przenikanie insuliny przez łożysko

Insulina jest hormonem peptydowym, który ma ograniczoną zdolność przenikania przez łożysko. Cząsteczka insuliny o masie około 5,8 kDa jest zbyt duża, aby swobodnie przekraczać barierę łożyskową drogą dyfuzji prostej. Badania wykazały, że transport insuliny matczynej do płodu jest minimalny i wynosi mniej niż 1% całkowitej ilości insuliny krążącej w organizmie matki.

Insulina wytwarzana przez płód pochodzi głównie z trzustki płodu, która zaczyna funkcjonować już od około 10-12 tygodnia ciąży. Poziom insuliny płodowej jest regulowany stężeniem glukozy we krwi płodu, która z kolei jest bezpośrednio zależna od stężenia glukozy we krwi matki. Glukoza przenika przez łożysko znacznie łatwiej niż insulina, na zasadzie ułatwionej dyfuzji.

W przypadku matek z cukrzycą, zwłaszcza z nieodpowiednio kontrolowaną glikemią, podwyższony poziom glukozy we krwi matki prowadzi do zwiększonego transportu glukozy do płodu. To z kolei stymuluje trzustkę płodu do zwiększonej produkcji insuliny, co może skutkować makrosomią płodu, hipoglikemią noworodkową po porodzie oraz zwiększonym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2 w późniejszym życiu dziecka.

Warto zaznaczyć, że insulina egzogenna stosowana w leczeniu cukrzycy (zarówno ludzka jak i analogi insuliny) również nie przenika przez łożysko w znaczących ilościach, co czyni ją bezpieczną w terapii cukrzycy ciążowej i przedciążowej. To zjawisko jest istotne w kontekście bezpieczeństwa insulinoterapii w ciąży.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl