zaburzenie drożności tętnic

Zaburzenie drożności tętnic (arterial occlusive disease) to grupa schorzeń związanych z upośledzeniem przepływu krwi przez naczynia tętnicze. Najczęstszą przyczyną jest miażdżyca, w przebiegu której dochodzi do odkładania się blaszek miażdżycowych w ścianie tętnicy, zwężających jej światło. Inne przyczyny to zatory, zakrzepy, zapalenia naczyń czy urazy.

Manifestacja kliniczna zaburzeń drożności tętnic zależy od lokalizacji i stopnia zwężenia. W kończynach dolnych objawia się chromaniem przestankowym, bólem spoczynkowym, zmianami troficznymi skóry i ostatecznie martwicą. W tętnicach szyjnych może prowadzić do udaru niedokrwiennego mózgu, a w tętnicach wieńcowych do zawału serca.

Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne z oceną tętna obwodowego, badania obrazowe (USG Doppler, angiografia, angio-TK, angio-MR) oraz ocenę wskaźnika kostka-ramię (ABI). Leczenie może być zachowawcze (modyfikacja czynników ryzyka, leki przeciwpłytkowe, statyny) lub inwazyjne (angioplastyka, stentowanie, endarterektomia, pomostowanie).

Profilaktyka zaburzeń drożności tętnic opiera się na eliminacji modyfikowalnych czynników ryzyka miażdżycy: zaprzestaniu palenia tytoniu, kontroli ciśnienia tętniczego, leczeniu cukrzycy i dyslipidemii, zwiększeniu aktywności fizycznej oraz stosowaniu zdrowej diety. Wczesne wykrycie i leczenie zaburzeń drożności tętnic znacząco zmniejsza ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl