jak:

• choroba sercowo-naczyniowa
• podeszły wiek
• stany obrzękowe (np. ciężkie zaburzenia czynności wątroby)

mogą wydłużać czas potrzebny do powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.¹⁵

Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy

Personel medyczny powinien być przygotowany na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy, włącznie z reakcjami anafilaktycznymi, i podjąć odpowiednie środki ostrożności.¹⁶

Zawartość sodu w produkcie

Produkt leczniczy Sugammadeks Delfarma zawiera do 9,7 mg sodu na każdy mL roztworu. Dawka 23 mg sodu jest uznawana za zasadniczo „wolną od sodu”. Pacjenci kontrolujący zawartość sodu w diecie powinni wziąć to pod uwagę, szczególnie jeśli konieczne jest podanie więcej niż 2,4 mL roztworu.¹⁷