niedomykalność okołozastawkowa
Niedomykalność okołozastawkowa (okołozastawkowy przeciek) to patologia występująca w obrębie zastawki serca, najczęściej zastawki mitralnej, polegająca na przecieku krwi pomiędzy płatkami zastawki a pierścieniem zastawkowym. W przeciwieństwie do klasycznej niedomykalności zastawki, gdzie płatki nie domykają się prawidłowo, w niedomykalności okołozastawkowej przepływ zwrotny krwi odbywa się poza właściwym ujściem zastawki.
Przyczyny niedomykalności okołozastawkowej obejmują: wady wrodzone, infekcyjne zapalenie wsierdzia, zmiany degeneracyjne pierścienia zastawkowego, zaburzenia tkanki łącznej, kalcyfikację pierścienia zastawki, a także może być powikłaniem po zabiegach operacyjnych na zastawkach. Niedomykalność okołozastawkowa po implantacji sztucznej zastawki stanowi istotny problem kliniczny i może wymagać reinterwencji.
Diagnostyka niedomykalności okołozastawkowej opiera się głównie na badaniach obrazowych, przede wszystkim echokardiografii przezklatkowej i przezprzełykowej z oceną dopplerowską przepływów. W przypadkach niejednoznacznych pomocne mogą być techniki trójwymiarowe. Ocena nasilenia niedomykalności okołozastawkowej ma kluczowe znaczenie dla ustalenia wskazań do leczenia zabiegowego.
Leczenie niedomykalności okołozastawkowej zależy od jej przyczyny, nasilenia oraz stanu klinicznego pacjenta. W przypadkach objawowych lub hemodynamicznie istotnych niedomykalności może być konieczne leczenie zabiegowe – chirurgiczna reoperacja lub, coraz częściej stosowane, przezskórne zamknięcie przecieku przy użyciu dedykowanych urządzeń. Łagodne przecieki okołozastawkowe mogą być leczone zachowawczo z regularną kontrolą echokardiograficzną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zwężenie zastawki aorty – Leczenie
Zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) jest najczęstszą chorobą zastawkową wymagającą interwencji, a leczenie zależy od stopnia zaawansowania i obecności objawów. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zwężeniem bezobjawowym zalecana jest obserwacja z regularną echokardiografią co 6-12 miesięcy. Farmakoterapia, obejmująca diuretyki, beta-blokery, inhibitory ACE, ARB, blokery kanału wapniowego oraz leki przeciwkrzepliwe, ma charakter objawowy i wspomagający, nie zatrzymuje progresji choroby, a jej stosowanie wymaga ostrożności ze względu na ryzyko hipotonii i niskiego rzutu serca. Balonowa walwuloplastyka aortalna jest metodą paliatywną, stosowaną głównie u niemowląt i dzieci, a u dorosłych jako pomost lub w stanach krytycznych, ze względu na szybkie nawroty zwężenia (6-18 miesięcy).
antagoniści receptora angiotensyny, balonowa walwuloplastyka aortalna, beta-blokery, blokery kanału wapniowego, ból dławicowy, duszność wysiłkowa, echokardiografia, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki moczopędne, leki przeciwkrzepliwe, migotanie przedsionków, niedomykalność okołozastawkowa, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, peptydy natriuretyczne, procedura Rossa, przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej, przezskórna wymiana zastawki aortalnej, rehabilitacja kardiologiczna, stenoza aortalna, wada zastawkowa, zwężenie zastawki aorty - Leksykon chorób i schorzeń
Niedomykalność zastawki aortalnej – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Niedomykalność zastawki aortalnej (AR) jest trzecią najczęstszą wadą zastawkową, której rokowanie zależy od objawów klinicznych, stopnia niedomykalności oraz funkcji i wymiarów lewej komory. W 10-letniej obserwacji pacjentów z ciężką lub umiarkowanie ciężką AR leczonych zachowawczo, śmiertelność wynosi około 34±5%, a niewydolność serca rozwija się u 47±6%. Roczne wskaźniki zdarzeń u tych pacjentów to: śmiertelność 4,7%, niewydolność serca 6,2%, a konieczność operacji zastawki 14,6%. Kluczowe czynniki prognostyczne to wiek, klasa NYHA, choroby współistniejące, migotanie przedsionków oraz skorygowana końcowo-skurczowa średnica lewej komory (≥25 mm/m² wiąże się z 7,8% rocznym ryzykiem śmiertelności). U pacjentów bezobjawowych z prawidłową frakcją wyrzutową (≥55%) ryzyko progresji do objawów lub dysfunkcji lewej komory jest niskie (<6% rocznie), natomiast u tych z obniżoną frakcją wyrzutową ryzyko przekracza 25% rocznie.
badanie echokardiograficzne, dysfunkcja lewej komory, dysfunkcja prawej komory, frakcja wyrzutowa lewej komory, infekcyjne zapalenie wsierdzia, klasyfikacja NYHA, lewa komora serca, migotanie przedsionków, nagły zgon, niedomykalność okołozastawkowa, niedomykalność trójdzielna, niedomykalność zastawki aortalnej, niewydolność serca, operacja zastawki aortalnej, pacjent bezobjawowy, parametr echokardiograficzny, przewlekła choroba nerek, rozwarstwienie aorty, TAVI, zaburzenie genetyczne, zaburzenie tkanki łącznej, zastawka dwupłatkowa, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zwapnienie zastawki aortalnej