Specjalne ostrzeżenia
Sugammadex Reddy

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Sugammadex Reddy

Sugammadex Reddy jest lekiem stosowanym do znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Ze względu na mechanizm działania i potencjalne ryzyko związane z jego stosowaniem, niezbędne jest przestrzeganie szeregu specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności.¹

Monitorowanie czynności oddechowej podczas znoszenia bloku

Pacjenci powinni być poddani wentylacji mechanicznej do momentu powrotu własnej czynności oddechowej po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Należy pamiętać, że nawet przy całkowitym ustąpieniu blokady, inne leki stosowane w okresie około- i pooperacyjnym mogą osłabiać wydolność oddechową, co może wymagać przedłużonej wentylacji mechanicznej. W przypadku nawrotu blokady po ekstubacji konieczne jest zapewnienie odpowiedniej wentylacji.²

Ryzyko nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego

W badaniach klinicznych zaobserwowano nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u 0,20% pacjentów leczonych rokuronium lub wekuronium, którym podano sugammadeks w dawce dostosowanej do stopnia blokady. Zastosowanie dawek mniejszych niż zalecane zwiększa ryzyko nawrotu blokady po jej początkowym zniesieniu i nie jest rekomendowane.³

Wpływ na hemostazę

Sugammadeks w dawkach 4 mg/kg mc. i 16 mg/kg mc. powoduje przejściowe wydłużenie parametrów krzepnięcia. U zdrowych ochotników obserwowano maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) o 17% i 22% oraz czasu protrombinowego (PT/INR) o 11% i 22% odpowiednio dla wymienionych dawek. Te zmiany były krótkotrwałe (≤ 30 minut).⁴

Na podstawie danych klinicznych z udziałem 3519 pacjentów oraz badania z udziałem 1184 pacjentów po operacyjnym leczeniu złamania biodra/endoprotezoplastyce stawu biodrowego, nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. (stosowanego samodzielnie lub w połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi) na częstość powikłań krwotocznych w okresie około- i pooperacyjnym.⁵

W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT i PT) z antagonistami witaminy K, heparyną niefrakcjonowaną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem i dabigatranem. U pacjentów otrzymujących rutynową profilaktykę przeciwzakrzepową w okresie pooperacyjnym interakcje te nie są klinicznie istotne.⁶

Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu sugammadeksu u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi z powodu wcześniej występujących lub współistniejących chorób.⁷

Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem krwawienia

Zwiększone ryzyko krwawienia może występować u następujących grup pacjentów:

• z wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K
• z istniejącymi uprzednio koagulopatiami
• przyjmujących pochodne kumaryny z INR powyżej 3,5
• stosujących leki przeciwzakrzepowe, którzy otrzymują sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.

W przypadku medycznej konieczności podania sugammadeksu tym pacjentom, anestezjolog musi rozważyć, czy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko powikłań krwotocznych, uwzględniając wywiad pacjenta dotyczący epizodów krwawień oraz rodzaj planowanego zabiegu. Zaleca się monitorowanie hemostazy i parametrów krzepnięcia u tych pacjentów.⁸

Czasy odczekania do ponownego podania środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe

Po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez sugammadeks, konieczne jest zachowanie odpowiednich odstępów czasowych przed ponownym podaniem leków blokujących. Poniższa tabela przedstawia zalecane czasy odczekania:

Należy zauważyć, że po ponownym podaniu rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc. w ciągu 30 minut po podaniu sugammadeksu, początek działania blokady nerwowo-mięśniowej może być wydłużony do około 4 minut, a czas jej trwania może ulec skróceniu do około 15 minut.⁹

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, zalecany czas oczekiwania przed ponownym podaniem rokuronium (0,6 mg/kg mc.) lub wekuronium (0,1 mg/kg mc.) po rutynowym zniesieniu blokady powinien wynosić 24 godziny. Jeśli wymagany jest krótszy czas oczekiwania, do wywołania nowej blokady należy zastosować rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.¹⁰

Ponowne podanie środków blokujących po natychmiastowym zniesieniu blokady

Po natychmiastowym zniesieniu blokady (po zastosowaniu sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc.), zaleca się odczekanie 24 godzin przed ponownym podaniem rokuronium lub wekuronium. Jeżeli konieczna jest blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przed upływem zalecanego czasu, należy użyć niesteroidowego leku blokującego. Leki depolaryzujące blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe mogą w takiej sytuacji działać wolniej niż oczekiwano, ponieważ znaczna część postsynaptycznych receptorów nikotynowych może być nadal wysycona przez środek blokujący.¹¹

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym u pacjentów wymagających dializoterapii.¹²

Płytkie znieczulenie

W przypadku znoszenia blokady w trakcie znieczulenia, mogą wystąpić oznaki płytkiego znieczulenia, takie jak poruszanie, kaszel, grymasy twarzy oraz ssanie rurki do intubacji. Jeśli podczas znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego pacjent wciąż pozostaje w znieczuleniu, należy w razie potrzeby podać dodatkowe dawki środka znieczulającego i/lub opioidu.¹³

Znaczna bradykardia

W rzadkich przypadkach obserwowano wystąpienie znacznej bradykardii w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu. Sporadycznie bradykardia może prowadzić do zatrzymania krążenia. Konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych pacjenta podczas całego procesu znoszenia blokady nerwowo-mięśniowej. W przypadku wystąpienia istotnej klinicznie bradykardii należy podać leki antycholinergiczne, takie jak atropina.¹⁴

Zaburzenia czynności wątroby

Ze względu na fakt, że sugammadeks nie jest metabolizowany ani wydalany przez wątrobę, nie przeprowadzono specjalnych badań u pacjentów z niewydolnością wątroby. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku współistnienia zaburzeń czynności wątroby z koagulopatią, należy zwrócić uwagę na potencjalny wpływ sugammadeksu na hemostazę.¹⁵

Stosowanie na oddziałach intensywnej opieki medycznej

Nie przeprowadzono badań oceniających bezpieczeństwo i skuteczność stosowania sugammadeksu na oddziałach intensywnej opieki medycznej u pacjentów otrzymujących rokuronium lub wekuronium.¹⁶

Stosowanie do zniesienia bloku wywołanego przez inne środki blokujące

Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez:

• niesteroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (np. związki sukcynylocholiny lub benzyloizochinolinowe)
• steroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium lub wekuronium

Nie zaleca się stosowania sugammadeksu do znoszenia blokady wywołanej przez pankuronium ze względu na ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa.¹⁷

Opóźnione znoszenie bloku

Schorzenia związane ze spowolnionym przepływem krwi, takie jak choroba sercowo-naczyniowa, podeszły wiek lub stany obrzękowe (np. ciężkie zaburzenia czynności wątroby), mogą wydłużać czas potrzebny do powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.¹⁸

Reakcje nadwrażliwości

Lekarze powinni być przygotowani na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości na sugammadeks (w tym reakcji anafilaktycznych) i wdrożyć odpowiednie środki ostrożności.¹⁹

Zawartość sodu

Sugammadex Reddy zawiera do 9,7 mg sodu na ml roztworu, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych wynoszącej 2 g.²⁰