Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Mechanizmy interakcji sugammadeksu z innymi produktami leczniczymi opierają się głównie na powinowactwie wiązania, interakcjach farmakodynamicznych oraz farmakokinetycznych. Wiedza ta pochodzi z badań nie-klinicznych, badań klinicznych oraz symulacji w modelach uwzględniających działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.¹

Na podstawie dostępnych danych nie przewiduje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych sugammadeksu z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem kilku szczególnych przypadków opisanych poniżej.²

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem)

Zjawisko wyparcia polega na usunięciu rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem przez inny produkt leczniczy. W przypadku toremifenu oraz kwasu fusydowego nie można wykluczyć wystąpienia takich interakcji.³

Teoretycznie, po podaniu niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu może dojść do wyparcia rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Konsekwencją takiego wyparcia może być nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wymagający wentylacji pacjenta.⁴

W przypadku wystąpienia interakcji związanej z wyparciem, należy:⁵

• Przerwać podawanie produktu leczniczego, który spowodował reakcję wyparcia, jeżeli jest on podawany w infuzji
• Starannie monitorować pacjenta pod kątem nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (przez około 15 minut), jeśli podano inny produkt leczniczy pozajelitowo w ciągu 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu

Toremifen

Toremifen charakteryzuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągać wysokie stężenie w osoczu. Może to prowadzić do wyparcia wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. Lekarze powinni pamiętać, że u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji, czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 może być wydłużony.⁶

Kwas fusydowy podawany dożylnie

Stosowanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieznacznie wydłużyć czas do powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9. Nie przewiduje się jednak nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a jego działanie w badaniach krwi jest widoczne dopiero po 2-3 dniach.⁷

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem)

Sugammadeks może zmniejszać skuteczność niektórych produktów leczniczych poprzez obniżenie ich stężenia wolnej frakcji w osoczu. W takiej sytuacji zaleca się:⁸

• Rozważenie ponownego podania danego produktu leczniczego
• Zastosowanie produktu leczniczego o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej z innej grupy związków chemicznych)
• Zastosowanie niefarmakologicznej interwencji

Hormonalne leki antykoncepcyjne

W przypadku hormonalnych środków antykoncepcyjnych interakcje związane z wychwytem mogą mieć istotne znaczenie kliniczne.⁹ Badania wykazały, że sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. może zmniejszyć ekspozycję na progestagen o 34% (AUC), co jest porównywalne z sytuacją, gdy dobowa dawka hormonalnego leku antykoncepcyjnego zostanie przyjęta z 12-godzinnym opóźnieniem. W przypadku estrogenów efekt ten jest mniej nasilony.¹⁰

Podanie sugammadeksu w bolusie należy traktować jak pominięcie dobowej dawki doustnego hormonalnego leku antykoncepcyjnego (zarówno złożonego, jak i zawierającego tylko progestagen). W takiej sytuacji należy:¹¹

• Zapoznać się z zaleceniami w ulotce dotyczącymi postępowania w przypadku pominięcia dawki leku antykoncepcyjnego, jeżeli doustny środek antykoncepcyjny został przyjęty tego samego dnia co sugammadeks
• W przypadku hormonalnych leków antykoncepcyjnych niestosowanych doustnie (np. plastry, implanty, iniekcje, wkładki), zastosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji przez następnych 7 dni oraz zapoznać się z zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego leku antykoncepcyjnego¹²

Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium

W przypadku stosowania w okresie pooperacyjnym produktów leczniczych, które mogą nasilać blokadę nerwowo-mięśniową, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość nawrotu tej blokady. Szczegółowy wykaz produktów leczniczych nasilających blokadę nerwowo-mięśniową jest dostępny w ulotce informacyjnej rokuronium lub wekuronium.¹³

W przypadku nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej może być konieczne zastosowanie wentylacji mechanicznej i ponowne podanie sugammadeksu.¹⁴

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Sugammadeks zwykle nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych. Wyjątkiem jest badanie stężenia progesteronu w surowicy, w którym interferencję obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/ml (największe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie).¹⁵

Badania u ochotników wykazały, że sugammadeks w dawkach 4 mg/kg mc. i 16 mg/kg mc. może powodować przejściowe wydłużenie parametrów krzepnięcia:¹⁶

• Częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) – o 17% (dawka 4 mg/kg mc.) i o 22% (dawka 16 mg/kg mc.)
• Czasu protrombinowego PT (INR) – o 11% (dawka 4 mg/kg mc.) i o 22% (dawka 16 mg/kg mc.)

Efekt ten jest krótkotrwały i utrzymuje się nie dłużej niż 30 minut. W badaniach in vitro obserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem.¹⁷

Interakcje sugammadeksu z alkoholem

Nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących interakcji sugammadeksu z alkoholem. Na podstawie mechanizmu działania sugammadeksu (selektywne wiązanie środków zwiotczających mięśnie szkieletowe) oraz dostępnych danych klinicznych, nie przewiduje się istotnych bezpośrednich interakcji między sugammadeksem a alkoholem.

Należy jednak pamiętać, że alkohol może nasilać działanie sedatywne i depresyjne niektórych leków stosowanych w okresie okołooperacyjnym, co może mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza w okresie pooperacyjnym. Ponadto, alkohol może teoretycznie wpływać na metabolizm wątrobowy niektórych leków, co pośrednio mogłoby modyfikować ich działanie.

Z uwagi na zastosowanie sugammadeksu w warunkach szpitalnych, zwykle w okresie okołooperacyjnym, kiedy pacjenci nie spożywają alkoholu, ryzyko klinicznie istotnych interakcji jest minimalne.

Dzieci i młodzież

Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży. U pacjentów pediatrycznych należy uwzględnić wszystkie wyżej wymienione interakcje opisane dla dorosłych oraz stosować się do zaleceń i ostrzeżeń zawartych w informacji o produkcie.¹⁸

Tabela interakcji sugammadeksu z innymi produktami leczniczymi