otwór pełnej grubości

Otwór pełnej grubości (ang. full-thickness hole/defect) to termin medyczny odnoszący się do ubytku obejmującego wszystkie warstwy danej struktury anatomicznej. Najczęściej pojęcie to używane jest w kontekście patologii siatkówki, gdzie oznacza przerwanie ciągłości wszystkich warstw siatkówki, od błony granicznej wewnętrznej do nabłonka barwnikowego.

W okulistyce otwór pełnej grubości plamki żółtej (FTMH – full-thickness macular hole) stanowi istotne schorzenie mogące prowadzić do znacznego pogorszenia widzenia centralnego. Powstaje na skutek trakcji szklistkowo-siatkówkowej, zmian degeneracyjnych lub urazów. Klasyfikacja otworów plamki według Gassa określa 4 stadia zaawansowania schorzenia, co ma znaczenie prognostyczne i terapeutyczne.

Leczenie otworów pełnej grubości w siatkówce obejmuje głównie interwencję chirurgiczną – witrektomię z usunięciem błony granicznej wewnętrznej (ILM peeling) oraz wypełnieniem gałki ocznej gazem. W okresie pooperacyjnym kluczowe znaczenie ma utrzymywanie odpowiedniej pozycji głowy przez pacjenta, co sprzyja zamknięciu otworu. Skuteczność zabiegu przy otworach nieprzekraczających 400 μm średnicy sięga 90-95%.

Termin „otwór pełnej grubości” może być również stosowany w innych dziedzinach medycyny, np. w kardiologii (przy opisie ubytków przegrody międzykomorowej) czy w chirurgii (pełnościenne uszkodzenie ściany jelita lub żołądka), zawsze oznaczając całkowite przerwanie ciągłości wszystkich warstw danej struktury.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl