Interakcje leku
Sugammadex Delfarma 100 mg/ml

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Informacje dotyczące interakcji produktu leczniczego Sugammadex Delfarma oparte są na danych o powinowactwie wiązania sugammadeksu z innymi produktami leczniczymi, doświadczeniach nieklinicznych, badaniach klinicznych oraz symulacjach w modelu uwzględniającym farmakodynamiczne działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe oraz farmakokinetyczne interakcje między tymi lekami a sugammadeksem. Na podstawie tych danych nie przewiduje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z innymi lekami, z wyjątkiem przypadków opisanych poniżej.¹

Typy interakcji sugammadeksu

W przypadku terapii sugammadeksem możemy wyróżnić dwa główne typy interakcji:

• Interakcje związane z wyparciem – gdy inne leki wypierają rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem
• Interakcje związane z wychwytem – gdy sugammadeks wiąże się z innymi lekami, zmniejszając ich skuteczność

W przypadku toremifenu oraz kwasu fusydowego nie można wykluczyć wystąpienia interakcji wyparcia, natomiast dla hormonalnych środków antykoncepcyjnych istnieje ryzyko klinicznie istotnych interakcji związanych z wychwytem.²

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu

Podanie niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu może teoretycznie spowodować wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Konsekwencją tego może być nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W takiej sytuacji konieczne jest wdrożenie wentylacji mechanicznej pacjenta. Jeśli lek odpowiedzialny za reakcję wyparcia jest podawany w infuzji, należy przerwać jego podawanie. Przy podejrzeniu możliwości wystąpienia interakcji związanej z wyparciem, pacjent powinien być ściśle monitorowany pod kątem nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej przez około 15 minut po pozajelitowym podaniu innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od podania sugammadeksu.³

Szczególnej uwagi wymagają interakcje z następującymi lekami:

Toremifen

Toremifen charakteryzuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągać wysokie stężenia w osoczu. Istnieje ryzyko wyparcia wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem, co może prowadzić do wydłużenia czasu powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9. Jest to istotna informacja kliniczna dla lekarzy prowadzących pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji.⁴

Kwas fusydowy

Dożylne stosowanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieco wydłużyć czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9. W fazie pooperacyjnej nie przewiduje się jednak nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a jego efekty w badaniach krwi są widoczne po 2-3 dniach.⁵

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych

Podanie sugammadeksu może zmniejszyć skuteczność niektórych leków poprzez redukcję ich stężenia wolnej frakcji w osoczu. W takich przypadkach zaleca się rozważenie ponownego podania danego produktu leczniczego, zastosowanie leku o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej z innej grupy związków chemicznych) i/lub wdrożenie odpowiedniej interwencji niefarmakologicznej.⁶

Hormonalne leki antykoncepcyjne

Wykazano, że interakcja między sugammadeksem w dawce 4 mg/kg mc. a progestagenem może prowadzić do zmniejszenia ekspozycji na progestagen (34% AUC), podobnie jak w przypadku przyjęcia dobowej dawki hormonalnego środka antykoncepcyjnego 12 godzin później. Efekt ten może zmniejszyć skuteczność antykoncepcji. W przypadku estrogenów działanie to wydaje się być mniejsze.⁷

Podanie sugammadeksu w bolusie jest równoznaczne z pominięciem dobowej dawki doustnego hormonalnego leku antykoncepcyjnego (zarówno złożonego, jak i zawierającego wyłącznie progestagen). W takiej sytuacji należy postępować zgodnie z zaleceniami z ulotki antykoncepcyjnej dotyczącymi pominięcia dawki. W przypadku hormonalnych leków antykoncepcyjnych stosowanych drogą inną niż doustna, konieczne jest zastosowanie dodatkowej niehormonalnej metody antykoncepcji przez kolejne 7 dni oraz zapoznanie się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego preparatu.⁸

Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium

Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej, jeśli w okresie pooperacyjnym stosowane są leki mogące nasilać blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Listę konkretnych leków nasilających taką blokadę można znaleźć w ulotkach informacyjnych rokuronium lub wekuronium. W przypadku nawrotu blokady może być konieczne zastosowanie wentylacji mechanicznej oraz ponowne podanie sugammadeksu.⁹

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Sugammadeks zasadniczo nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych, z wyjątkiem oznaczania stężenia progesteronu w surowicy. Interferencję z tym testem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/mL (największe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie).¹⁰

W badaniach klinicznych stwierdzono, że sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. i 16 mg/kg mc. powodował maksymalne średnie wydłużenie:

• Czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17% i 22%
• Czasu protrombinowego PT (INR) odpowiednio o 11% i 22%

To ograniczone średnie wydłużenie aPTT i PT (INR) miało krótkotrwały charakter (≤30 minut).¹¹

W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem.¹²

Interakcje sugammadeksu z alkoholem

Na podstawie dostępnych danych klinicznych i mechanizmu działania sugammadeksu nie stwierdzono bezpośrednich interakcji farmakodynamicznych lub farmakokinetycznych między sugammadeksem a alkoholem etylowym. Niemniej jednak, należy pamiętać, że:

• Zarówno alkohol, jak i środki stosowane podczas znieczulenia (w tym leki zwiotczające mięśnie poprzecznie prążkowane) mogą działać depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy
• Spożycie alkoholu przed zabiegiem operacyjnym lub w okresie pooperacyjnym może nasilać działanie sedatywne leków stosowanych w anestezjologii
• Alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy innych równocześnie podawanych leków
• Pacjentom po zabiegu operacyjnym, szczególnie po otrzymaniu leków zwiotczających i ich odwróceniu, należy odradzać spożywanie alkoholu przez czas zalecany przez anestezjologa

Tabela interakcji sugammadeksu z innymi lekami

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji w populacji pediatrycznej. U dzieci i młodzieży należy uwzględniać wszystkie wspomniane powyżej interakcje opisane dla osób dorosłych oraz postępować zgodnie z zaleceniami odnośnie monitorowania i działań zapobiegawczych.¹³