nora świerzbowcowa
Nora świerzbowcowa, zwana również kanałem świerzbowcowym, to charakterystyczny tunel wydrążony w skórze przez samicę świerzbowca ludzkiego (Sarcoptes scabiei var. hominis). Świerzbowiec drąży te kanały w warstwie rogowej naskórka, gdzie składa jaja oraz odchody, co prowadzi do powstawania charakterystycznych objawów klinicznych świerzbu.
Nory świerzbowcowe mają najczęściej długość 0,5-1 cm i są widoczne jako szarawe lub białawe, lekko uniesione linijne wykwity na skórze. Typowe lokalizacje nor świerzbowcowych to przestrzenie międzypalcowe rąk, nadgarstki, pachy, okolice pępka, brodawki sutkowe, pośladki oraz narządy płciowe zewnętrzne. U małych dzieci mogą występować również na głowie, twarzy, szyi i dłoniach.
Diagnostyka nor świerzbowcowych obejmuje badanie dermatoskopowe, które pozwala na uwidocznienie charakterystycznego „trójkąta świerzbowcowego” (trójkątny przedni segment ciała pasożyta) na ślepym końcu nory. Potwierdzenie rozpoznania można uzyskać poprzez pobranie materiału z nory i identyfikację mikroskopową pasożyta, jego jaj lub odchodów.
Obecność nor świerzbowcowych jest patognomonicznym objawem świerzbu, chociaż ich identyfikacja może być utrudniona przez zmiany wtórne spowodowane drapaniem lub nadkażeniem bakteryjnym. Leczenie polega na zastosowaniu preparatów przeciwpasożytniczych, takich jak permetryna, benzoesan benzylu czy iwermektyna, które eliminują świerzbowce i prowadzą do zaniku nor.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Świerzb – Diagnostyka i diagnoza
Świerzb (scabies) to zakaźna dermatoza wywołana przez roztocza Sarcoptes scabiei var. hominis, której diagnostyka kliniczna opiera się na charakterystycznym wywiadzie (intensywny świąd nasilający się nocą i po ciepłych kąpielach) oraz obecności typowych zmian skórnych, takich jak nory świerzbowcowe (2-10 mm, serpiginowate linie), grudkowo-wysiękowa osutka w lokalizacjach typowych (między palcami, nadgarstki, zgięcia łokciowe, pachy, pośladki, narządy płciowe). Diagnostyka potwierdzająca obejmuje mikroskopię zeskrobin skóry z olejem mineralnym (czułość około 46%), dermatoskopię (czułość ~83%) z identyfikacją znaku delta oraz konfokalną mikroskopię refleksyjną (czułość 92%, swoistość 100%). W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić m.in. egzemy, atopowe zapalenie skóry, grzybice, kiłę oraz reakcje alergiczne. W przypadku świerzbu norweskiego, charakteryzującego się masywną hiperkeratozą i wysoką zakaźnością, potwierdzenie obecności roztoczy jest obligatoryjne ze względu na epidemiologiczne implikacje.
atopowe zapalenie skóry, biopsja skóry, dermatoskop, dermatoskopia, dermatoza, hiperkeratoza naskórka, kortykosteroidy, limfocyty, nora świerzbowcowa, obraz histopatologiczny, obraz kliniczny, reakcja łańcuchowa polimerazy, refleksyjna mikroskopia konfokalna, rumień wielopostaciowy, spongioza, suchość skóry, świąd, świerzb, świerzb norweski, świerzbowiec ludzki, test ELISA, tetracyklina, wykwity skórne, wyprysk, wywiad medyczny, zapalenie skóry kontaktowe, zeskrobiny, zeskrobiny skóry, zmiany skórne - Leksykon chorób i schorzeń
Świerzb – Etiologia i przyczyny
Świerzb (Scabies) to zakaźna dermatoza wywołana przez pasożyta Sarcoptes scabiei var. hominis, którego samica (ok. 0,4 mm) drąży nory w warstwie rogowej naskórka, składając 2-3 jaja dziennie przez około 2 miesiące. Cykl życiowy obejmuje stadia jaja, larwy, nimfy i dorosłego roztocza. Objawy kliniczne, takie jak intensywny świąd nasilający się nocą oraz charakterystyczna wysypka, wynikają z opóźnionej reakcji immunologicznej typu komórkowego (Th1) na pasożyty, ich jaja i wydaliny, pojawiającej się zwykle po 2-6 tygodniach od zakażenia. Świerzb przenosi się głównie przez długotrwały kontakt skóra-do-skóry, rzadziej przez skażone przedmioty, przy czym pasożyty mogą przetrwać poza organizmem do 24-36 godzin. Wyróżnia się postać klasyczną (10-15 pasożytów) oraz norweską (liczne, nawet miliony pasożytów), z tą drugą występującą u osób z immunosupresją i cechującą się cięższym przebiegiem oraz wysoką zakaźnością.
choroba reumatyczna serca, kontakt skóra do skóry, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, nora świerzbowcowa, oporność na permetrynę, ostre poinfekcyjne kłębuszkowe zapalenie nerek, ostre uszkodzenie nerek, reakcja autoimmunologiczna, reakcja immunologiczna, Staphylococcus aureus, świerzb guzkowy, świerzb norweski, świerzbowiec ludzki, warstwa rogowa naskórka, zakażenie bakteryjne wtórne, zakażenie paciorkowcowe