tiaprid
Tiaprid (tiapride) to atypowy lek przeciwpsychotyczny należący do grupy benzamidów. Działa poprzez blokowanie receptorów dopaminowych D2 i D3, szczególnie w układzie limbicznym i prążkowiu, co przekłada się na jego efekt przeciwpsychotyczny, przeciwwymiotny oraz uspokajający.
W praktyce klinicznej tiaprid stosowany jest głównie w leczeniu zaburzeń zachowania u osób starszych, szczególnie w otępieniu, zaburzeniach ruchowych (dyskinezach), jak również w chorobie tików i zespole Tourette’a. Wykazuje stosunkowo niskie ryzyko wywoływania objawów pozapiramidowych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków.
Lek podawany jest doustnie lub parenteralnie, a jego dawkowanie zależy od wskazania i stanu pacjenta. Typowe dawki dobowe wahają się od 200 do 400 mg. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: senność, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała oraz hiperprolaktynemia, która może prowadzić do zaburzeń miesiączkowania, ginekomastii czy mlekotoku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Tiaprid PMCS 100 mg
Tiaprid PMCS jest lekiem dostępnym w formie tabletek zawierających 111,1 mg tiaprydu chlorowodorku, co odpowiada 100 mg substancji czynnej tiaprydu. Tabletki mają postać okrągłą, prawie białą, o średnicy 9,5 mm, z charakterystycznym krzyżykiem umożliwiającym podział na cztery równe dawki, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawkowania do potrzeb pacjenta. Substancje pomocnicze obejmują m.in. mannitol, celulozę mikrokrystaliczną granulowaną, powidon 25, karboksymetyloskrobię sodową (typ A) w ilości 4 mg (zawierającą 0,1848 mg sodu), krzemionkę koloidalną bezwodną oraz stearynian magnezu. Tabletki są pakowane w blistry PVC/PVDC/Al, dostępne w opakowaniach zawierających od 20 do 500 tabletek, choć nie wszystkie wielkości muszą być dostępne w obrocie.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, powidon, stabilność chemiczna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tiaprid, tiaprydu, tiaprydu chlorowodorek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tiaprid PMCS 100 mg
Tiaprid PMCS zawiera 111,1 mg tiaprydu chlorowodorku, co odpowiada 100 mg tiaprydu w postaci tabletki o średnicy 9,5 mm, barwy prawie białej, z krzyżykiem umożliwiającym podział na cztery dawki. Dawkowanie leku jest indywidualizowane w zależności od wskazań klinicznych i stanu pacjenta. W zaburzeniach zachowania u pacjentów z demencją dawka początkowa wynosi 50 mg dwa razy dziennie, stopniowo zwiększana do 100 mg trzy razy dziennie, ze średnią dawką dobową 300 mg i maksymalną 400 mg. W zespole odstawienia alkoholu zalecana dawka to 300-400 mg na dobę przez 1-2 miesiące. W pląsawicy Huntingtona dawka może sięgać do 1200 mg na dobę, podawana w co najmniej trzech dawkach podzielonych, z późniejszym dostosowaniem do dawki podtrzymującej. U dzieci i młodzieży powyżej 6 lat standardowa dawka wynosi 100-150 mg na dobę, maksymalnie do 300 mg.
- Leksykon substancji czynnych
Tiapryd – Dawkowanie i sposób podawania
Tiaprid jest stosowany w leczeniu zaburzeń neurologicznych i psychiatrycznych, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. W zaburzeniach zachowania u pacjentów z demencją zalecana dawka wynosi 200-400 mg/dobę, rozpoczynając od 50 mg dwa razy dziennie i stopniowo zwiększając do 100 mg trzy razy dziennie. W zespole odstawienia alkoholu stosuje się 300-400 mg/dobę przez 1-2 miesiące. W pląsawicy Huntingtona dawka początkowa może sięgać nawet 1200 mg/dobę, podawana w co najmniej trzech dawkach podzielonych, z indywidualnym dostosowaniem dawki podtrzymującej. U dzieci i młodzieży (od 6 lat) dawka wynosi zwykle 100-150 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg/dobę. Produkt Tiapridal stosuje się w dawce początkowej 100 mg/dobę, z maksymalnym czasem leczenia do 28 dni i dawką maksymalną 300 mg/dobę.
dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, demencja, działania niepożądane, farmakokinetyka leku, klirens kreatyniny, monitorowanie stanu klinicznego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odpowiedź kliniczna, odstawienie alkoholu, pląsawica Huntingtona, tiaprid, Tiaprid PMCS, Tiapridal, zaburzenia zachowania w demencji, zespół odstawienia alkoholu