przerzut do układu kostnego

Przerzuty do układu kostnego (przerzuty kostne) stanowią najczęstszą formę nowotworów złośliwych kości. Są one wynikiem rozsiewu komórek nowotworowych z pierwotnego ogniska poprzez krew lub układ limfatyczny do tkanki kostnej. Najczęściej występują w przebiegu raka piersi, płuc, prostaty, nerki i tarczycy.

Mechanizm powstawania przerzutów kostnych obejmuje złożone interakcje między komórkami nowotworowymi a mikrośrodowiskiem kości. Proces ten prowadzi do zaburzenia równowagi między osteoblastami a osteoklastami, co skutkuje wzmożoną resorpcją kości (przerzuty osteolityczne), wzmożonym kościotworzeniem (przerzuty osteoblastyczne) lub mieszanym obrazem zmian.

Objawy kliniczne przerzutów do układu kostnego obejmują ból kostny (często nasilający się w nocy), patologiczne złamania, hiperkalcemię oraz ucisk na rdzeń kręgowy w przypadku zajęcia kręgosłupa. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (RTG, scyntygrafia kości, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz badaniach laboratoryjnych (markery nowotworowe, markery obrotu kostnego).

Leczenie przerzutów kostnych ma charakter paliatywny i obejmuje terapię przeciwbólową, radioterapię, leczenie systemowe (chemioterapia, hormonoterapia, terapie celowane), zastosowanie bisfosfonianów lub denosumabu oraz leczenie chirurgiczne w przypadku złamań patologicznych. Coraz większe znaczenie mają również metody miejscowego leczenia przerzutów kostnych, takie jak termoablacja czy embolizacja.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl