czynna replikacja wirusa
Czynna replikacja wirusa to proces, w którym wirus wykorzystuje maszynerię komórki gospodarza do produkcji swoich kopii. Proces ten rozpoczyna się od przyłączenia wirusa do receptorów na powierzchni komórki, po czym następuje penetracja wirusa do wnętrza komórki poprzez endocytozę lub fuzję z błoną komórkową.
Po wniknięciu do komórki, materiał genetyczny wirusa (DNA lub RNA) zostaje uwolniony i rozpoczyna się proces replikacji genomu wirusowego oraz synteza białek wirusowych. W przypadku wirusów RNA, jak HCV czy HIV, proces ten może obejmować etap odwrotnej transkrypcji, gdzie RNA wirusowe jest przepisywane na DNA przy pomocy enzymu odwrotnej transkryptazy.
Czynna replikacja wirusa prowadzi do wytworzenia nowych cząstek wirusowych, które następnie opuszczają komórkę gospodarza, często powodując jej śmierć. Wykrycie czynnej replikacji wirusa jest kluczowe w diagnostyce wielu chorób zakaźnych, takich jak wirusowe zapalenie wątroby czy AIDS, gdyż świadczy o aktywnym zakażeniu i może wpływać na decyzje terapeutyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tenofovir disoproxil Aurovitas 245 mg
Tenofovir disoproxil Aurovitas w dawce 245 mg w postaci tabletek powlekanych jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym w terapii zakażenia HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV). W leczeniu HIV-1 u dorosłych lek podaje się wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi, szczególnie u pacjentów z wysokim mianem wirusa (>100 000 kopii/ml) oraz u tych, u których wcześniejsza terapia zakończyła się niepowodzeniem przy niskim mianie (<10 000 kopii/ml). U młodzieży w wieku 12-18 lat wskazaniem do stosowania są oporność na nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI) lub toksyczność uniemożliwiająca stosowanie leków pierwszego rzutu. Decyzje terapeutyczne u pacjentów wcześniej leczonych powinny uwzględniać wyniki badań oporności wirusowej oraz przebieg dotychczasowej terapii.
aktywna immunologicznie choroba, czynna replikacja wirusa, dysfagia, lek przeciwretrowirusowy, lek przeciwwirusowy, nietolerancja laktozy, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oporność na NRTI, oporność wirusowa, podwyższona aktywność AlAT, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, tenofowir dizoproksyl, wirus HBV, wyrównana czynność wątroby, zakażenie HIV-1, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Entecavir Synoptis 0,5 mg
Entecavir Synoptis to lek przeciwwirusowy zawierający entekawir jednowodny w dawkach 0,5 mg lub 1 mg, stosowany w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV). Wskazany jest u dorosłych pacjentów z wyrównaną czynnością wątroby wykazujących aktywną replikację HBV, trwałe podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) oraz histologicznie potwierdzony stan zapalny i/lub zwłóknienie, a także u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby. Lek jest również zalecany u pacjentów z opornością na lamiwudynę. W populacji pediatrycznej (wiek 2 do <18 lat) stosuje się go u dzieci z wyrównaną czynnością wątroby, aktywną replikacją wirusa, podwyższonym AlAT oraz umiarkowanym do ciężkiego stanem zapalnym i/lub zwłóknieniem wątroby, którzy nie byli wcześniej leczeni analogami nukleozydów.
aminotransferaza alaninowa, analogi nukleozydów, antygen HBeAg, czynna replikacja wirusa, działania niepożądane, enzymy wątrobowe, laktoza jednowodna, lamiwudyna, niewyrównana czynność wątroby, podwyższona aktywność AlAT, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, replikacja wirusa HBV, tabletka powlekana, wiremia HBV DNA, wyrównana czynność wątroby, zwłóknienie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Tenofowir – Wskazania do stosowania
Tenofowir dizoproksyl, nukleotydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy (NRTI), jest stosowany w terapii zakażeń HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV). Preparaty zawierające tenofowir dizoproksyl w dawce 245 mg, samodzielnie lub w połączeniu z emtrycytabiną (200 mg), są wskazane u dorosłych i młodzieży (12-18 lat) w określonych sytuacjach klinicznych. W leczeniu HIV-1 stosuje się go u pacjentów nieleczonych wcześniej z wysokim mianem wirusa (>100 000 kopii/ml) oraz u tych, u których wcześniejsza terapia zakończyła się niepowodzeniem na wczesnym etapie (<10 000 kopii/ml). U młodzieży z zakażeniem HIV-1 wskazaniem do terapii jest oporność na NRTI lub toksyczność leków pierwszego rzutu. W przypadku HBV, tenofowir jest zalecany u dorosłych z wyrównaną czynnością wątroby i aktywną replikacją wirusa, podwyższoną aktywnością AlAT oraz potwierdzonym stanem zapalnym lub zwłóknieniem, a także u pacjentów z opornością na lamiwudynę lub niewyrównaną czynnością wątroby. Młodzież z HBV kwalifikuje się do leczenia przy aktywnej chorobie immunologicznej i umiarkowanym do ciężkiego stanie zapalnym w badaniu histologicznym.
aminotransferaza alaninowa, czynna replikacja wirusa, czynny stan zapalny, emtrycytabina, interakcje lekowe, lek przeciwretrowirusowy, niewyrównana czynność wątroby, nukleotydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oporność na lamiwudynę, oporność na NRTI, oporność wirusowa, preparat złożony, profilaktyka przedekspozycyjna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, tenofowir dizoproksyl, terapia przeciwretrowirusowa, wyrównana czynność wątroby, zakażenie HIV-1, zwłóknienie wątroby