zmiana hepatologiczna
Zmiana hepatologiczna odnosi się do nieprawidłowości występującej w tkance wątroby, która może być wykryta podczas badań obrazowych (USG, TK, MRI) lub badania histopatologicznego. Zmiany hepatologiczne mogą mieć charakter ogniskowy (np. guzki, torbiele) lub rozlany (np. stłuszczenie, włóknienie).
Etiologia zmian hepatologicznych jest bardzo zróżnicowana i obejmuje procesy łagodne (np. naczyniaki, torbiele proste), zmiany przednowotworowe (np. gruczolaki), nowotwory złośliwe (np. rak wątrobowokomórkowy, przerzuty), infekcje (np. ropnie), zaburzenia metaboliczne (np. stłuszczenie) oraz zmiany związane z marskością. Właściwa diagnostyka różnicowa wymaga często zastosowania kilku metod obrazowych oraz nierzadko biopsji.
Strategia postępowania ze zmianą hepatologiczną zależy od jej charakteru, wielkości, lokalizacji oraz stanu klinicznego pacjenta. W przypadku zmian łagodnych często wystarczające jest monitorowanie, natomiast zmiany złośliwe wymagają interwencji terapeutycznej, takiej jak resekcja chirurgiczna, ablacja, chemoembolizacja lub przeszczepienie wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – XABOPLAX 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu obejmowały standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne oraz genotoksyczności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. W badaniach wielokrotnego podania obserwowano działania wynikające z farmakodynamicznej aktywności leku, w tym wzrost stężenia immunoglobulin IgG i IgA w osoczu szczurów przy ekspozycji klinicznie istotnej. Analizy wpływu na rozrodczość nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak ujawniono toksyczność reprodukcyjną związaną z powikłaniami krwotocznymi, charakterystycznymi dla mechanizmu działania rywaroksabanu.
aktywność farmakodynamiczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobulina IgA, immunoglobulina IgG, poronienie, powikłanie krwotoczne, rozwój przed- i pourodzeniowy, rywaroksaban, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa zarodka, toksyczność u młodych osobników, układ krzepnięcia, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, zaburzenie kostnienia, zmiana hepatologiczna, zmiana łożyskowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levetiracetam NeuroPharma 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewetyracetamu wykazały brak istotnych zagrożeń genotoksycznych i rakotwórczych dla człowieka. W modelach zwierzęcych, szczególnie u szczurów i myszy, zaobserwowano adaptacyjne zmiany hepatologiczne, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe hepatocytów oraz podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych w osoczu. Badania reprodukcyjne u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 1800 mg/kg mc./dobę (6-krotność MRHD w przeliczeniu na mg/m²). W testach rozwoju zarodkowo-płodowego u szczurów dawka NOAEL wyniosła 3600 mg/kg mc./dobę dla samic oraz 1200 mg/kg mc./dobę dla płodów, przy czym najwyższa dawka wiązała się z niewielkim zmniejszeniem masy płodu i marginalnymi zmianami szkieletowymi. U królików dawka NOAEL dla ciężarnych samic była niższa niż 200 mg/kg mc./dobę, a dla płodów wynosiła 200 mg/kg mc./dobę (równoważna MRHD), przy czym wyższe dawki powodowały toksyczność i zwiększoną częstość wad rozwojowych układu krążenia i szkieletu.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dawka NOAEL, działanie rakotwórcze, enzymy wątrobowe, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, MRHD, nieprawidłowość szkieletowa, nieprawidłowość układu krążenia, pediatria, płodność, przerost wątroby, przerost zrazika wątrobowego, przeżywalność potomstwa, punkt końcowy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, stłuszczenie wątroby, toksyczność matczyna, wada rozwojowa, zmiana hepatologiczna, zmiana wątrobowa