dysfunkcja mięśni
Dysfunkcja mięśni to stan zaburzenia prawidłowej pracy tkanki mięśniowej, wpływający na jej funkcję motoryczną, wytrzymałość lub siłę. Może dotyczyć zarówno mięśni szkieletowych, jak i mięśni gładkich czy mięśnia sercowego. Dysfunkcje mięśniowe mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych zaburzeń funkcjonalnych po całkowitą utratę funkcji.
Przyczyny dysfunkcji mięśni są bardzo zróżnicowane i obejmują: choroby neurologiczne (stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, udar mózgu), choroby pierwotnie mięśniowe (miopatie, dystrofie mięśniowe), zaburzenia metaboliczne, urazy, zapalenia mięśni, zaburzenia elektrolitowe czy skutki uboczne farmakoterapii. Dysfunkcje mogą być również wynikiem długotrwałego unieruchomienia lub przeciążenia.
Objawy dysfunkcji mięśni to przede wszystkim osłabienie siły mięśniowej, zmniejszenie masy mięśniowej (atrofia), nieprawidłowe napięcie mięśniowe (zwiększone lub zmniejszone), zaburzenia koordynacji ruchowej, męczliwość, ból mięśniowy, przykurcze oraz zaburzenia funkcjonalne w czynnościach życia codziennego. W zależności od etiologii, dysfunkcje mogą rozwijać się gwałtownie lub postępować powoli.
Diagnostyka dysfunkcji mięśni obejmuje badanie kliniczne, badania elektrofizjologiczne (EMG), badania obrazowe (MRI, USG), badania laboratoryjne (oznaczanie poziomu enzymów mięśniowych), a czasem biopsję mięśnia. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę i może obejmować farmakoterapię, fizykoterapię, rehabilitację ruchową oraz w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Senes Apteo Med 28 mg sennozydów/sasz.
Przedawkowanie preparatu Senes Apteo Med, zawierającego 28 mg sennozydów na saszetkę oraz 825 mg liścia senesu i 275 mg owocu senesu, prowadzi do nasilonych objawów ze strony przewodu pokarmowego, takich jak bolesne skurcze jamy brzusznej i ostra biegunka. Te symptomy powodują znaczną utratę wody i elektrolitów, zwłaszcza potasu, co skutkuje hipokaliemią. Hipokaliemia może wywołać poważne zaburzenia rytmu serca, arytmie, osłabienie mięśni, parestezje oraz dysfunkcje mięśniowo-nerwowe. Długotrwałe zaburzenia elektrolitowe niosą ryzyko powikłań kardiologicznych i nerwowo-mięśniowych, co podkreśla konieczność szybkiej interwencji medycznej.
arytmia, dysfunkcja mięśni, hipokaliemia, kołatanie serca, liść senesu, niedobór elektrolitów, odwodnienie, osłabienie mięśni, ostra biegunka, owoc senesu, parestezje, perystaltyka jelit, sennozydy, skurcz przewodu pokarmowego, skurcze jamy brzusznej, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, wodnisty stolec, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia motoryki jelit, zaburzenia pracy serca, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa