zaburzenia pobierania pokarmu

Zaburzenia pobierania pokarmu stanowią grupę zaburzeń, w których występują nieprawidłowości w procesie przyjmowania pożywienia, mogące prowadzić do znaczących problemów zdrowotnych. Obejmują one różnorodne jednostki chorobowe, takie jak anoreksja (jadłowstręt psychiczny), bulimia, zespół kompulsywnego objadania się, pica (łaknienie spaczone), zespół przeżuwania czy zaburzenie unikania/ograniczania przyjmowania pokarmów.

Z perspektywy klinicznej, zaburzenia te charakteryzują się patologicznym stosunkiem do jedzenia, masy ciała lub obrazu własnego ciała. Mogą manifestować się poprzez ograniczanie spożycia pokarmów, epizody objadania się, zachowania kompensacyjne (wywoływanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających) lub unikanie określonych pokarmów. Ich podłoże jest wieloczynnikowe i obejmuje czynniki genetyczne, neurobiologiczne, psychologiczne oraz środowiskowe.

Diagnostyka zaburzeń pobierania pokarmu opiera się na kryteriach zawartych w klasyfikacjach ICD-11 oraz DSM-5 i wymaga dokładnego wywiadu klinicznego, badania fizykalnego oraz oceny stanu psychicznego. Leczenie ma charakter kompleksowy i obejmuje interwencje żywieniowe, psychoterapię (zwłaszcza poznawczo-behawioralną, interpersonalną lub rodzinną) oraz farmakoterapię w wybranych przypadkach. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia znacząco poprawia rokowanie pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl