biodostępność tapentadolu
Biodostępność tapentadolu odnosi się do stopnia, w jakim lek po podaniu doustnym dociera do krążenia ogólnoustrojowego w niezmienionej postaci. Tapentadol, będący analgetykiem o podwójnym mechanizmie działania (agonista receptorów μ-opioidowych oraz inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny), charakteryzuje się biodostępnością bezwzględną na poziomie około 32% po podaniu doustnym.
Na biodostępność tapentadolu wpływa efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, gdzie lek ulega znacznemu metabolizmowi. Głównym szlakiem metabolicznym jest sprzęganie z kwasem glukuronowym, prowadzące do powstania glukuronidów, które są farmakologicznie nieaktywne. Tapentadol jest dostępny w dwóch postaciach: o natychmiastowym uwalnianiu (IR) oraz o przedłużonym uwalnianiu (ER/PR), które różnią się profilem biodostępności i czasem działania.
Przyjmowanie tapentadolu wraz z posiłkiem nie wpływa istotnie na jego biodostępność, co stanowi kliniczną zaletę leku. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po podaniu formy o natychmiastowym uwalnianiu osiągane jest po około 1,25 godziny, natomiast forma o przedłużonym uwalnianiu zapewnia bardziej stabilne stężenia leku w surowicy przez dłuższy czas. Parametry farmakokinetyczne tapentadolu wykazują liniowość w zakresie dawek terapeutycznych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Tapentadol, substancja czynna produktu leczniczego BINATTA w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się biodostępnością bezwzględną około 32% po podaniu doustnym na czczo, co wynika z intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest po 3-6 godzinach, a zależność AUC od dawki jest liniowa w zakresie terapeutycznym. Współczynnik akumulacji przy dawkowaniu 86 mg i 172 mg dwa razy na dobę wynosi około 1,5, a stan stacjonarny osiągany jest już drugiego dnia terapii. Spożycie posiłku bogatotłuszczowego powoduje nieistotny klinicznie wzrost AUC o 8% i Cmax o 18%, co pozwala na stosowanie leku niezależnie od posiłków. Tapentadol wykazuje dużą objętość dystrybucji (540 ± 98 l) i niskie wiązanie z białkami surowicy (~20%), co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych związanych z wypieraniem z miejsc wiązania.
badanie farmakokliniczne, biodostępność tapentadolu, Cmax, cytochrom P450, farmakokinetyka tapentadolu, glukuronidacja tapentadolu, hydroksytapentadol, metabolizm pierwszego przejścia, N-desmetylotapentadol, O-glukuronid, O-glukuronid tapentadolu, okres półtrwania, sprzęganie z kwasem glukuronowym, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, UDP-glukuronylotransferaza, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, współczynnik akumulacji -
Leksykon leków
Tapentadol, substancja czynna Palexia retard, charakteryzuje się biodostępnością około 32% po podaniu doustnym na czczo, z maksymalnym stężeniem (Cmax) osiąganym po 3-6 godzinach. W zakresie dawek terapeutycznych AUC rośnie proporcjonalnie do dawki, a współczynnik akumulacji przy podawaniu 86 mg i 172 mg dwa razy na dobę wynosi 1,5. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (540 ± 98 l po podaniu dożylnym) i niskie wiązanie z białkami surowicy (~20%). Metabolizm jest intensywny (97% dawki ulega biotransformacji), głównie przez glukuronidację katalizowaną przez UGT1A6, UGT1A9 i UGT2B7, z mniejszym udziałem CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6. Wydalanie odbywa się prawie wyłącznie przez nerki (99%), a okres półtrwania wynosi 5-6 godzin. W populacji pediatrycznej farmakokinetyka jest zbliżona do dorosłych, z objętością dystrybucji 528 L (± 227 L) u dzieci 6-12 lat i 795 L (± 220 L) u młodzieży 12-18 lat oraz klirensem doustnym odpowiednio 135 L/h (± 51 L/h) i 180 L/h (± 45 L/h).
analiza farmakokinetyczna, AUC, biodostępność tapentadolu, biotransformacja, Cmax, cytochrom P450, dystrybucja leku, glukuronidacja, hydroksytapentadol, interakcja farmakokinetyczna, klirens całkowity, metabolizm pierwszego przejścia, N-desmetylotapentadol, O-glukuronid tapentadolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pozorna objętość dystrybucji, pozorny klirens doustny, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stężenie tapentadolu w surowicy, UDP-glukuronylotransferaza, wiązanie z białkami osocza, współczynnik akumulacji, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Tapentadol, substancja czynna leku Binatta dostępnego w dawkach 25–250 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się biodostępnością około 32% po podaniu doustnym na czczo, z maksymalnym stężeniem (Cmax) osiąganym po 3–6 godzinach. W zakresie dawek terapeutycznych obserwuje się proporcjonalny wzrost AUC, a stan stacjonarny osiągany jest już drugiego dnia terapii przy podawaniu dwa razy na dobę. Tapentadol wykazuje dużą objętość dystrybucji (540 ± 98 l) i niskie wiązanie z białkami surowicy (~20%). Metabolizm jest intensywny, głównie przez glukuronidację (ok. 97% leku ulega biotransformacji), z udziałem enzymów UGT1A6, UGT1A9 i UGT2B7, a metabolity nie wykazują aktywności przeciwbólowej. Eliminacja następuje głównie przez nerki (99%), z okresem półtrwania 5–6 godzin. U osób starszych (65–78 lat) farmakokinetyka tapentadolu jest zbliżona do młodszych dorosłych, z nieistotnym klinicznie obniżeniem Cmax o 16%.
BINATTA, biodostępność tapentadolu, cytochrom P450, dysfunkcja wątroby, enzym CYP, glukuronid, glukuronidacja, hydroksytapentadol, kwas glukuronowy, metabolizm oksydacyjny, metabolizm pierwszego przejścia, N-desmetylotapentadol, O-glukuronid tapentadolu, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, stężenie w surowicy, UDP-glukuronylotransferaza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Tapentadol, substancja czynna leku Tadomon w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 25 mg do 250 mg), charakteryzuje się biodostępnością około 32% po podaniu doustnym na czczo, co wynika z intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest po 3-6 godzinach, co jest typowe dla form o przedłużonym uwalnianiu. W zakresie dawek terapeutycznych AUC wzrasta proporcjonalnie do dawki, co umożliwia przewidywanie ekspozycji na lek. Przy dawkowaniu dwukrotnym na dobę (86 mg i 172 mg) współczynnik akumulacji wynosi około 1,5, wskazując na umiarkowaną kumulację tapentadolu, zależną od odstępu między dawkami i okresu półtrwania.
AUC, biodostępność tapentadolu, Cmax, dawka terapeutyczna, kumulacja leku, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm w organizmie, okres półtrwania tapentadolu, pole pod krzywą stężenia leku, profil farmakokinetyczny, stężenie tapentadolu w surowicy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, tapentadolu winian, właściwości farmakokinetyczne, współczynnik akumulacji
