lek beta-laktamowy

Leki beta-laktamowe stanowią dużą grupę antybiotyków o działaniu bakteriobójczym, których cechą wspólną jest obecność w strukturze chemicznej pierścienia beta-laktamowego. Do tej grupy należą penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy oraz monobaktamy. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez blokowanie aktywności enzymów biorących udział w końcowym etapie formowania peptydoglikanu.

Spektrum działania leków beta-laktamowych obejmuje głównie bakterie Gram-dodatnie oraz niektóre Gram-ujemne, przy czym poszczególne generacje i podgrupy tych antybiotyków charakteryzują się różnym zakresem aktywności przeciwbakteryjnej. Cefalosporyny kolejnych generacji wykazują coraz szersze spektrum działania wobec bakterii Gram-ujemnych, natomiast karbapenemy są uznawane za antybiotyki o najszerszym spektrum działania wśród beta-laktamów.

Głównym problemem w terapii antybiotykami beta-laktamowymi jest narastająca oporność bakterii związana z produkcją enzymów beta-laktamaz, które hydrolizują pierścień beta-laktamowy, inaktywując antybiotyk. W celu przeciwdziałania temu zjawisku stosuje się inhibitory beta-laktamaz (np. kwas klawulanowy, sulbaktam, tazobaktam) w połączeniu z antybiotykami beta-laktamowymi lub opracowuje się nowe pochodne odporne na działanie tych enzymów.

Leki beta-laktamowe należą do antybiotyków o stosunkowo niskiej toksyczności i dobrym profilu bezpieczeństwa. Najczęstszym działaniem niepożądanym są reakcje alergiczne, które mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych wysypek skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny. Występuje również zjawisko alergii krzyżowej pomiędzy różnymi grupami beta-laktamów, szczególnie między penicylinami a cefalosporynami.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl