sparfloksacyna

Sparfloksacyna to antybiotyk z grupy fluorochinolonów, który działa bakteriobójczo poprzez hamowanie aktywności bakteryjnego enzymu – topoizomerazy II (gyrazy DNA) oraz topoizomerazy IV, kluczowych dla procesów replikacji, transkrypcji i naprawy DNA bakterii. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, w tym patogeny atypowe wywołujące zakażenia układu oddechowego.

Farmakodynamika sparfloksacyny charakteryzuje się dobrą penetracją do tkanek i płynów ustrojowych, co zapewnia wysokie stężenia terapeutyczne w miejscach zakażenia. Lek osiąga wysokie stężenia w układzie oddechowym, co determinuje jego główne wskazania kliniczne – leczenie pozaszpitalnych zapaleń płuc oraz zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc.

W praktyce klinicznej stosowanie sparfloksacyny zostało znacznie ograniczone ze względu na profil działań niepożądanych, szczególnie fototoksyczność oraz wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, co może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca. Z tego powodu w wielu krajach lek został wycofany z obrotu lub jego stosowanie podlega istotnym ograniczeniom.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Genoptim 20 mg

Escitalopram Genoptim, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerwy 14 dni po MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna) zwiększają ryzyko arytmii i są przeciwwskazane w skojarzeniu z escytalopramem. Ostrożność wymaga także łączenie z selegiliną (do 10 mg/dobę), lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, preparatami z dziurawca zwyczajnego oraz lekami wpływającymi na krzepnięcie i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia).
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Depralin ODT 5 mg

Escytalopram, substancja czynna preparatu Depralin ODT, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego po zakończeniu leczenia escytalopramem. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak moksyfloksacyna) ze względu na ryzyko ciężkich arytmii. Wskazana jest ostrożność przy stosowaniu selegiliny (do 10 mg/dobę), leków serotoninoergicznych (tramadol, tryptany, buprenorfina), leków obniżających próg drgawkowy oraz preparatów zawierających ziele dziurawca. Równoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia, a NLPZ mogą zwiększać ryzyko krwawień. Alkohol nasila działania sedatywne i nie jest zalecany podczas terapii escytalopramem.
astemizol, beta-bloker, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylowany escytalopram, dezypramina, dziurawiec, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninoergiczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Symescital 5 mg

Escytalopram, substancja czynna Symescitalu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz linezolidem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich działań niepożądanych. Ponadto, escytalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne) z powodu ryzyka arytmii. Ostrożność wymaga także łączenie z selegiliną (do 10 mg/dobę), opioidami, tryptanami, lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, dziurawcem zwyczajnym, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, NLPZ oraz lekami powodującymi hipokaliemię lub hipomagnezemię. W trakcie terapii należy monitorować objawy zespołu serotoninowego, parametry krzepnięcia oraz elektrolity.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibitor MAO, inhibitory CYP2C19, inhibitory MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy, leki antyarytmiczne, leki neuroleptyczne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwdrobnoustrojowe, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwzakrzepowe, leki serotoninergiczne, linezolid, lit pierwiastek, meflochina, metabolizm leku, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, opioid, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Bioxetin 20 mg

Fluoksetyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania zarówno samego leku, jak i jego aktywnego metabolitu norfluoksetyny, co ma kluczowe znaczenie przy planowaniu terapii i unikaniu interakcji lekowych. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie fluoksetyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. iproniazyd), ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, drgawkami i zaburzeniami świadomości. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu po zakończeniu terapii inhibitorami MAO przed rozpoczęciem fluoksetyny oraz 5-tygodniowej przerwy po odstawieniu fluoksetyny przed włączeniem inhibitorów MAO. Ponadto, fluoksetyna hamuje metabolizm metoprololu, co zwiększa ryzyko bradykardii, a także CYP2D6, co prowadzi do znacznego obniżenia stężenia aktywnego metabolitu tamoksyfenu (endoksyfenu) o 65-75%, zmniejszając skuteczność leczenia przeciwnowotworowego.
astemizol, atomoksetyna, błękit metylenowy, bradykardia, buprenorfina, bupropion, butyrofenon, chlorek metylotioninowy, chlorochina, cyproheptadyna, dantrolen, desmopresyna, diuretyk, drgawki kloniczne, dziurawiec zwyczajny, endoksyfen, erytromycyna, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, halofantryna, haloperydol, hipertermia, hiponatremia, inhibitor CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, INR, karbamazepina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, lit pierwiastek, meflochina, mekwitazyna, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, napad drgawkowy, nebiwolol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, norfluoksetyna, okskarbazepina, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, SSRI, tamoksyfen, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg

Produkt Indix Combi, zawierający peryndopryl 5 mg oraz indapamid 1,25 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z litem (z powodu ryzyka zwiększenia stężenia i toksyczności litu), sakubitrylem/walsartanem (przeciwwskazane z uwagi na ryzyko obrzęku naczynioruchowego), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (zwiększone ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek) oraz pozaustrojowymi metodami leczenia z błonami o dużej przepuszczalności (ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych). Ponadto, stosowanie NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach ≥3 g/dobę, może osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek oraz hiperkaliemii, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami nerek. Należy także zwrócić uwagę na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolakton, eplerenon w dawkach 12,5-50 mg/dobę), inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, heparyn, leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprimu i kotrimoksazolu, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu i funkcji nerek.
aliskiren, allopurynol, amfoterycyna B, amiloryd, amiodaron, amisulpryd, bretylium, chinidyna, chloropromazyna, cyjamemazyna, cyklosporyna, dofetylid, doustny lek hipoglikemizujący, droperydol, dyzopiramid, eplerenon, erytromycyna dożylna, ewerolimus, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, gliptyna, halofantryna, haloperydol, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kotrimoksazol, kwasica mleczanowa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lewomepromazyna, linagliptyna, metadon, metformina, mineralokortykosteroid, mizolastyna, moksyfloksacyna, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra niewydolność nerek, pentamidyna, peryndopryl i indapamid, pimozyd, pochodna fenotiazyny, preparat naparstnicy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sotalol, sparfloksacyna, spironolakton, stężenie litu w surowicy, sulpiryd, sultopryd, takrolimus, temsyrolimus, tetrakozaktyd, tiapryd, tiorydazyna, torsade de pointes, triamteren, trifluoperazyna, trimetoprim, winkamina
Leksykon substancji czynnych
Amantadyna – Interakcje

Amantadyna, stosowana m.in. w lekach Amantix i Viregyt-K, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, co znacząco zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazane jest łączenie amantadyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III (np. chinidyna, amiodaron), lekami przeciwpsychotycznymi (np. haloperidol), trój- i czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. amitryptylina), niektórymi lekami przeciwhistaminowymi (np. astemizol), antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyna), inhibitorami gyrazy (np. sparfloksacyna) oraz azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi. Współistniejące stosowanie z lekami moczopędnymi zawierającymi triamteren i hydrochlorotiazyd może prowadzić do zmniejszenia klirensu amantadyny i toksycznych stężeń w surowicy, manifestujących się splątaniem, omamami, ataksją i drgawkami. Ponadto, amantadyna może nasilać działania niepożądane leków przeciwcholinergicznych (np. triheksyfenidyl, benzatropina) oraz leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, w tym sympatykomimetyków i memantyny, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta.
amantadyna, amiodaron, amitryptylina, antagonista receptora NMDA, antybiotyk makrolidowy, arytmia, ataksja, benzatropina, bezsenność, biperyden, bromokryptyna, chinidyna, drgawki kloniczne, działanie atropinopodobne, działanie cholinolityczne, działanie sedatywne, erytromycyna, funkcja psychomotoryczna, haloperidol, inhibitor gyrazy, kardiotoksyczność, klirens osoczowy, koszmar nocny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, memantyna, odstęp QT, omamy, orfenadryna, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, przewodnictwo sercowe, reakcja psychotyczna, skopolamina, sparfloksacyna, splątanie, sympatykomimetyk, terfenadyna, triamteren, triheksyfenidyl, zaburzenie poznawcze, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Servenon 15 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Servenon, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego, przeciwwskazane łączenie; przerwa 14 dni po inhibitorze MAO i 7 dni po escytalopramie), odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid), gdzie konieczne jest stosowanie minimalnych dawek i ścisła kontrola kliniczna. Ponadto, escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) ze względu na ryzyko złośliwych arytmii. Współstosowanie z lekami serotoninergicznymi (tramadol, buprenorfina, tryptany) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. bupropion, tramadol, neuroleptyki) wymaga ostrożności. Warto również monitorować pacjentów przyjmujących escytalopram wraz z litem, tryptofanem, ziołem dziurawca oraz lekami wpływającymi na układ krzepnięcia i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia), ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i zaburzeń hemostazy.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lansoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit farmakologia, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, przewodnictwo elektryczne serca, rysperydon, sparfloksacyna, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, układ krzepnięcia, układ serotoninergiczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Citabax 40 40 mg

Cytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych skutków klinicznych. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami MAO (selegilina, moklobemid, linezolid), które mogą wywołać zespół serotoninowy objawiający się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami klonicznymi i hipertermią, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Ponadto, cytalopram w połączeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, pimozyd, leki przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki) zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca; szczególnie pimozyd powoduje wzrost AUC i Cmax oraz wydłużenie QTc o około 10 ms, co wyklucza ich łączne stosowanie. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan, tryptany) oraz z litem i tryptofanem mogą nasilać działanie serotoninergiczne i ryzyko zespołu serotoninowego, dlatego zaleca się ostrożność i monitorowanie stężenia litu. Preparaty z dziurawca zwyczajnego mogą nasilać działania niepożądane cytalopramu, a leki wpływające na układ krzepnięcia (NLPZ, ASA, dipyrydamol, tyklopidyna) zwiększają ryzyko krwawień.
agonista receptora serotoninowego, amitryptylina, astemizol, AUC, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, glikoproteina p, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, imipramina, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klomipramina, klozapina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lewopromazyna, linezolid, mefenytoina, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, NLPZ, nortryptylina, odstęp QT, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sparteina, środek przeciwbakteryjny, sumatryptan, teofilina, terapia elektrowstrząsowa, tiorydazyna, tramadol, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie QTc, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Bluefish 20 mg

Escitalopram Bluefish wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), a także z odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) i antybiotykiem linezolidem. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu z selegiliną (≤10 mg/dobę) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki i antybiotyki), ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Interakcje z lekami serotoninergicznymi (tramadol, tryptany, buprenorfina) mogą prowadzić do zespołu serotoninowego, a z lekami obniżającymi próg drgawkowy (trójpierścieniowe antydepresanty, neuroleptyki, bupropion) zwiększają ryzyko drgawek. Współstosowanie z litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego wymaga ostrożności ze względu na nasilenie działań niepożądanych. Ponadto, escytalopram może zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, a także zaburzeń rytmu serca przy stosowaniu leków wywołujących hipokaliemię i/lub hipomagnezemię.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, lit farmakologiczny, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor MAO-A, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Sulpiryd Hasco 200 mg

Sulpiryd Hasco, lek przeciwpsychotyczny z grupy benzamidów, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm działania na układ dopaminergiczny. Ponadto, sulpiryd zwiększa ryzyko torsade de pointes przy kojarzeniu z lekami wywołującymi bradykardię (np. beta-blokery, blokery kanału wapniowego) oraz zaburzającymi równowagę elektrolitową (np. diuretyki, glikokortykoidy), co wymaga unikania takich połączeń i monitorowania elektrolitów. Interakcje z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, neuroleptykami, metadonem oraz innymi substancjami mogą prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Sulpiryd może także osłabiać skuteczność ropinirolu w chorobie Parkinsona oraz nasilać objawy pozapiramidowe przy jednoczesnym stosowaniu litu, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej pacjenta.
amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, baklofen, barbituran, benzodiazepina, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, diltiazem, diuretyk, dizopiramid, doksepina, drżenie, dyskineza, erytromycyna, glikokortykoid, glikozyd nasercowy, haloperidol, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, imipramina, klonidyna, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwinfekcyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, lewodopa, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, objaw pozapiramidowy, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, receptor dopaminowy, receptor H1, sok żołądkowy, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sztywność mięśniowa, talidomid, torsade de pointes, trimipramina, układ dopaminergiczny, werapamil, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie termoregulacji, zapaść krążeniowa
Leksykon substancji czynnych
Zyprazydon – Przeciwwskazania stosowania

Zyprazydon, substancja czynna leku Zypsila dostępnego w dawkach 20 mg, 40 mg, 60 mg i 80 mg, jest przeciwpsychotykiem o licznych przeciwwskazaniach, zwłaszcza kardiologicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na zyprazydon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (od 57,43 mg do 229,73 mg w zależności od dawki). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wydłużonym odstępem QT, wrodzonym zespołem wydłużonego QT, świeżym zawałem mięśnia sercowego oraz niewyrównaną niewydolnością serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko arytmii serca, zwłaszcza torsade de pointes, wynikające z wydłużenia odstępu QT, co wymaga dokładnej oceny kardiologicznej przed rozpoczęciem terapii.
amiodaron, chinidyna, cyzapryd, dofetylid, dyzopiramid, fluorochinolony, gatifloksacyna, halofantryna, laktoza, lek przeciwpsychotyczny, leki przeciwarytmiczne, meflokina, mesorydazyna, metylosulfonian dolasetronu, moksyfloksacyna, nadwrażliwość, nagły zgon sercowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewyrównana niewydolność serca, octan lewometadylu, pimozyd, prokainamid, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, tiorydazyna, torsade de pointes, trójtlenek arsenu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zyprazydon, Zypsila
Leksykon leków
Interakcje leku – Sulpiryd Teva 200 mg

Sulpiryd Teva wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm działania, co prowadzi do zmniejszenia skuteczności obu leków i nasilenia objawów pozapiramidowych. Ponadto, sulpiryd nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak klasy Ia (chinidyna, dizopiramid) i III (amiodaron, sotalol) lekami wywołującymi bradykardię (beta-blokery, diltiazem, werapamil, klonidyna, guanfacyna) oraz lekami wywołującymi hipokaliemię (diuretyki, glikokortykoidy, amfoterycyna B), ze względu na wysokie ryzyko torsade de pointes. W przypadku konieczności stosowania tych leków, należy wyrównać hipokaliemię i monitorować parametry elektrokardiograficzne. Interakcje z alkoholem prowadzą do nasilenia działania uspokajającego sulpirydu, zwiększając ryzyko sedacji, niedociśnienia ortostatycznego oraz zaburzeń koordynacji i funkcji poznawczych, dlatego spożycie alkoholu jest zdecydowanie niezalecane.
amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, baklofen, barbiturany, benzodiazepiny, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, diltiazem, diuretyk, erytromycyna, glikokortykoidy, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, imipramina, interakcja z alkoholem, klonidyna, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeczyszczający, lewodopa, lit pierwiastek, metadon, mirtazapina, naparstnica, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, ropinirol, sedacja, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solian 400 mg

Amisulpryd w postaci tabletek powlekanych Solian 400 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób z nowotworami zależnymi od stężenia prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko przyspieszenia wzrostu guza. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) oraz u dzieci przed okresem pokwitania, gdzie bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania wynikające z interakcji lekowych, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych.
amiodaron, amisulpryd, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, beta-adrenolityk, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, dizopyramid, dławica piersiowa, dopamina, erytromycyna, fenotiazyna, fluorochinolon, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwmalaryczny, lewodopa, metadon, nadwrażliwość na amisulpryd, nowotwór zależny od prolaktyny, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, opioid, pentamidyna, pheochromocytoma, prokinetyk, prolactinoma, prolaktyna, rak piersi, receptor dopaminowy, Solian, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tachyarytmia, tiorydazyna, torsade de pointes, układ dopaminergiczny, winkamina
Leksykon leków
Interakcje leku – Masultab 100 mg

Amisulpryd (Masultab) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak beprydyl, cyzapryd, tiorydazyna czy dożylna erytromycyna. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny z lewodopą i agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol) prowadzi do osłabienia efektu terapeutycznego w chorobie Parkinsona, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Alkohol nasila depresję OUN wywołaną przez amisulpryd, zwiększając ryzyko sedacji, zaburzeń koordynacji i działań niepożądanych, dlatego jego spożycie jest niewskazane podczas terapii.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, antagonista wapnia, barbiturat, benzodiazepina, beprydyl, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, digoksyna, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dyzopiramid, erytromycyna dożylna, glikokortykosteroid, guanfacyna, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, klonidyna, klozapina, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, lit, metadon, niedociśnienie ortostatyczne, pentamidyna, pimozyd, pochodna imipraminy, polipragmazja, ropinirol, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Tiapryd – Interakcje

Tiaprid, jako neuroleptyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do wzajemnego osłabienia działania, nasilenia działań niepożądanych lub zwiększenia ryzyka poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie tiaprydu z agonistami dopaminergicznymi (kabergolina, chinagolid) poza chorobą Parkinsona oraz z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm. Alkohol nasila działanie sedatywne tiaprydu i zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, dlatego jego spożycie jest niewskazane. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia (chinidyna, dyzopiramid, hydrochinidyna) i III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), innych neuroleptyków (np. haloperydol, pimozyd), leków przeciwpasożytniczych (halofantryna, lumefantryna) oraz metadonu, ze względu na wysokie ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca i torsades de pointes. Monitorowanie EKG i odstępu QT jest obligatoryjne, a jeśli to możliwe, należy przerwać leczenie lekami zwiększającymi to ryzyko.
W chorobie Parkinsona stosowanie tiaprydu z agonistami dopaminergicznymi (amantadyna, bromokryptyna, pramipeksol i inne) wymaga stopniowego obniżania dawki tiaprydu, aby uniknąć złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS). Leki powodujące bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, glikozydy nasercowe) oraz leki indukujące hipokaliemię (diuretyki, amfoterycyna B i.v., kortykosteroidy) zwiększają ryzyko torsades de pointes, co wymaga monitorowania elektrolitów, EKG i parametrów klinicznych. Tiaprid może nasilać działanie hipotensyjne leków obniżających ciśnienie krwi, zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy (opioidy, benzodiazepiny, leki przeciwhistaminowe H1, barbiturany) nasila depresję OUN, co może zaburzać koncentrację i zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się ostrożność, monitorowanie pacjenta oraz unikanie alkoholu i leków zawierających alkohol podczas terapii tiaprydem.
agonista dopaminergiczny, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, baklofen, barbituran, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, chinagolid, chinidyna, choroba Parkinsona, diltiazem, dofetylid, doksepina, dyzopiramid, erytromycyna, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, kabergolina, karwedilol, komorowe zaburzenia rytmu serca, kosyntropina, lek anksjolityczny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, metadon, metoprolol, mianseryna, mirtazapina, nebiwolol, neuroleptyk, niewydolność serca, ortostatyczny spadek ciśnienia, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, pizotyfen, pochodna azotanu, receptor H1, sotalol, sparfloksacyna, środek przeczyszczający, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiaprid, torsades de pointes, trimipramina, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi elektrolitowej, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Sulpiryd – Interakcje

Sulpiryd, jako neuroleptyk o dominującym antagonizmie receptorów dopaminowych, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przede wszystkim przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm, prowadzący do obniżenia skuteczności obu leków. Ponadto, sulpiryd może wydłużać odstęp QT, co w połączeniu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron), niektórymi neuroleptykami (haloperidol, tiorydazyna) oraz antybiotykami (erytromycyna dożylna, sparfloksacyna) zwiększa ryzyko torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków wywołujących bradykardię (beta-blokery, diltiazem, glikozydy nasercowe) oraz leków powodujących hipokaliemię (diuretyki hipokaliemiczne, amfoterycyna B dożylna), które potęgują ryzyko groźnych arytmii. Zaleca się monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza poziomu potasu, oraz unikanie łącznego stosowania leków o wysokim potencjale arytmogennego działania.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, arytmia, baklofen, barbiturat, benzodiazepina, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diltiazem, diuretyk hipokaliemiczny, dizopiramid, doksepina, erytromycyna, funkcje poznawcze, glikokortykoid, glikozyd nasercowy, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klonidyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewodopa, lit, metabolizm wątrobowy, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, pochodna imipraminy, receptor dopaminowy, receptor H1, ropinirol, sedacja, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trimipramina, werapamil, winkamina, wydalanie nerkowe, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Floxitrat 400 mg

Moksyfloksacyna, składnik leku Floxitrat 400 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze dotyczą addycyjnego wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, lekami przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, wybranymi antybiotykami (np. erytromycyna i.v.), lekami przeciwmalarycznymi oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi i innymi (np. cyzapryd, winkamina i.v.). Dodatkowo, należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących leki obniżające stężenie potasu (diuretyki pętlowe i tiazydowe, kortykosteroidy, amfoterycyna B) oraz leki wywołujące bradykardię, ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu. W przypadku preparatów zawierających dwu- i trójwartościowe kationy (magnez, glin, żelazo, cynk) zalecana jest 6-godzinna przerwa między podaniem a moksyfloksacyną, aby uniknąć zmniejszenia jej wchłaniania. Węgiel aktywowany obniża biodostępność moksyfloksacyny o ponad 80%, dlatego nie powinien być stosowany jednocześnie poza sytuacjami przedawkowania.
amfoterycyna B, amiodaron, astemizol, beprydyl, bradykardia, cefalosporyna, chinidyna, cyklosporyna, cytochrom P450, cyzapryd, difemanil, digoksyna, diuretyk pętlowy i tiazydowy, dofetylid, dydanozyna, dyzopiramid, erytromycyna, fluorochinolon, glibenklamid, halofantryna, haloperydol, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, itrakonazol, kompleks chelatowy, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, makrolid, mizolastyna, moksyfloksacyna, pentamidyna, pimozyd, probenecyd, ranitydyna, sakwinawir, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, teofilina, terfenadyna, tetracyklina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wartość INR, węgiel aktywowany, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sotalol Aurovitas

Stosowanie chlorowodorku sotalolu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko proarytmii, zwłaszcza torsades de pointes, związanej z wydłużeniem odstępu QT. Ryzyko to wzrasta przy QTc >450 ms, bradykardii <60/min, hipokaliemii, hipomagnezemii, wysokim stężeniu sotalolu w surowicy, współistniejącym stosowaniu leków wydłużających QT oraz u kobiet. Proarytmie najczęściej pojawiają się w pierwszym tygodniu terapii lub przy zwiększaniu dawki, a dawki powyżej 320 mg/dobę podwajają ryzyko ciężkich zdarzeń. U pacjentów z utrzymującą się tachykardią komorową i niewydolnością serca ryzyko torsades de pointes sięga 7%. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 80 mg z powolnym zwiększaniem oraz regularne monitorowanie EKG, zwracając uwagę na poszerzenie zespołu QRS o ≥25%, wydłużenie QT o ≥25%, PQ o ≥50% oraz QTc >480 ms. Nagłe odstawienie sotalolu u pacjentów z dusznicą bolesną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu, zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, dusznica bolesna, działanie dromotropowe, floktafenina, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, halofantryna, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor MAO, jodowy środek kontrastujący, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, łuszczyca, metadon, migotanie komór, nadczynność tarczycy, nerw błędny, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, pentamidyna, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, sparfloksacyna, tachykardia komorowa, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sotalol Aurovitas

Sotalol Aurovitas, dostępny w dawkach 40 mg, 80 mg i 160 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko proarytmii, zwłaszcza torsades de pointes, związanej z wydłużeniem odstępu QT. Ryzyko to wzrasta przy QT >450 ms, bradykardii <60/min, hipokaliemii, hipomagnezemii, podwyższonym stężeniu sotalolu (np. w niewydolności nerek), leczeniu skojarzonym z innymi lekami wydłużającymi QT oraz u kobiet. Proarytmie mogą wystąpić najczęściej w pierwszym tygodniu terapii, podczas zwiększania dawki lub po dłuższym stosowaniu. W badaniach klinicznych częstość ciężkich proarytmii przy dawkach do 320 mg była <2%, natomiast przy wyższych dawkach ryzyko wzrasta ponad dwukrotnie, szczególnie u pacjentów z tachykardią komorową i niewydolnością serca (ryzyko 7%). Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 80 mg z powolnym zwiększaniem. Monitorowanie EKG jest obligatoryjne, zwłaszcza przy poszerzeniu zespołu QRS ≥25%, wydłużeniu QT ≥25%, PQ ≥50% lub QTc >480 ms oraz nasileniu zaburzeń rytmu.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, dusznica bolesna, działanie dromotropowe, floktafenina, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, halofantryna, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor MAO, jodowy środek kontrastujący, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, łuszczyca, metadon, migotanie komór, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, odstęp QTc, pentamidyna, sparfloksacyna, tachykardia komorowa, torsades de pointes, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Solian 200 mg

Amisulpryd wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amisulprydu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dizopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), a także z innymi substancjami wydłużającymi QT, takimi jak bepridyl, cyzapryd, tiorydazyna czy metadon. Ponadto, antagonizm farmakodynamiczny występuje przy łączeniu amisulprydu z lewodopą i agonistami dopaminy (bromokryptyna, ropinirol). Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami powodującymi bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, glikozydy naparstnicy) oraz lekami indukującymi hipokaliemię (leki moczopędne, amfoterycyna B i.v., glikokortykosteroidy), które zwiększają ryzyko arytmii i zaburzeń przewodnictwa serca.
agonista dopaminy, amfoterycyna B, amiodaron, amisulpryd, barbiturat, benzodiazepina, blokery kanału wapniowego, bradykardia, bromokryptyna, chinidyna, cyzapryd, diltiazem, działanie antycholinergiczne, erytromycyna, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, halofantryna, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, klonidyna, klozapina, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeczyszczający, lek znieczulający, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, lit, metadon, neuroleptyk, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, pimozyd, pochodna imipraminy, receptor β-adrenergiczny, ropinirol, sparfloksacyna, sultopryd, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Kimoks 400 mg

Moksyfloksacyna (lek Kimoks 400 mg) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii komorowych typu torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (np. chinidyna), klasy III (np. amiodaron), lekami przeciwpsychotycznymi (fenotiazyny, haloperydol), trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi (terfenadyna). Dodatkowo, leki obniżające stężenie potasu w surowicy (diuretyki pętlowe, tiazydowe, kortykosteroidy, amfoterycyna B) zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu i wymagają monitorowania elektrolitów. Farmakokinetycznie, moksyfloksacyna wykazuje zmniejszone wchłanianie przy jednoczesnym podaniu z preparatami zawierającymi dwuwartościowe i trójwartościowe kationy (magnez, glin, żelazo, cynk) – zalecany jest odstęp około 6 godzin między podaniami. Węgiel aktywny redukuje biodostępność moksyfloksacyny o ponad 80%, co wyklucza ich jednoczesne stosowanie poza sytuacjami przedawkowania.
amfoterycyna B, amiodaron, astemizol, bradykardia, chinidyna, digoksyna, diuretyki pętlowe, diuretyki tiazydowe, dofetylid, doustne leki przeciwzakrzepowe, dyzopiramid, działanie addycyjne, erytromycyna, fenotiazyny, glibenklamid, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, kortykosteroidy, leki przeciwpsychotyczne, mizolastyna, odstęp QT, pentamidyna, pimozyd, sakwinawir, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, terfenadyna, torsade de pointes, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywny, wskaźnik INR, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Grindeks 10 mg

Escitalopram Grindeks, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; po odstawieniu inhibitora MAO należy zachować 14-dniową przerwę przed rozpoczęciem terapii escytalopramem, a po zakończeniu terapii escytalopramem – co najmniej 7 dni przed włączeniem inhibitora MAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu, gdzie w razie konieczności stosowania zaleca się minimalne dawki i ścisłe monitorowanie. Escitalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) z uwagi na ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem oraz preparatami z dziurawca zwyczajnego. Współistniejące stosowanie escytalopramu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia, a połączenie z NLPZ zwiększa ryzyko krwawień. W przypadku leków wywołujących hipokaliemię lub hipomagnezemię istnieje podwyższone ryzyko arytmii.
arytmia, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, inhibicja CYP2D6, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, szczawian escytalopramu, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Elicea Q-Tab 15 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT oraz zwiększone ryzyko krwawień. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. ryzyko zespołu serotoninowego, konieczne 14-dniowe odstępy), odwracalnym selektywnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) oraz lekami wydłużającymi QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, sumatryptan), leków obniżających próg drgawkowy oraz leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, drgawek i krwawień. Zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i krzepnięcia krwi.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksifloksacyna, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pimozyd, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, SSRI, sumatryptan, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitalopram Bluefish 10 mg

Escitalopram Bluefish wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (fenelzyna, izokarboksazyd, tranylcypromina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczny jest odstęp 14 dni po MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i nieselektywnych inhibitorów MAO (linezolid). Escitalopram nie powinien być stosowany z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna, dożylna erytromycyna), ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Jednoczesne podawanie leków serotoninergicznych (tramadol, sumatryptan, buprenorfina) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a leki obniżające próg drgawkowy (np. bupropion, meflochina) wymagają ostrożności. Współstosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia, a NLPZ zwiększają ryzyko krwawień. Preparaty z dziurawca zwyczajnego mogą nasilać działania niepożądane escytalopramu.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna dożylna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, Hypericum perforatum, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, propafenon, rysperydon, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Pramatis 5 mg

Escytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zwłaszcza nieodwracalnymi, niewybiórczymi IMAO, gdzie konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po ich odstawieniu przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed włączeniem IMAO. Leczenie skojarzone z moklobemidem i linezolidem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, natomiast stosowanie selegiliny wymaga ostrożności, zwłaszcza przy dawkach do 10 mg/dobę. Escytalopram jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre neuroleptyki, antybiotyki jak moksyfloksacyna) z powodu ryzyka arytmii. Ponadto, leki serotoninergiczne (tramadol, sumatryptan), leki obniżające próg drgawkowy oraz lit i tryptofan mogą nasilać działania escytalopramu, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek serotoninergiczny, lek wpływający na hemostazę, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, odwracalny wybiórczy inhibitor MAO-A, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Amantix 200 mg/500 ml

Amantadyna (preparat AMANTIX, 200 mg/500 ml, roztwór do infuzji) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Do grup leków przeciwwskazanych należą m.in. przeciwarytmiki klasy IA (chinidyna, dizopiramid, prokainamid) i III (amiodaron, sotalol), leki przeciwpsychotyczne (tioridazyna, chloropromazyna, haloperydol, pimozyd), trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), przeciwhistaminowe (astemizol, terfenadyna), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory gyrazy (sparfloksacyna), azolowe leki przeciwgrzybicze oraz inne substancje wydłużające QT (budypina, halofantryna, kotrimoksazol, pentamidyna, cizapryd, bepridyl). Ponadto, amantadyna może nasilać działania niepożądane leków przeciwcholinergicznych (triheksyfenidyl, benzatropina, skopolamina, biperyden, orfenadryna) oraz sympatykomimetyków działających na ośrodkowy układ nerwowy, a także wchodzi w interakcje z memantyną, co może zwiększać zarówno efekty terapeutyczne, jak i toksyczność. Szczególną ostrożność wymaga także łączenie amantadyny z lekami moczopędnymi zawierającymi triamteren i hydrochlorotiazyd, które mogą obniżać klirens osoczowy amantadyny, prowadząc do toksycznych stężeń.
amiodaron, amitryptylina, antybiotyk makrolidowy, astemizol, benzatropina, biperyden, bromokryptyna, chinidyna, chloropromazyna, choroba Parkinsona, cizapryd, dizopiramid, erytromycyna, halofantryna, haloperydol, inhibitor gyrazy, interakcja lekowa, klarytromycyna, klirens osoczowy, kotrimoksazol, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, memantyna, omam, orfenadryna, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, pentamidyna, pimozyd, prokainamid, reakcja psychotyczna, sedacja, siarczan amantadyny, skopolamina, sotalol, sparfloksacyna, sympatykomimetyk, terfenadyna, tioridazyna, toksyczne stężenie, triamteren, triheksyfenidyl, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Nexpram 10 mg

Escytalopram, aktywny składnik preparatu Nexpram, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z inhibitorami monoaminooksydazy (zarówno nieodwracalnymi nieselektywnymi, jak i odwracalnymi selektywnymi MAO-A, np. moklobemidem), linezolidem oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (m.in. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i poważnych zaburzeń rytmu serca. Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (opioidy, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu oraz preparatów z dziurawca wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. Escytalopram może nasilać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, a także zwiększać ryzyko złośliwych zaburzeń rytmu serca w połączeniu z lekami powodującymi hipokaliemię lub hipomagnezemię.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, dziurawiec, enzym CYP2C19, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibitor MAO, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symamis 200 mg

Amisulpryd (Symamis) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (25 mg w tabletce 50 mg, 50 mg w 100 mg, 100 mg w 200 mg oraz 200 mg w 400 mg). Lek jest niewskazany u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki i hormonozależny rak piersi, ze względu na ryzyko nasilenia wzrostu guza. Ponadto, amisulpryd jest przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) z powodu ryzyka niebezpiecznych wahań ciśnienia tętniczego. Ze względu na wpływ na przewodnictwo sercowe, lek nie powinien być stosowany u osób z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, gdyż zwiększa ryzyko groźnych arytmii. Amisulpryd jest także przeciwwskazany u dzieci przed dojrzewaniem płciowym oraz w okresie karmienia piersią. Ponadto, nie należy łączyć go z lewodopą oraz lekami wydłużającymi odstęp QT, zwłaszcza tymi wywołującymi torsade de pointes, takimi jak chinidyna, amiodaron, sotalol, erytromycyna dożylna czy metadon.
amiodaron, amisulpryd, bradykardia, chinidyna, choroba Parkinsona, cyzapryd, dojrzewanie płciowe, dyzopiramid, erytromycyna, ginekomastia, gruczolak przysadki, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia ortostatyczna, karmienie piersią, laktoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki wydłużające odstęp QT, lewodopa, metadon, niewydolność serca, padaczka, pentamidyna, prolaktyna, rak piersi, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia miesiączkowania, zawał mięśnia sercowego, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Sotalol Aurovitas 80 mg

Sotalol chlorowodorek, ze względu na swoje właściwości farmakologiczne, niesie ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de pointes, szczególnie w obecności hipokaliemii i/lub bradykardii. Jednoczesne stosowanie sotalolu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. przeciwarytmiczne klasy Ia i III, neuroleptyki, beprydyl, erytromycyna i.v.) jest przeciwwskazane ze względu na synergistyczne ryzyko arytmii komorowych. Leki takie jak diltiazem i werapamil mogą powodować nadmierną bradykardię i zaburzenia przewodzenia, dlatego ich stosowanie wymaga ścisłego monitorowania EKG i stanu klinicznego, zwłaszcza u osób starszych. Hipokaliemia powinna być wyrównana przed rozpoczęciem terapii, a elektrolity i EKG monitorowane podczas leczenia, zwłaszcza przy stosowaniu leków moczopędnych, glikokortykosteroidów czy amfoterycyny B i.v. W przypadku konieczności stosowania leków wywołujących torsades de pointes, zaleca się regularną ocenę odstępu QT i monitorowanie EKG.
amfoterycyna B, amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia pochodna dihydropirydyny, blokada receptorów beta-adrenergicznych, choroba Alzheimera, diltiazem, dofetylid, działanie inotropowe ujemne, elektrokardiografia, elektrolit, erytromycyna, glikemia, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, klirens wątrobowy, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny typu imipraminy, lidokaina, metadon, metanefryna, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, odstęp QT, pentamidyna, pochodna fenotiazyny, sotalol, sparfloksacyna, torsades de pointes, werapamil, wziewny anestetyk halogenowy, zaburzenie automatyzmu serca, zaburzenie przewodzenia zatokowo-przedsionkowego, zahamowanie zatokowe, zawrót głowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Masultab 50 mg

Lek Masultab (amisulpryd) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amisulpryd lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w tabletkach wynosi od 25 mg (50 mg dawka) do 200 mg (400 mg dawka). Nie należy stosować go u pacjentów z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko nasilenia wzrostu guza. Ponadto, przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma) z uwagi na ryzyko przełomów nadciśnieniowych, a także stosowanie u dzieci przed okresem dojrzewania oraz u pacjentów z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT w EKG, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
amiodaron, amisulpryd, antagonista receptorów dopaminowych, beprydyl, chinidyna, cyzapryd, dyzopiramid, erytromycyna, fluorochinolon, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, katecholaminy, laktoza jednowodna, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, metadon, nadwrażliwość, nowotwory zależne od prolaktyny, pentamidyna, pheochromocytoma, prolaktyna, prolaktynoma, przełom nadciśnieniowy, rak piersi, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Masultab 400 mg

Lek Masultab zawiera amisulpryd w dawkach 50 mg, 100 mg, 200 mg oraz 400 mg i posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na amisulpryd lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (obecna w ilościach od 25 mg do 200 mg w zależności od dawki). Nie należy stosować leku u pacjentów z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolaktynoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko wzrostu guza spowodowanego hiperprolaktynemią indukowaną przez amisulpryd. Przeciwwskazany jest także u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma), u dzieci przed okresem dojrzewania oraz u osób z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, gdyż lek może nasilać ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
amiodaron, amisulpryd, arytmia komorowa, beprydyl, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, cyzapryd, dyzopiramid, erytromycyna, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, hipomagnezemia, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, Masultab, metadon, nadwrażliwość na amisulpryd, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwory zależne od prolaktyny, pentamidyna, pheochromocytoma, prolaktyna, prolaktynoma przysadki, przełom nadciśnieniowy, przerost lewej komory serca, rak piersi, receptor dopaminowy, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, winkamina, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Symescital 10 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Symescital, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; konieczne jest zachowanie 14-dniowego odstępu po IMAO przed rozpoczęciem terapii escytalopramem oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii escytalopramem przed podaniem IMAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych inhibitorów MAO-A (moklobemid) i odwracalnego, nieselektywnego inhibitora MAO (linezolid). Escytalopram jest również przeciwwskazany w skojarzeniu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre leki przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwhistaminowe), co może prowadzić do addytywnego wydłużenia QT i ryzyka złośliwych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, stosowanie escytalopramu z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany) wymaga ostrożności ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, a łączenie z lekami obniżającymi próg drgawkowy (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, meflochina, bupropion, tramadol) wymaga monitorowania pod kątem drgawek. Współistniejące stosowanie litu, tryptofanu oraz dziurawca zwyczajnego może nasilać działania niepożądane lub terapeutyczne escytalopramu.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, demetylacja, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezypramina, doustne leki przeciwzakrzepowe, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, farmakodynamika, farmakokinetyka, flekainid, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitory MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, izoenzym CYP3A4, klomipramina, krzepnięcie krwi, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwdrobnoustrojowe, leki serotoninergiczne, linezolid, lit w psychiatrii, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, obniżenie progu drgawkowego, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodne fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, sparfloksacyna, SSRI, substancja czynna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Cytalopram – Interakcje

Cytalopram wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), leków wydłużających odstęp QT oraz produktów o działaniu serotoninergicznym. Jednoczesne stosowanie cytalopramu z inhibitorami MAO, w tym selegiliną w dawkach >10 mg, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego objawiającego się pobudzeniem, drżeniem, drgawkami mioklonicznymi i hipertermią. Również łączenie z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. pimozyd 2 mg/dobę, leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) jest przeciwwskazane z powodu addytywnego ryzyka arytmii; pimozyd w skojarzeniu z cytalopramem powoduje wydłużenie QTc o około 10 ms. Ponadto, stosowanie cytalopramu z opioidami (tramadol, buprenorfina) i tryptanami (sumatryptan, oksytryptan) może nasilać działanie serotoninergiczne, co wymaga ostrożności i monitorowania objawów. W przypadku litu i dziurawca zwyczajnego obserwuje się potencjalne nasilenie działań niepożądanych, a u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub wpływające na płytki krwi istnieje zwiększone ryzyko krwawień.
amitryptylina, astemizol, buprenorfina, bupropion, buspiron, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, digoksyna, dipirydamol, dziurawiec zwyczajny, epoksyd karbamazepiny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, fenotiazyna, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, imipramina, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klomipramina, klozapina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lewomepromazyna, lit, mefenytoina, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, oksytryptan, omeprazol, P-glikoproteina, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sparteina, sumatryptan, teofilina, tiorydazyna, tramadol, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon leków
Interakcje leku – Sotalol Aurovitas 40 mg

Sotalol chlorowodorek, będący lekiem klasy III przeciwarytmicznych, wykazuje istotne ryzyko indukcji groźnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de pointes, szczególnie w warunkach hipokaliemii i bradykardii. Współistniejące stosowanie sotalolu z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki klasy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, dofetylid, ibutylid), a także niektórymi neuroleptykami (np. tiorydazyna, haloperydol) i antybiotykami (erytromycyna dożylna, moksyfloksacyna), jest przeciwwskazane ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka arytmii komorowych. Ponadto, sotalol hamuje kompensacyjne reakcje sercowo-naczyniowe, co jest szczególnie istotne przy jednoczesnym stosowaniu floatafeniny lub podczas znieczulenia wziewnego halogenowego. Monitorowanie EKG oraz elektrolitów, zwłaszcza potasu, jest obligatoryjne w trakcie terapii, a hipokaliemię należy wyrównać przed rozpoczęciem leczenia.
alfa-metylodopa, amfoterycyna B, amifostyna, amiodaron, anestetyk halogenowy, antagonista wapnia, baklofen, beta-agonista, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, digoksyna, diltiazem, dipirydamol, dofetylid, donepezyl, dyzopiramid, erytromycyna dożylna, floatafenina, galantamina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, guz chromochłonny, halofantryna, haloperydol, hipoglikemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, insulina, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny typu imipraminy, lewomepromazyna, lidokaina, meflochina, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, neostygmina, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, odstęp QT, pentamidyna, pilokarpina, pirydostygmina, pochodna dihydropirydyny, pochodna fenotiazyny, propafenon, rywastygmina, sparfloksacyna, sulfonamid hipoglikemizujący, takryna, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsades de pointes, werapamil, winkamina, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zahamowanie zatokowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Sulpiryd Hasco 100 mg

Sulpiryd Hasco w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie sulpirydu z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm działania, co prowadzi do zniesienia efektu terapeutycznego obu leków. Ponadto, sulpiryd nie powinien być stosowany z lekami wywołującymi torsade de pointes, takimi jak beta-blokery, blokery kanału wapniowego (diltiazem, werapamil), klonidyna, guanfacyna, diuretyki hipokaliemiczne, glikokortykoidy, amiodaron czy chinidyna, ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Alkohol oraz inne leki o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (opioidy, benzodiazepiny, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne i przeciwhistaminowe) nasilają sedację i mogą prowadzić do zaburzeń świadomości i depresji oddechowej, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania pacjenta.
akatyzja, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, anksjolityk, baklofen, barbiturany, benzodiazepina, beprydyl, beta-bloker, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, depresja oddechowa, depresja OUN, diltiazem, dizopiramid, doksepina, dystonia, działanie uspokajające, erytromycyna, glikokortykoid, guanfacyna, halofantryna, haloperidol, hipokaliemia, klonidyna, leczenie substytucyjne, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek psychotropowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewodopa, lit, metadon, mianseryna, mirtazapina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm polekowy, pentamidyna, pimozyd, pizotifen, pochodna imipraminy, przekaźnictwo dopaminergiczne, receptor dopaminowy, receptor H1, ropinirol, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, sulpiryd, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsade de pointes, trimipramina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, winkamina, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości
Leksykon leków
Interakcje leku – Zypsila 20 mg

Zyprazydon wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT, co zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, neuroleptykami takimi jak tiorydazyna, pimozyd, mezorydazyna, sertindol, a także z fluorochinolonami (sparfloksacyna, gatifloksacyna, moksyfloksacyna), trójtlenkiem arsenu, halofantryną, octanem lewometadylu, metylosulfonianem dolasetronu, meflokiną oraz cyzaprydem. Ponadto, łączenie zyprazydonu z alkoholem nasila działanie sedatywne i hipotensyjne, zwiększając ryzyko depresji oddechowej i zaburzeń funkcji poznawczych. Zalecana jest całkowita abstynencja lub znaczne ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii. Istnieje również ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu z lekami serotoninergicznymi, np. SSRI.
ataksja, cytochrom P450, cyzapryd, depresja oddechowa, doustne leki antykoncepcyjne, drgawki kloniczne, działanie hipotensyjne, działanie sedatywne, enzym CYP2D6, enzymy CYP, fluorochinolony, gatifloksacyna, glikoproteina p, halofantryna, hiperrefleksja, induktory CYP3A4, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, karbamazepina, ketokonazol, leki przeciwarytmiczne, meflokina, metylosulfonian dolasetronu, mezorydazyna, moksyfloksacyna, octan lewometadylu, pimozyd, propranolol, ryfampicyna, sertindol, sole litu, sparfloksacyna, tiorydazyna, trójtlenek arsenu, walproinian, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia przewodnictwa, zespół serotoninowy, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Fluoxetine Vitabalans 20 mg

Fluoksetyna, jako silny inhibitor CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza ze względu na długi okres półtrwania jej i norfluoksetyny (do 5 tygodni). Przeciwwskazane jest łączenie fluoksetyny z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO (np. iproniazyd) ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, miokloniami i niestabilnością układu autonomicznego. Zaleca się zachowanie odstępu 2 tygodni po odstawieniu MAOI przed rozpoczęciem fluoksetyny oraz 5 tygodni po zakończeniu fluoksetyny przed włączeniem MAOI. Ponadto, fluoksetyna jest przeciwwskazana w skojarzeniu z metoprololem u pacjentów z niewydolnością serca z powodu ryzyka nadmiernej bradykardii oraz z tamoksyfenem, gdyż obniża stężenie aktywnego metabolitu tamoksyfenu (endoksyfenu) o 65-75%, co może zmniejszać skuteczność leczenia onkologicznego.
astemizol, atomoksetyna, buprenorfina, bupropion, chlorochina, cyproheptadyna, desmopresyna, dziurawiec, erytromycyna, fenytoina, flekainid, halofantryna, haloperydol, hiponatermia, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO-A, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitory monoaminooksydazy, interakcje farmakodynamiczne, karbamazepina, kwas trichlorooctowy, lek antyarytmiczny, lek moczopędny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek trójpierścieniowy, meflochina, mekwitazyna, mizolastyna, moksyfloksacyna, napad padaczkowy, nebiwolol, niewydolność serca, okskarbazepina, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg pobudliwości drgawkowej, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, tamoksyfen, tramadol, tryptan, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Mozarin Swift 10 mg

Escytalopram, substancja czynna leku Mozarin Swift, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, które mogą prowadzić do zespołu serotoninowego; wprowadzenie escytalopramu jest możliwe dopiero po 14 dniach od odstawienia inhibitora MAO, a po zakończeniu terapii escytalopramem należy zachować co najmniej 7-dniową przerwę przed podaniem inhibitora MAO. Przeciwwskazane jest także łączenie escytalopramu z odwracalnymi inhibitorami MAO-A (moklobemid) i odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid) ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, stosowanie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, antybiotyki, leki przeciwmalaryczne) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka arytmii. Należy zachować ostrożność przy łączeniu z lekami serotoninergicznymi (np. buprenorfina, tramadol, tryptany), lekami obniżającymi próg drgawkowy oraz preparatami zawierającymi dziurawiec zwyczajny, a także monitorować parametry krzepnięcia u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe i unikać jednoczesnego stosowania z NLPZ ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, dezypramina, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, escytalopram, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, linezolid, lit pierwiastek, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, nortryptylina, omeprazol, parametr krzepnięcia, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, substancja czynna, sumatryptan, terapia skojarzona, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwa arytmia
Leksykon substancji czynnych
Fluoksetyna – Interakcje

Fluoksetyna, jako silny inhibitor CYP2D6 i selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne są jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (np. iproniazyd), które może prowadzić do zespołu serotoninowego objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, klonicznymi skurczami, niestabilnością układu autonomicznego oraz zaburzeniami świadomości; w takich przypadkach zalecane jest zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu po zakończeniu terapii MAO przed rozpoczęciem fluoksetyny oraz 5-tygodniowej przerwy po odstawieniu fluoksetyny przed włączeniem inhibitorów MAO. Ponadto, fluoksetyna zwiększa ryzyko działań niepożądanych metoprololu (np. nadmiernej bradykardii) poprzez hamowanie jego metabolizmu, a także znacząco obniża stężenie aktywnego metabolitu tamoksyfenu (endoksyfenu) o 65-75%, co może osłabiać skuteczność leczenia onkologicznego. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także inhibitorów MAO typu A (linezolid, błękit metylenowy) oraz mekwitazyny, gdzie obserwuje się ryzyko zespołu serotoninowego i wydłużenia odstępu QT, odpowiednio.
astemizol, atomoksetyna, błękit metylenowy, bradykardia, buprenorfina, bupropion, chlorek metylotioniny, chlorochina, cyproheptadyna, czas protrombinowy, dantrolen, desmopresyna, diuretyk, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie sedatywne, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, endoksyfen, erytromycyna, fenytoina, flekainid, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, halofantryna, haloperydol, hipertermia, hiponatremia, inhibitor CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, karbamazepina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, linezolid, meflochina, mekwitazyna, mizolastyna, moksyfloksacyna, nebiwolol, niewydolność serca, norfluoksetyna, okres półtrwania, okskarbazepina, pentamidyna, pimozyd, pochodne butyrofenonu, pochodne fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, tamoksyfen, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Escitil 10 mg

Escytalopram, główny składnik preparatu Escitil, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą mieć istotne implikacje kliniczne. Szczególnie istotne są przeciwwskazania do łączenia escytalopramu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), co wymaga zachowania przerw 14 dni po odstawieniu MAOI i 7 dni po zakończeniu terapii escytalopramem. Również stosowanie moklobemidu i linezolidu jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Escytalopram nie powinien być łączony z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki, TCA, niektóre antybiotyki i leki przeciwhistaminowe) z powodu ryzyka addycyjnego wydłużenia QT i arytmii. Ponadto, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (tramadol, tryptany), leków obniżających próg drgawkowy, litu, tryptofanu, dziurawca zwyczajnego oraz leków przeciwzakrzepowych i NLPZ, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym krwawień i zespołu serotoninowego.
astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibitor CYP2C19, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit, meflochina, metabolizm escytalopramu, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, odstęp QT, omeprazol, parametr krzepnięcia krwi, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, zaburzenie psychomotoryczne, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Amantix 100 mg

Siarczan amantadyny wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania amantadyny z lekami wydłużającymi odstęp QT w zapisie EKG, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dizopiramid, prokainamid) i III (amiodaron, sotalol), przeciwpsychotyczne (tioridazyna, chloropromazyna, haloperidol, pimozyd), trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), przeciwhistaminowe I generacji (astemizol, terfenadyna), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory gyrazy (sparfloksacyna), azolowe leki przeciwgrzybicze oraz inne preparaty o potencjale wydłużania QT (budypina, halofantryna, kotrimoksazol, pentamidyna, cizapryd, bepridyl). Takie połączenia są przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, stosowanie amantadyny z lekami moczopędnymi zawierającymi triamteren i hydrochlorotiazyd może prowadzić do zmniejszenia klirensu osoczowego amantadyny i toksycznych stężeń leku w surowicy, co również wymaga unikania takiej kombinacji.
amiodaron, amitryptylina, antybiotyk makrolidowy, astemizol, benzatropina, biperyden, chinidyna, choroba Parkinsona, działanie niepożądane, erytromycyna, haloperidol, inhibitor gyrazy, klirens osoczowy, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, memantyna, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, reakcja psychotyczna, siarczan amantadyny, sparfloksacyna, splątanie, sympatykomimetyk, terapia skojarzona, tioridazyna, triamteren, triheksyfenidyl, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Citaxin 20 mg

Cytalopram, składnik preparatu Citaxin, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Najpoważniejszym powikłaniem jest zespół serotoninowy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami MAO (np. moklobemid) oraz buspironem. Przeciwwskazane jest także łączenie cytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, pochodne fenotiazyny, pimozyd, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki (sparfloksacyna, moksyfloksacyna, dożylna erytromycyna) oraz leki przeciwmalaryczne (szczególnie halofantryna). Przykładowo, podanie 2 mg pimozydu u pacjentów na cytalopramie 40 mg/dobę powoduje wzrost stężenia pimozydu i wydłużenie odstępu QTc o około 10 ms, co stanowi wysokie ryzyko arytmii. Współistniejące stosowanie leków przeciwzakrzepowych, NLPZ, ASA i innych wpływających na krzepnięcie zwiększa ryzyko krwawień i wymaga monitorowania.
astemizol, biotransformacja, cymetydyna, CYP2C19, cytalopram, cytochrom P-450, demetylocytalopram, działania niepożądane, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenotiazyna, fluwoksamina, glikoproteina p, haloperydol, hipertermia, IMAO-A, inhibitory MAO, ketokonazol, klozapina, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwzakrzepowe, metoprolol, odstęp QT, omeprazol, pentamidyna, receptor 5-HT, selegilina, sparfloksacyna, tachykardia, terapia elektrowstrząsowa, warfaryna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Fluxemed 20 mg

Fluoksetyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania, zarówno samego leku, jak i aktywnego metabolitu norfluoksetyny, co ma kluczowe znaczenie przy zmianie terapii przeciwdepresyjnej. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie fluoksetyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego objawiającego się hipertermią, sztywnością mięśni, miokloniami, niestabilnością układu autonomicznego oraz zaburzeniami świadomości. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem fluoksetyny oraz 5-tygodniowego odstępu po odstawieniu fluoksetyny przed włączeniem IMAO. Fluoksetyna hamuje metabolizm metoprololu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych beta-adrenolityku, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Ponadto, fluoksetyna jako silny inhibitor CYP2D6 znacząco obniża stężenia endoksyfenu (o 65-75%), aktywnego metabolitu tamoksyfenu, co może osłabiać skuteczność leczenia przeciwnowotworowego.
astemizol, biegunka, błękit metylenowy, bupropion, chlorek metylotioniny, chlorochina, cyproheptadyna, depresja, desmopresyna, doustny lek przeciwkrzepliwy, drżenie, dziurawiec, endoksyfen, erytromycyna, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, halofantryna, haloperydol, hipertermia, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, karbamazepina, kwas acetylosalicylowy, leczenie przeciwdepresyjne, leczenie przeciwnowotworowe, lek antyhistaminowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit, majaczenie, meflochina, mekwitazyna, metoprolol, mioklonia, mizolastyna, moksyfloksacyna, nadmierne pocenie, nebiwolol, niestabilność układu autonomicznego, niewydolność serca, norfluoksetyna, okres półtrwania, okskarbazepina, ośrodkowy układ nerwowy, pentamidyna, pimozyd, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, śpiączka, splątanie, sztywność mięśni, tachykardia, tamoksyfen, toksyczność, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, wskaźnik INR, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie poznawcze, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Solian 200 mg

Amisulpryd, substancja czynna leku Solian w dawkach 100 mg i 200 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amisulpryd lub substancje pomocnicze, a także u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak prolactinoma przysadki czy rak piersi, ze względu na ryzyko stymulacji wzrostu guza przez podwyższone stężenie prolaktyny. Ponadto, Solian jest niewskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy oraz u dzieci przed okresem pokwitania, gdzie brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności terapii, a ryzyko zaburzeń hormonalnych jest istotne. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania dotyczące interakcji lekowych, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak chinidyna, amiodaron, sotalol czy inne wymienione antyarytmiki i antybiotyki podawane dożylnie, co znacząco zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych zagrażających życiu arytmii.
amiodaron i sotalol, amisulpryd, choroba Parkinsona, cyzapryd, dopamina, erytromycyna, gruczolak przysadki, guz chromochłonny nadnerczy, halofantryna, hiperprolaktynemia, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, lewodopa, metadon, nadwrażliwość, parkinsonizm, pentamidyna, pheochromocytoma, prolactinoma, rak piersi, receptory dopaminowe, sparfloksacyna, sultopryd, tiorydazyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zypsila 40 mg

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Zypsila (zyprezydon) konieczna jest dokładna ocena przeciwwskazań, które wykluczają jego stosowanie. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na zyprezydon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (zawartość od 57,43 mg w kapsułce 20 mg do 229,73 mg w kapsułce 80 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru. Bezwzględnym przeciwwskazaniem są zaburzenia przewodnictwa elektrycznego serca, takie jak wydłużenie odstępu QT w EKG, wrodzony zespół wydłużonego QT, świeży zawał mięśnia sercowego oraz niewyrównana niewydolność serca. Ponadto, stosowanie Zypsili jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, prokainamid, dizopyramid) i III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid), ze względu na ryzyko synergistycznego wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii.
amiodaron, chinidyna, cyzapryd, dizopyramid, dofetylid, działanie proarytmiczne, fluorochinolony, gatifloksacyna, halofantryna, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, meflokina, mesorydazyna, metylosulfonian dolasetronu, moksyfloksacyna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, niewyrównana niewydolność serca, nowotwór hematologiczny, octan lewometadylu, pimozyd, prokainamid, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, tiorydazyna, trójtlenek arsenu, uzależnienie od opioidów, wodorosiarczan, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół Tourette’a, Zypsila
Leksykon leków
Interakcje leku – Sotalol Aurovitas 160 mg

Sotalol chlorowodorek, jako lek przeciwarytmiczny klasy III, niesie ryzyko wywołania poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes, szczególnie w obecności hipokaliemii i/lub bradykardii. Współstosowanie sotalolu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre neuroleptyki, erytromycyna i.v., moksyfloksacyna) jest przeciwwskazane ze względu na bardzo wysokie ryzyko arytmii komorowych. Niezalecane jest także łączenie sotalolu z halofantryną, pentamidyną, sparfloksacyną i metadonem ze względu na zwiększone ryzyko torsades de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia (diltiazem, werapamil), które mogą powodować bradykardię, zaburzenia przewodzenia i niewydolność serca, wymagając ścisłego monitorowania EKG i stanu klinicznego, zwłaszcza u osób starszych.
alfa-metylodopa, ambenonium, amfoterycyna B, amifostyna, amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beta-adrenolityk, beta-agonista, chinidyna, chloropromazyna, cyjamemazyna, digoksyna, diltiazem, dipirydamol, dofetylid, donepezyl, dyzopiramid, floatafenina, galantamina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, guz chromochłonny, halofantryna, hipoglikemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, insulina, klonidyna, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lewomepromazyna, lidokaina, meflochina, metadon, monitorowanie EKG, neostygmina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pentamidyna, pilokarpina, pirydostygmina, pochodna dihydropirydyny, pochodna fenotiazyny, propafenon, rywastygmina, sotalol chlorowodorek, sparfloksacyna, sulfonamid hipoglikemizujący, takryna, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsades de pointes, trifluoperazyna, werapamil, wziewny anestetyk halogenowy
Leksykon substancji czynnych
Cyzapryd – Interakcje

Cyzapryd, substancja czynna leku Gasprid, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP 3A4, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Jednoczesne stosowanie cyzaprydu z silnymi inhibitorami CYP 3A4, takimi jak doustne lub pozajelitowe pochodne azolowe (ketokonazol, itrakonazol, mikonazol, flukonazol), makrolidy (azytromycyna, erytromycyna, klarytromycyna, troleandomycyna), inhibitory proteaz HIV (rytonawir, indynawir, sankwinawir) oraz nefazodon, prowadzi do znacznego wzrostu stężenia cyzaprydu w surowicy. Skutkuje to zwiększonym ryzykiem wydłużenia odstępu QT i groźnych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes, migotanie przedsionków czy częstoskurcz komorowy. Bezwzględnie przeciwwskazane jest także łączenie cyzaprydu z lekami wydłużającymi QT, w tym lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, chinolonami, trój- i czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi i innymi substancjami o podobnym działaniu. Ponadto, spożywanie soku grejpfrutowego podczas terapii cyzaprydem jest niewskazane ze względu na ryzyko zwiększenia biodostępności leku i nasilenia działań niepożądanych.
acenokumarol, amiodaron, amitryptylina, antybiotyki chinolonowe, antybiotyki makrolidowe, astemizol, azytromycyna, biodostępność leku, chinidyna, cymetydyna, CYP 3A4, cyzapryd, częstoskurcz komorowy, diazepam, digoksyna, dyzopiramid, działanie sedatywne, erytromycyna, flukonazol, haloperydol, indynawir, inhibitory CYP 3A4, inhibitory proteaz HIV, INR, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwzakrzepowe, maprotylina, migotanie komór, mikonazol, neuroleptyki, pochodne azolowe, prokainamid, propranolol, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, sparfloksacyna, terfenadyna, torsades de pointes, wskaźnik protrombinowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Tiapridal 100 mg

Tiaprid, neuroleptyk z grupy benzamidów, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie tiaprydu z lewodopą ze względu na antagonizm receptorów dopaminergicznych, co całkowicie znosi efekt terapeutyczny lewodopy. Ponadto, stosowanie tiaprydu z innymi neuroleptykami zwiększa ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS). Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wydłużające odstęp QT, takie jak beta-adrenolityki, blokery kanałów wapniowych (diltiazem, werapamil), klonidyna, glikozydy naparstnicy, diuretyki, glukokortykoidy, leki przeciwarytmiczne klasy Ia (chinidyna, dizopiramid) i klasy III (amiodaron, sotalol), a także inne leki jak pimozyd, haloperydol czy trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Hipokaliemia, często indukowana przez diuretyki czy glukokortykoidy, powinna być skorygowana przed rozpoczęciem terapii tiaprydem, aby zmniejszyć ryzyko torsade de pointes i innych arytmii.
amfoterycyna B, amiodaron, antagonista receptora H1, arytmia, barbiturany, benzodiazepina, beprydyl, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, bradykardia, chinidyna, cyzapryd, diltiazem, diuretyk, dizopiramid, działanie sedatywne, erytromycyna, glikozyd naparstnicy, glukokortykoid, guanfacyna, halofantryna, haloperydol, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, hipokaliemia, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwhistaminowy, lek przeczyszczający, lewodopa, lit, metadon, pentamidyna, pimozyd, pochodna morfiny, receptory dopaminergiczne, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, tetrakozaktyd, tiaprid, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ bodźcoprzewodzący serca, werapamil, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Escipram 10 mg

Escytalopram, składnik Escipramu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne są skojarzenia z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO, odwracalnymi inhibitorami MAO-A (moklobemid) i MAO (linezolid), które mogą wywołać zespół serotoninowy, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Również łączenie escytalopramu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wybrane antybiotyki i leki przeciwmalaryczne) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko złośliwych arytmii. W przypadku inhibitorów MAO-B (selegilina do 10 mg/dobę) oraz leków serotoninergicznych (tramadol, buprenorfina, tryptany) konieczna jest ostrożność i ścisłe monitorowanie pacjenta. Dodatkowo, stosowanie escytalopramu z lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, preparatami z dziurawca, lekami przeciwzakrzepowymi i NLPZ wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i konieczność monitorowania parametrów klinicznych.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna dożylna, escytalopram, esomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP2D6, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, meflokina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, tyklopidyna, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Escytalopram – Interakcje

Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego oraz wydłużenia odstępu QT. Przeciwwskazane jest łączenie escytalopramu z nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO (ryzyko zespołu serotoninowego), a także z odwracalnym inhibitorem MAO-A (moklobemid) i odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO (linezolid). W przypadku selegiliny (nieodwracalny inhibitor MAO-B) zaleca się ostrożność, zwłaszcza przy dawkach do 10 mg/dobę. Jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki i leki przeciwhistaminowe) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca. Ponadto, łączenie escytalopramu z opioidami (tramadol, buprenorfina), tryptanami oraz innymi lekami serotoninergicznymi wymaga ścisłego monitorowania z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego.
astemizol, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, drżenie, dysfagia, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, gorączka, halofantryna, haloperydol, hiperrefleksja, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydroksyzyna, inhibitor CYP2D6, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP2C19, klomipramina, lanzoprazol, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mioklonie, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, opioid, pentamidyna, pimozyd, pochodna butyrofenonu, pochodna fenotiazyny, pochodna tioksantenu, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, sztywność mięśniowa, tachykardia, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy