poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka

Poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka to stan charakteryzujący się nieprawidłowym powiększeniem światła naczyń krwionośnych w części przedodźwiernikowej (antrum) żołądka. Najczęściej dotyczy to naczyń żylnych podśluzówkowych i może być widoczne podczas badań endoskopowych górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Zjawisko to często występuje w przebiegu nadciśnienia wrotnego, najczęściej związanego z marskością wątroby. W warunkach podwyższonego ciśnienia w układzie wrotnym, krew szuka alternatywnych dróg odpływu, prowadząc do powstawania krążenia obocznego, w tym poszerzenia naczyń żołądka. W przeciwieństwie do klasycznych żylaków przełyku, poszerzone naczynia przedodźwiernikowe rzadziej ulegają pęknięciu, jednak gdy do tego dojdzie, krwawienie może być intensywne i zagrażające życiu.

Diagnostyka poszerzenia naczyń przedodźwiernikowych opiera się głównie na gastroskopii, która pozwala na bezpośrednią wizualizację zmian. Badania obrazowe, takie jak angio-CT czy endosonografia, mogą dostarczyć dodatkowych informacji o anatomii naczyniowej tej okolicy. W leczeniu stosuje się zarówno metody farmakologiczne (nieselektywne beta-blokery), jak i endoskopowe (skleroterapia, opaskowanie) oraz interwencyjne (TIPS – przezskórne wewnątrzwątrobowe zespolenie wrotno-systemowe) w zależności od nasilenia zmian i obecności powikłań.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meaxin

Produkt leczniczy Meaxin, zawierający imatynib w postaci mezylanu, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z inhibitorami i induktorami CYP3A4, co może wpływać na ekspozycję leku i skuteczność terapii. Konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z przerzutami do wątroby lub stosujących chemioterapię hepatotoksyczną, ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby, w tym niewydolności i martwicy. U pacjentów po tyreoidektomii stosujących lewotyroksynę wskazane jest ścisłe monitorowanie TSH. Istotnym działaniem niepożądanym jest zatrzymanie płynów (około 2,5% pacjentów z CML), manifestujące się wysiękiem opłucnowym, obrzękami, wodobrzuszem i obrzękiem płuc, co wymaga regularnej kontroli masy ciała, szczególnie u osób starszych i z chorobami serca. U pacjentów z chorobami serca, nerek lub zespołem hipereozynofilowym (HES) zaleca się konsultację kardiologiczną, echokardiogram i oznaczenie troponiny, a w razie nieprawidłowości rozważenie profilaktyki steroidowej (1-2 mg/kg przez 1-2 tygodnie).
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, cyklosporyna, czynność wątroby, deksametazon, fototoksyczność, hormon tyreotropowy, inhibitor proteazy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwaśna alfa-glikoproteina, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, opóźnienie wzrostu, poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła eozynofilowa białaczka, reaktywacja zapalenia wątroby typu B, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wątroba, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, zatrzymanie płynów, zespół hipereozynofilowy, zespół rozpadu guza
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meaxin

Imatynib, zawarty w leku Meaxin, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z inhibitorami i induktorami CYP3A4, co może wpływać na jego stężenie i skuteczność terapeutyczną. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilenia działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny, pimozydu, takrolimusu, fentanylu czy warfaryny. U pacjentów po tyreoidektomii konieczne jest monitorowanie TSH z uwagi na ryzyko niedoczynności tarczycy. Metabolizm imatynibu odbywa się głównie w wątrobie (87%), dlatego u chorych z zaburzeniami czynności wątroby wskazane jest regularne monitorowanie enzymów wątrobowych i obrazu krwi. Szczególne ryzyko hepatotoksyczności występuje przy skojarzeniu z chemioterapią w dużych dawkach. U około 2,5% pacjentów z CML obserwuje się zatrzymanie płynów manifestujące się wysiękiem opłucnowym, obrzękami i wodobrzuszem, co wymaga kontroli masy ciała i ostrożności u osób z chorobami serca.
ADAMTS13, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, CML, dysfunkcja nerek, faza akceleracji choroby, fototoksyczność, GIST, hepatotoksyczność, hormon tyreotropowy, imatynib, induktor CYP3A4, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, inhibitor proteazy, kwaśna alfa-glikoproteina, martwica wątroby, MDS/MPD, metabolizm imatynibu, mezylan, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka, przełom blastyczny, przewlekła białaczka eozynofilowa, przewlekła białaczka szpikowa, reaktywacja zapalenia wątroby, substrat CYP3A4, TMA, toksyczność wątrobowa, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodobrzusze, wstrząs kardiogenny, wysięk opłucnowy, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny, zespół rozpadu guza, żołądek arbuzowaty
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Imatinib Altan

Produkt leczniczy Imatinib Altan wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na liczne potencjalne interakcje lekowe, zwłaszcza z inhibitorami proteazy, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, makrolidami oraz substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyna, takrolimus, fentanyl). Jednoczesne stosowanie z induktorami CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina, ryfampicyna) jest niewskazane z powodu ryzyka obniżenia ekspozycji na imatynib i niepowodzenia terapii. Istotne jest monitorowanie parametrów hematologicznych, enzymów wątrobowych oraz funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. W przypadku wystąpienia mikroangiopatii zakrzepowej (TMA) należy przerwać leczenie i wykonać ocenę aktywności enzymu ADAMTS13 oraz miana przeciwciał przeciwko niemu, co decyduje o kontynuacji terapii. U pacjentów po tyroidektomii konieczne jest ścisłe monitorowanie TSH z uwagi na ryzyko niedoczynności tarczycy.
alfa-kwaśna glikoproteina, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczy, cyklosporyna, hormon tyreotropowy, induktor CYP3A4, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor proteazy, martwica wątroby, mikroangiopatia zakrzepowa, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, ostra niewydolność wątroby, pimozyd, piorunujące zapalenie wątroby, pochodna kumaryny, poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka, rearanżacja genu PDGFR, stężenie troponiny, substrat CYP3A4, takrolimus, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs kardiogenny, zaburzenie funkcji lewej komory, zespół hipereozynofilowy, zespół mielodysplastyczny/mieloproliferacyjny, zespół rozpadu guza, żołądek arbuzowaty

poszerzenie naczyń okolicy przedodźwiernikowej żołądka

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Meaxin

Specjalne ostrzeżenia – Meaxin

Specjalne ostrzeżenia – Imatinib Altan