nadwerężenie

Nadwerężenie (ang. strain) to uraz spowodowany nadmiernym rozciągnięciem lub nieprawidłowym użyciem mięśni i ścięgien. W przeciwieństwie do skręcenia, które dotyczy więzadeł, nadwerężenie odnosi się do uszkodzenia struktur mięśniowo-ścięgnistych. Najczęściej dotyka obszarów poddawanych intensywnemu wysiłkowi, takich jak mięśnie pleców, szyi, uda czy łydki.

Mechanizm powstawania nadwerężenia obejmuje gwałtowne lub powtarzające się ruchy, nagłe szarpnięcia lub długotrwałe utrzymywanie niewłaściwej pozycji ciała. Klinicznie objawia się bólem, obrzękiem, ograniczeniem ruchomości oraz osłabieniem siły mięśniowej w uszkodzonym obszarze. W zależności od stopnia uszkodzenia (I-III), może występować od niewielkiego mikrouszkodzenia pojedynczych włókien po całkowite przerwanie ciągłości mięśnia lub ścięgna.

Diagnostyka nadwerężenia opiera się głównie na badaniu klinicznym, choć w cięższych przypadkach pomocne mogą być badania obrazowe, jak USG czy MRI. Leczenie w większości przypadków jest zachowawcze i obejmuje odpoczynek, stosowanie zimnych okładów, kompresję, uniesienie kończyny (zasada RICE) oraz farmakoterapię przeciwbólową i przeciwzapalną. Rehabilitacja, obejmująca odpowiednie ćwiczenia wzmacniające i rozciągające, jest kluczowa dla przywrócenia pełnej funkcji i zapobiegania nawrotom.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Felogel neo 10 mg/g

Felogel Neo to miejscowy preparat leczniczy w postaci żelu zawierający 10 mg diklofenaku sodowego w 1 g, przeznaczony do objawowego leczenia stanów zapalnych i bólowych tkanek miękkich, takich jak pourazowe zapalenia ścięgien, mięśni i stawów. Wskazania obejmują m.in. skręcenia, nadwerężenia, stłuczenia, zapalenie ścięgien (tendinitis) oraz łokieć tenisisty (epicondylitis lateralis). Lek jest również stosowany w ograniczonych i łagodnych postaciach zapalenia stawów, gdzie objawy bólowe, obrzęk i ograniczenie ruchomości są umiarkowane i dotyczą pojedynczych lub kilku stawów. Preparat jest szczególnie zalecany, gdy preferowane jest miejscowe podanie NLPZ zamiast terapii ogólnoustrojowej.
benzoesan sodu, diklofenak sodowy, glikol propylenowy, leczenie objawowe, łokieć tenisisty, nadwerężenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pourazowy stan zapalny, skręcenie, stan zapalny, stłuczenie, zapalenie nadkłykcia bocznego, zapalenie przyczepów ścięgnistych, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ibutact 40 mg/ml

Ibutact w postaci zawiesiny doustnej (40 mg/ml) zawiera ibuprofen i jest wskazany do objawowego leczenia gorączki oraz bólu o nasileniu od słabego do umiarkowanego u dzieci powyżej 5 kg masy ciała (od 3 miesiąca życia), młodzieży i dorosłych. Preparat stosuje się w gorączce związanej z infekcjami wirusowymi, odczynem poszczepiennym oraz w bólach głowy, gardła, mięśni, stawów, kości, urazach narządu ruchu, bólach pooperacyjnych, dolegliwościach jamy ustnej (w tym bólach zębów i ząbkowaniu) oraz bólach uszu w stanach zapalnych. Zawiesina o smaku pomarańczowym ułatwia podawanie najmłodszym pacjentom, a 5 ml zawiesiny zawiera 200 mg ibuprofenu. Substancje pomocnicze to m.in. sorbitol (40 mg/ml), glikol propylenowy (10 mg/ml) i benzoesan sodu (2 mg/ml), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją tych składników.
benzoesan sodu, ból gardła, ból głowy, ból mięśni, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból stawów, ból ucha, ból zęba, glikol propylenowy, ibuprofen, migrena, nadwerężenie, nietolerancja sorbitolu, odczyn poszczepienny, skręcenie stawu, sorbitol, uraz tkanek miękkich, zabieg stomatologiczny, ząbkowanie, zaburzenie metabolizmu, zakażenie wirusowe, zapalenie ucha środkowego

nadwerężenie

Powiązane wpisy

Wskazania do stosowania – Felogel neo 10 mg/g

Wskazania do stosowania – Ibutact 40 mg/ml