świerzbowiec ludzki
Świerzbowiec ludzki (Sarcoptes scabiei var. hominis) to mikroskopijny pajęczak z rodziny świerzbowcowatych, będący czynnikiem etiologicznym świerzbu u ludzi. Pasożyt ten drąży w naskórku korytarze, w których samica składa jaja, powodując charakterystyczne zmiany skórne i silny świąd, nasilający się w nocy.
Zakażenie szerzy się głównie przez bezpośredni kontakt z osobą chorą lub jej rzeczami osobistymi (pościel, ręczniki, ubrania). Okres wylęgania wynosi 2-6 tygodni u osób, które nie miały wcześniej kontaktu z pasożytem, natomiast u osób z powtórną infestacją objawy mogą pojawić się już po 1-4 dniach.
Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i potwierdzeniu obecności pasożyta poprzez mikroskopowe badanie zeskrobin skórnych. Leczenie obejmuje stosowanie preparatów przeciwświerzbowych (m.in. permetryna, iwermektyna), a także dezynfekcję ubrań i pościeli. Istotne jest jednoczesne leczenie wszystkich osób z bliskiego kontaktu, nawet jeśli nie wykazują objawów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Permetryna – Wskazania do stosowania
Permetryna jest lekiem pierwszego wyboru w terapii świerzbu wywołanego przez Sarcoptes scabiei, dostępnym w postaci kremów i żeli o stężeniach 5% (50 mg/g) oraz 4% (40 mg/g), przeznaczonym dla dorosłych i dzieci powyżej 2 miesiąca życia. Preparaty te wykazują wysoką skuteczność w eliminacji dorosłych pasożytów oraz form larwalnych, a ich zastosowanie jest wskazane przy klinicznym rozpoznaniu zakażenia objawiającego się świądem i charakterystycznymi zmianami skórnymi. W leczeniu wszawicy głowowej permetryna stosowana jest w formie szamponu o stężeniu 1% (10 mg/ml), zalecanego dla osób powyżej 3 roku życia zarówno w terapii, jak i profilaktyce u osób mających kontakt z zakażonymi.
działanie przeciwpasożytnicze, infestacja, leczenie pierwszego wyboru, leczenie profilaktyczne, leczenie świerzbu, leczenie terapeutyczne, nieprzezroczysty żel, postać farmaceutyczna, postać kremu, postać żelu, Sarcoptes scabiei, świerzbowiec ludzki, szampon leczniczy, wszawica głowowa, zakażenie świerzbowcem - Leksykon chorób i schorzeń
Świerzb – Objawy
Świerzb to zakaźna dermatoza wywołana przez roztocza Sarcoptes scabiei, charakteryzująca się intensywnym świądem nasilającym się nocą i po rozgrzaniu skóry oraz obecnością charakterystycznych zmian skórnych, takich jak cienkie, faliste tunele (nory świerzbowca) do 1 cm długości, grudki, pęcherzyki i nadżerki. Lokalizacja zmian u dorosłych obejmuje przestrzenie międzypalcowe dłoni, nadgarstki, pachy, okolice pępka, narządów płciowych i fałdy pod pośladkami, natomiast u niemowląt i małych dzieci zmiany mogą obejmować również twarz, skórę głowy, szyję i podeszwy stóp. Okres inkubacji wynosi 2-6 tygodni przy pierwszym zakażeniu i 1-4 dni przy reinfekcji. Świąd jest wynikiem reakcji alergicznej typu komórkowego i natychmiastowego (IgE) na białka roztoczy, jaja i ich wydaliny, co tłumaczy jego narastanie i utrzymywanie się nawet po eradykacji pasożytów. W przebiegu świerzbu norweskiego, występującego u osób z immunosupresją, obserwuje się miliony roztoczy, grube, łuszczące się strupy i zmniejszony świąd, co zwiększa zakaźność choroby.
atopowe zapalenie skóry, inkubacja, jaskra, kłębuszkowe zapalenie nerek, liszaj płaski, liszajec zakaźny, łuszczyca, nadżerka, pęcherzyk skórny, pokrzywka, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, reakcja immunologiczna, reinfekcja, reumatyczna choroba serca, ropień skórny, Sarcoptes scabiei, świerzb guzkowy, świerzb norweski, świerzbowiec ludzki, układ immunologiczny, wszawica łonowa, wyprysk, zakażenie bakteryjne wtórne, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Crotamiton Farmapol 100 mg/g
Krotamiton, zawarty w preparacie Crotamiton Farmapol w stężeniu 100 mg/g w formie płynu do stosowania miejscowego, należy do grupy leków przeciwpasożytniczych (kod ATC: P03AX). Preparat wykazuje podwójny mechanizm działania: przeciwświerzbowe oraz przeciwświądowe, co czyni go skutecznym w terapii zakażeń wywołanych przez Sarcoptes scabiei, patogen odpowiedzialny za świerzb. Forma płynu umożliwia łatwe i efektywne rozprowadzenie oraz wchłanianie substancji czynnej na powierzchni skóry, co sprzyja eliminacji pasożyta.
- Leksykon chorób i schorzeń
Infekcje przenoszone drogą płciową – Etiologia i przyczyny
Infekcje przenoszone drogą płciową (STI) obejmują ponad 30 patogenów bakteryjnych, wirusowych i pasożytniczych, które różnią się patogenezą i możliwościami leczenia. Do najczęstszych bakteryjnych STI należą Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Treponema pallidum oraz Mycoplasma genitalium, z których większość jest podatna na antybiotyki, choć obserwuje się narastającą oporność, zwłaszcza u N. gonorrhoeae. Wirusowe STI, takie jak HIV, HSV, HPV, HBV, CMV i wirus Zika, są zwykle nieuleczalne, lecz możliwe jest kontrolowanie objawów i ograniczanie transmisji. Pasożytnicze infekcje, np. Trichomonas vaginalis, wesz łonowa i świerzbowiec ludzki, podlegają skutecznemu leczeniu lekami przeciwpasożytniczymi. Transmisja odbywa się głównie przez stosunek pochwowy, analny, oralny oraz kontakt skóra-skóra, a także przez kontakt z krwią, z matki na dziecko i przez przedmioty osobiste. Czynniki ryzyka obejmują biologiczne (np. płeć, wiek, współistniejące infekcje), behawioralne (np. liczba partnerów, używanie substancji psychoaktywnych) oraz społeczne (np. dostęp do opieki zdrowotnej, stygmatyzacja). Obrzezanie męskie zmniejsza ryzyko niektórych STI, w tym HIV, o 50-60%.
Chlamydia trachomatis, ciąża pozamaciczna, infekcja przenoszona drogą płciową, infekcja wrodzona, kiła, lek przeciwpasożytniczy, lek przeciwwirusowy, marskość wątroby, Mycoplasma genitalium, Neisseria gonorrhoeae, niepłodność u kobiet, obrzezanie męskie, oporność na leki przeciwdrobnoustrojowe, opryszczka narządów płciowych, patogen, poronienie, przewlekłe zapalenie wątroby, rak szyjki macicy, rak wątroby, rzęsistkowica, rzeżączka, świerzbowiec ludzki, Treponema pallidum, Trichomonas vaginalis, układ odpornościowy, wesz łonowa, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus cytomegalii, wirus HIV, wirus opryszczki pospolitej, wirus zapalenia wątroby typu B, wirus Zika, zapalenie najądrzy, zapalenie narządów miednicy mniejszej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Crotamiton Farmapol 100 mg/g
Crotamiton Farmapol w stężeniu 100 mg/g jest lekiem miejscowym stosowanym przede wszystkim w leczeniu świerzbu, zakażenia pasożytniczego skóry wywołanego przez Sarcoptes scabiei var. hominis. Preparat działa przeciwświerzbowo, eliminując pasożyta drążącego korytarze w warstwie rogowej naskórka. Skuteczność terapii wymaga pełnego cyklu leczenia zgodnie z zaleceniami lekarza, co zapobiega nawrotom choroby. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w objawowym leczeniu świądu różnego pochodzenia, w tym świądu alergicznego (np. pokrzywka, atopowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry), świądu po ukąszeniach owadów oraz innych postaciach świądu skórnego, przynosząc ulgę dzięki działaniu przeciwświądowemu.
atopowe zapalenie skóry, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwświerzbowe, kontaktowe zapalenie skóry, krotamiton, płyn do stosowania na skórę, pokrzywka, Sarcoptes scabiei, świąd, świąd alergiczny, świąd po ukąszeniu owadów, świerzb, świerzbowiec ludzki, warstwa rogowa naskórka, zakażenie pasożytnicze skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Permetryna Scabinol 40 mg/g
Permetryna Scabinol w postaci żelu zawiera 40 mg permetryny na gram i jest wskazana do leczenia infestacji wywołanych przez Sarcoptes scabiei, czyli świerzbowca ludzkiego. Preparat jest bezpieczny i skuteczny u pacjentów w różnym wieku, w tym u niemowląt powyżej 2. miesiąca życia, dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Żel o konsystencji białej do kremowej ułatwia aplikację i kontrolę pokrycia skóry, co jest istotne w terapii świerzbu charakteryzującego się intensywnym świądem i obecnością norkowania. Permetryna Scabinol jest rekomendowana zarówno w leczeniu potwierdzonych klinicznie lub laboratoryjnie zakażeń, jak i profilaktycznie u osób mających bliski kontakt z zakażonymi, zwłaszcza w ogniskach epidemicznych w placówkach zbiorowego zamieszkania oraz u pacjentów z nawrotami po wcześniejszym leczeniu.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Scavertin 3 mg
Lek Scavertin zawiera 3 mg iwermektyny w formie białych, płaskich tabletek o średnicy około 5 mm i grubości około 2 mm. Jest wskazany w leczeniu węgorczycy przewodu pokarmowego (anguillulozy) wywołanej przez Strongyloides stercoralis, gdzie stanowi lek pierwszego wyboru, zwłaszcza u pacjentów z obniżoną odpornością. Ponadto, Scavertin jest stosowany w terapii mikrofilaremii u pacjentów z filariozą limfatyczną spowodowaną przez Wuchereria bancrofti, skutecznie eliminując larwy pasożyta z krwi i przerywając cykl transmisji choroby. Lek znajduje także zastosowanie w leczeniu świerzbu skórnego wywołanego przez Sarcoptes scabiei var. hominis, jednak jego podanie jest uzasadnione wyłącznie po potwierdzeniu rozpoznania klinicznego i/lub parazytologicznego, co zapobiega nieuzasadnionemu stosowaniu w przypadkach niespecyficznego świądu skóry o nieznanej etiologii.
anguilluloza, badanie parazytologiczne, choroba pasożytnicza, filarioza limfatyczna, inwazja pasożytnicza, iwermektyna, mikrofilaremia, mikrofilaria, nitkowiec ludzki, rozpoznanie świerzbu, Sarcoptes scabiei, Strongyloides stercoralis, świerzb skórny, świerzbowiec ludzki, węgorczyca przewodu pokarmowego, Wuchereria bancrofti - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Permetryna Scabinol 40 mg/g
Permetryna, substancja czynna preparatu Permetryna Scabinol (40 mg/g żelu), jest syntetycznym pyretroidem o działaniu insektycydowym i akarycydowym, szczególnie skutecznym przeciwko świerzbowcowi (Sarcoptes scabiei). Mechanizm jej działania polega na zaburzeniu przepływu jonów sodu i potasu w kanałach błonowych neuronów pasożytów, co prowadzi do hiperpolaryzacji błony komórkowej, paraliżu i śmierci pasożyta. Preparat dostępny jest w formie żelu o białej do kremowej, nieprzezroczystej konsystencji, co zapewnia dobrą aplikację i przyczepność do skóry, umożliwiając skuteczne działanie miejscowe.
- Leksykon substancji czynnych
Krotamiton – Wskazania do stosowania
Krotamiton, dostępny w preparatach miejscowych (maść i płyn) o stężeniu 100 mg/g, jest substancją o podwójnym działaniu: przeciwświądowym i przeciwpasożytniczym. W dermatologii znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu świerzbu wywołanego przez Sarcoptes scabiei var. hominis, gdzie skutecznie eliminuje pasożyta i jego formy rozwojowe. Preparat Crotamiton Farmapol jest szczególnie wskazany u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją innych leków przeciwświerzbowych, stanowiąc lek pierwszego wyboru w monoterapii lub terapii skojarzonej. Ponadto, krotamiton jest stosowany w objawowym leczeniu świądu o różnej etiologii, w tym świądu alergicznego i po ukąszeniach owadów, co znacząco poprawia komfort życia pacjentów.
dermatologia, dermatoza alergiczna, działanie przeciwpasożytnicze, działanie przeciwświądowe, fałd skórny, krotamiton, leczenie świądu, owłosiona skóra głowy, permetryna, preparat przeciwpasożytniczy, reakcja alergiczna skóry, świąd, świąd alergiczny, świąd po ukąszeniu owadów, świerzb, świerzbowiec ludzki, związek siarki - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypki u niemowląt i dzieci – Etiologia i przyczyny
Wysypki u niemowląt i dzieci mają zróżnicowaną etiologię, obejmującą infekcje wirusowe (np. ospa wietrzna, rumień zakaźny, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, rumień nagły, odra, różyczka), bakteryjne (płonica, liszajec zakaźny, zespół oparzonej skóry, posocznica meningokokowa) oraz grzybicze (kandydoza, grzybica). Charakterystyczne cechy kliniczne, takie jak lokalizacja, morfologia zmian (np. pęcherze, grudki, strupy) oraz towarzyszące objawy systemowe (gorączka, objawy neurologiczne), są kluczowe dla różnicowania przyczyn. Wysypki mogą również wynikać z reakcji alergicznych (pokrzywka, atopowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy) oraz czynników nieinfekcyjnych, takich jak pieluszkowe zapalenie skóry, potówki czy kontaktowe zapalenie skóry. Warto podkreślić, że skóra niemowląt jest cieńsza i bardziej podatna na uszkodzenia, co wpływa na podatność na wysypki i ich przebieg.
atopowe zapalenie skóry, biopsja skóry, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, choroba Kawasakiego, ciemieniucha, enterowirusy, grzybica głowy, kandydoza, kontaktowe zapalenie skóry, liszajec zakaźny, ludzki herpeswirus, mięczak zakaźny, odra, ospa wietrzna, paciorkowiec grupy A, parwowirus B19, pieluszkowe zapalenie skóry, plamica piorunująca, pokrzywka, posocznica meningokokowa, potówki, różyczka, rumień nagły, rumień toksyczny noworodków, rumień wielopostaciowy, rumień zakaźny, świerzb, świerzbowiec ludzki, szkarlatyna, trądzik niemowlęcy, wirus Coxsackie, wirus varicella zoster, zapalenie naczyń IgA, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół oparzonej skóry, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Iwermektyna – Wskazania do stosowania
Iwermektyna, dostępna w postaci doustnej (tabletki 3 mg) oraz miejscowej (krem 10 mg/g), jest lekiem o szerokim spektrum działania przeciwpasożytniczego. Doustna iwermektyna znajduje zastosowanie w leczeniu węgorczycy przewodu pokarmowego (strongyloidozy), mikrofilaremii wywołanej przez Wuchereria bancrofti oraz świerzbu potwierdzonego klinicznie lub parazytologicznie, zwłaszcza w przypadkach opornych, rozsianych lub u pacjentów z zaburzeniami odporności. Krem z iwermektyną (Soolantra 10 mg/g) jest wskazany w miejscowym leczeniu grudkowo-krostkowego trądziku różowatego u dorosłych, gdzie działa przeciwzapalnie i przeciwpasożytniczo wobec Demodex folliculorum. Terapia powinna być prowadzona zgodnie z wytycznymi WHO i odpowiednich organów zdrowia publicznego, uwzględniając dawkowanie, czas trwania oraz monitorowanie pacjenta.
anguilluloza, antybiotyk doustny, badanie parazytologiczne, Demodex folliculorum, dysfagia, działanie przeciwpasożytnicze, filarioza limfatyczna, iwermektyna, leczenie miejscowe, leczenie świerzbu, mikrofilaremia, nitkowiec ludzki, nużeniec, Sarcoptes scabiei, Strongyloides stercoralis, strongyloidoza, świąd, świerzbowiec ludzki, trądzik grudkowo-krostkowy, trądzik różowaty, węgorczyca przewodu pokarmowego, Wuchereria bancrofti, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie odporności, zmiany zapalne trądziku różowatego - Leksykon chorób i schorzeń
Świerzb – Diagnostyka i diagnoza
Świerzb (scabies) to zakaźna dermatoza wywołana przez roztocza Sarcoptes scabiei var. hominis, której diagnostyka kliniczna opiera się na charakterystycznym wywiadzie (intensywny świąd nasilający się nocą i po ciepłych kąpielach) oraz obecności typowych zmian skórnych, takich jak nory świerzbowcowe (2-10 mm, serpiginowate linie), grudkowo-wysiękowa osutka w lokalizacjach typowych (między palcami, nadgarstki, zgięcia łokciowe, pachy, pośladki, narządy płciowe). Diagnostyka potwierdzająca obejmuje mikroskopię zeskrobin skóry z olejem mineralnym (czułość około 46%), dermatoskopię (czułość ~83%) z identyfikacją znaku delta oraz konfokalną mikroskopię refleksyjną (czułość 92%, swoistość 100%). W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić m.in. egzemy, atopowe zapalenie skóry, grzybice, kiłę oraz reakcje alergiczne. W przypadku świerzbu norweskiego, charakteryzującego się masywną hiperkeratozą i wysoką zakaźnością, potwierdzenie obecności roztoczy jest obligatoryjne ze względu na epidemiologiczne implikacje.
atopowe zapalenie skóry, biopsja skóry, dermatoskop, dermatoskopia, dermatoza, hiperkeratoza naskórka, kortykosteroidy, limfocyty, nora świerzbowcowa, obraz histopatologiczny, obraz kliniczny, reakcja łańcuchowa polimerazy, refleksyjna mikroskopia konfokalna, rumień wielopostaciowy, spongioza, suchość skóry, świąd, świerzb, świerzb norweski, świerzbowiec ludzki, test ELISA, tetracyklina, wykwity skórne, wyprysk, wywiad medyczny, zapalenie skóry kontaktowe, zeskrobiny, zeskrobiny skóry, zmiany skórne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Permetryna Scabinol Forte 50 mg/g
Permetryna Scabinol Forte w postaci żelu o stężeniu 50 mg/g jest skutecznym lekiem pierwszego wyboru w leczeniu świerzbu wywołanego przez Sarcoptes scabiei. Preparat charakteryzuje się wysoką skutecznością terapeutyczną dzięki odpowiedniej penetracji substancji czynnej w warstwy naskórka, gdzie bytują pasożyty. Żelowa forma ułatwia precyzyjną aplikację na całe ciało (z wyjątkiem twarzy i owłosionej skóry głowy bez zmian) i jest bezpieczna do stosowania u niemowląt już od 2. miesiąca życia, co jest istotne w leczeniu ognisk rodzinnych. W składzie znajduje się również 100 mg etanolu (96%) na gram produktu, co należy uwzględnić u pacjentów z uszkodzeniami skóry lub wypryskiem.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Crotamiton Farmapol 100 mg/g
Produkt leczniczy Crotamiton Farmapol w postaci maści zawiera 100 mg krotamitonu w 1 gramie i jest wskazany do miejscowego stosowania w leczeniu świerzbu (scabies) oraz objawowego leczenia świądu różnej etiologii. Świerzb, wywołany przez Sarcoptes scabiei var. hominis, jest skutecznie leczony preparatem dzięki jego działaniu przeciwpasożytniczemu, eliminującemu zarówno świerzbowce, jak i ich larwy. Maść zapewnia odpowiednią penetrację substancji czynnej przez warstwę rogową naskórka, co umożliwia długotrwałe działanie terapeutyczne w miejscu aplikacji.
atopowe zapalenie skóry, choroba pasożytnicza skóry, choroba skóry, działanie przeciwpasożytnicze, krotamiton, maść do stosowania na skórę, penetracja substancji czynnej, pokrzywka, praktyka dermatologiczna, reakcja alergiczna skóry, Sarcoptes scabiei, schorzenie dermatologiczne, schorzenie ogólnoustrojowe, stan kliniczny, stosowanie miejscowe na skórę, świąd, świąd alergiczny, świąd po ukąszeniu owadów, świerzb, świerzbowiec ludzki, terapia pierwszego rzutu, warstwa rogowa naskórka, właściwość przeciwświądowa, wyprysk kontaktowy - Leksykon chorób i schorzeń
Choroby przenoszone drogą płciową – Etiologia i przyczyny
Choroby przenoszone drogą płciową (STDs/STIs) to heterogenna grupa zakażeń wywoływanych przez bakterie (m.in. Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Treponema pallidum), wirusy (HIV, HPV, HSV, HBV, HCV, CMV, Zika) oraz pasożyty (Trichomonas vaginalis, Pthirus pubis, Sarcoptes scabiei). Transmisja odbywa się głównie przez kontakt seksualny (pochwowy, analny, oralny, kontakt skóra-skóra) oraz przez inne drogi, takie jak transmisja wertykalna, kontakt z krwią czy bliski kontakt pozaseksualny. Czynniki ryzyka obejmują m.in. wielość partnerów, brak zabezpieczeń, wczesne rozpoczęcie aktywności seksualnej, osłabiony układ odpornościowy oraz czynniki społeczne i demograficzne, jak wiek (15-24 lata), orientacja seksualna i dostęp do opieki zdrowotnej. Nieleczone infekcje mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niepłodność, zapalenie narządów miednicy mniejszej, ciąża pozamaciczna, nowotwory (np. HPV-16 i rak szyjki macicy), uszkodzenia neurologiczne i sercowo-naczyniowe (kiła), a także zwiększone ryzyko zakażenia HIV.
Chlamydia trachomatis, chlamydioza, choroba przenoszona drogą płciową, ciąża pozamaciczna, Haemophilus ducreyi, HIV, infekcja przenoszona drogą płciową, infekcja wrodzona, kiła, Mycoplasma genitalium, Neisseria gonorrhoeae, niepłodność, obrzezanie męskie, oporność na antybiotyki, rzęsistkowica, rzeżączka, świerzb, świerzbowiec ludzki, transmisja wertykalna, Treponema pallidum, Trichomonas vaginalis, Ureaplasma urealyticum, wesz łonowa, wielolekooporność, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus cytomegalii, wirus opryszczki pospolitej, wirus Zika, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wrzód miękki, zapalenie cewki moczowej, zapalenie najądrza, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie pochwy, zapalenie prostaty, zapalenie szyjki macicy - Leksykon chorób i schorzeń
Świerzb – Patofizjologia i mechanizm
Świerzb, wywoływany przez roztocze Sarcoptes scabiei var. hominis, jest chorobą skóry charakteryzującą się inwazją pasożyta w warstwę rogową naskórka, gdzie samice tworzą tunele i składają 2-3 jaja dziennie. Cykl życiowy roztocza trwa około 14 dni. Patogeneza obejmuje reakcje nadwrażliwości typu I i IV, z dominacją limfocytów T CD4+ w świądzie oraz udziałem cytokin takich jak IL-1, IL-4, IL-10 i IL-13. W świerzbie norweskim obserwuje się przesunięcie odpowiedzi immunologicznej w kierunku Th2 i Th17, co sprzyja masywnemu namnażaniu roztoczy (nawet do milionów), w przeciwieństwie do świerzbu zwykłego (10-15 roztoczy). Świerzb norweski występuje u pacjentów z immunosupresją (np. HIV, leczenie kortykosteroidami) i charakteryzuje się hiperkeratozą oraz strupami. Pasożyt wydziela inhibitory proteaz i dopełniacza, co opóźnia odpowiedź immunologiczną gospodarza i sprzyja wtórnym zakażeniom bakteryjnym, zwłaszcza Streptococcus pyogenes i Staphylococcus spp., prowadząc do powikłań takich jak liszajec zakaźny, posocznica czy ostre uszkodzenie nerek.
antagonista receptora interleukiny 1, cytokina Th2, cytotoksyczność, cytotoksyczny limfocyt T, hiperkeratoza, inhibitor dopełniacza, inhibitor proteazy serynowej, interleukina-1, iwermektyna, kaskada dopełniacza, limfocyt CD4+, limfocyt CD8, limfocyt T, liszajec zakaźny, metotreksat, mikrobiota skóry, moksydektyna, nadwrażliwość typu opóźnionego, napięciowo-zależny kanał sodowy, nory świerzbowca, odpowiedź komórkowa i humoralna, oporność na leki, oporność wielolekowa, opsonizacja, paciorkowiec ropotwórczy, permetryna, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, stres oksydacyjny, świerzb norweski, świerzbowiec, świerzbowiec ludzki, transformujący czynnik wzrostu, warstwa rogowa naskórka - Leksykon chorób i schorzeń
Świerzb – Etiologia i przyczyny
Świerzb (Scabies) to zakaźna dermatoza wywołana przez pasożyta Sarcoptes scabiei var. hominis, którego samica (ok. 0,4 mm) drąży nory w warstwie rogowej naskórka, składając 2-3 jaja dziennie przez około 2 miesiące. Cykl życiowy obejmuje stadia jaja, larwy, nimfy i dorosłego roztocza. Objawy kliniczne, takie jak intensywny świąd nasilający się nocą oraz charakterystyczna wysypka, wynikają z opóźnionej reakcji immunologicznej typu komórkowego (Th1) na pasożyty, ich jaja i wydaliny, pojawiającej się zwykle po 2-6 tygodniach od zakażenia. Świerzb przenosi się głównie przez długotrwały kontakt skóra-do-skóry, rzadziej przez skażone przedmioty, przy czym pasożyty mogą przetrwać poza organizmem do 24-36 godzin. Wyróżnia się postać klasyczną (10-15 pasożytów) oraz norweską (liczne, nawet miliony pasożytów), z tą drugą występującą u osób z immunosupresją i cechującą się cięższym przebiegiem oraz wysoką zakaźnością.
choroba reumatyczna serca, kontakt skóra do skóry, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, nora świerzbowcowa, oporność na permetrynę, ostre poinfekcyjne kłębuszkowe zapalenie nerek, ostre uszkodzenie nerek, reakcja autoimmunologiczna, reakcja immunologiczna, Staphylococcus aureus, świerzb guzkowy, świerzb norweski, świerzbowiec ludzki, warstwa rogowa naskórka, zakażenie bakteryjne wtórne, zakażenie paciorkowcowe