klastocyt
Klastocyt to termin medyczny odnoszący się do komórki krwi, która została uszkodzona lub zniszczona w procesie fizjologicznym lub patologicznym. Najczęściej termin ten dotyczy fragmentów erytrocytów (czerwonych krwinek), które uległy rozpadowi.
W obrazie krwi obwodowej klastocyty mogą być widoczne jako nieregularne fragmenty erytrocytów, często o różnych kształtach i rozmiarach. Ich obecność w nadmiernej ilości może świadczyć o hemolitycznych procesach zachodzących w organizmie, gdzie dochodzi do przedwczesnej destrukcji krwinek czerwonych.
Zwiększona liczba klastocytów we krwi obwodowej może występować w różnych stanach patologicznych, takich jak: niedokrwistości hemolityczne, mikroangiopatia zakrzepowa, zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP), rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC) czy stan po wszczepieniu sztucznych zastawek serca.
Identyfikacja klastocytów w rozmazie krwi obwodowej stanowi istotną wskazówkę diagnostyczną, pomocną w rozpoznawaniu i monitorowaniu chorób związanych z niszczeniem erytrocytów. Nowoczesne analizatory hematologiczne często sygnalizują ich obecność, co powinno skłonić do dokładniejszej oceny mikroskopowej rozmazu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kofeina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kofeina, często stosowana w preparatach leczniczych w połączeniu z innymi substancjami, wykazuje względne bezpieczeństwo w dawkach terapeutycznych. Wartości LD50 różnią się w zależności od gatunku i drogi podania: u królików LD50 po podaniu podskórnym wynosi >265 mg/kg mc., u szczurów doustnie 192 mg/kg mc., a dla dorosłych ludzi dawka toksyczna przekracza 1 g, z dawką śmiertelną w zakresie 5-20 g (inne źródła podają 18-50 g). Doniesienia o zatruciach śmiertelnych obejmują dawki 500 mg doustnie i 3,2 g dożylnie. Dane przedkliniczne dotyczące mutagenności są niejednoznaczne; kofeina wykazuje mutagenność in vitro w niektórych modelach, ale nie w testach na Salmonella typhimurium i Escherichia coli. Badania in vivo na zwierzętach nie potwierdzają istotnego potencjału mutagennego ani rakotwórczego przy dawkach terapeutycznych (np. do 102 mg/kg mc. u szczurów i 55 mg/kg mc. u myszy). Kofeina może nasilać genotoksyczność innych mutagenów i zwiększać formację mikrojąder u myszy z niedoborem folianów, jednak nie wykazuje klastogenicznego działania w testach mikrojądrowych ani aberracji chromosomalnych in vitro przy stężeniach terapeutycznych.
aberracja chromosomalna, badanie mikrobiologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie klastogeniczne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ektrodaktylia, interakcja farmakodynamiczna, klastocyt, LD50, poronienie spontaniczne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewodu pokarmowego, wada wrodzona, właściwości mutagenne, wymiana siostrzanych chromatyd, zaburzenie kostnienia szkieletu