wtórne zakażenie skórne

Wtórne zakażenie skórne (wtórna infekcja skóry) to stan chorobowy, w którym dochodzi do nałożenia się zakażenia bakteryjnego, grzybiczego lub wirusowego na istniejące już schorzenie dermatologiczne. Najczęściej występuje w przebiegu chorób takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, świerzb czy wyprysk kontaktowy, gdzie uszkodzona bariera naskórkowa staje się wrotami dla patogenów.

Głównym czynnikiem etiologicznym wtórnych zakażeń skórnych są bakterie, przede wszystkim Staphylococcus aureus i paciorkowce beta-hemolizujące. Klinicznie manifestują się nasileniem stanu zapalnego, obecnością sączących nadżerek, miodowożółtych strupów, krost, pęcherzy lub nasileniem świądu. Mogą też wystąpić objawy ogólne jak gorączka czy powiększenie regionalnych węzłów chłonnych.

Diagnostyka wtórnych zakażeń skórnych opiera się na obrazie klinicznym oraz badaniach mikrobiologicznych (wymaz, posiew). Leczenie jest dwutorowe – obejmuje zarówno terapię choroby podstawowej, jak i zwalczanie nałożonej infekcji. W zależności od nasilenia i rozległości zmian stosuje się leki przeciwbakteryjne miejscowe (mupirocyna, kwas fusydowy) lub ogólnoustrojowe (antybiotyki). Istotne jest również przywrócenie prawidłowej funkcji bariery naskórkowej poprzez odpowiednią pielęgnację.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl