dawka nasycająca prasugrelu
Dawka nasycająca prasugrelu to początkowa, jednorazowa dawka leku przeciwpłytkowego, podawana w celu szybkiego osiągnięcia pełnego efektu terapeutycznego. Standardowo wynosi ona 60 mg i jest stosowana u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (OZS), którzy są kwalifikowani do przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI).
Prasugrel, jako silny inhibitor receptora P2Y12 płytek krwi, wykazuje szybszy początek działania i silniejszy efekt przeciwpłytkowy niż klopidogrel. Po podaniu dawki nasycającej 60 mg, hamowanie agregacji płytek krwi występuje już po 30 minutach, a maksymalny efekt osiągany jest po około 2-4 godzinach. Jest to szczególnie istotne w sytuacjach klinicznych wymagających natychmiastowego zahamowania aktywności płytek krwi.
Po podaniu dawki nasycającej, leczenie kontynuuje się dawką podtrzymującą wynoszącą 10 mg raz na dobę, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym. U pacjentów o masie ciała poniżej 60 kg lub w wieku ≥75 lat należy rozważyć zmniejszenie dawki podtrzymującej do 5 mg ze względu na zwiększone ryzyko krwawień, jednak dawka nasycająca pozostaje bez zmian.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Prasugrel – Właściwości farmakodynamiczne
Prasugrel, inhibitor agregacji płytek krwi z grupy P2Y12, wykazuje szybkie i trwałe hamowanie aktywacji płytek, osiągając maksymalne zahamowanie agregacji na poziomie 79-83% po dawce nasycającej 60 mg. Efekt farmakodynamiczny utrzymuje się przy dawce podtrzymującej 10 mg, z ≥20% zahamowaniem agregacji u ponad 98% pacjentów. Po odstawieniu leku powrót do wartości wyjściowych trwa 5-9 dni, co ma znaczenie przy planowaniu zabiegów. Badania kliniczne wykazały, że prasugrel jest skuteczniejszy niż klopidogrel w hamowaniu agregacji płytek, zwłaszcza po zastosowaniu dawki nasycającej 60 mg podczas PCI, co przekłada się na zmniejszenie częstości poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zgon, zawał mięśnia sercowego i udar mózgu.
agregacja płytek krwi, anemia sierpowata, angiografia naczyń wieńcowych, badanie TRILOGY-ACS, badanie TRITON, ciężkie krwawienie, dawka nasycająca prasugrelu, hamowanie agregacji płytek, heparyna niskocząsteczkowa, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor GP IIb/IIIa, klasyfikacja TIMI, kwas acetylosalicylowy, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie zakrzepowe miażdżycy, przezskórna interwencja wieńcowa, receptor ADP, rewaskularyzacja tętnicy docelowej, rewaskularyzacja wieńcowa, równowaga farmakodynamiczna, udar mózgu, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepica w stencie, zator naczyniowy, zawał mięśnia sercowego, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, zawał serca z uniesieniem odcinka ST, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bewim 10 mg
Prasugrel, aktywny składnik leku Bewim, jest inhibitorem agregacji płytek krwi działającym poprzez trwałe blokowanie receptorów P2Y12 ADP na płytkach, co skutkuje szybkim i silnym zahamowaniem ich aktywacji i agregacji. Po podaniu dawki nasycającej 60 mg, zahamowanie agregacji indukowanej ADP osiąga 83% (5 μM ADP) i 79% (20 μM ADP) w ciągu 15-30 minut, a w stanie równowagi po 3-5 dniach stosowania dawki podtrzymującej 10 mg dziennie zahamowanie wynosi odpowiednio 74% i 69%. Prasugrel wykazuje mniejszą zmienność farmakodynamiczną niż klopidogrel i po zakończeniu terapii efekt przeciwpłytkowy ustępuje w ciągu 5-9 dni. Badania kliniczne, w tym wieloośrodkowe, randomizowane badanie III fazy TRITON, potwierdziły wyższą skuteczność prasugrelu w zapobieganiu zgonowi sercowo-naczyniowemu, zawałowi mięśnia sercowego i udarowi mózgu u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (UA, NSTEMI, STEMI) poddawanych PCI, w porównaniu z klopidogrelem, przy jednoczesnym stosowaniu ASA (75-325 mg/dobę).
agregacja płytek krwi, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, biwalirudyna, dawka nasycająca prasugrelu, doustny lek przeciwzakrzepowy, hamowanie czynności płytek krwi, heparyna niskocząsteczkowa, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor GP IIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwtrombinowy, niestabilna dławica piersiowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry zespół wieńcowy, powikłanie zakrzepowe miażdżycy, przemijający atak niedokrwienny, przezskórna interwencja wieńcowa, receptor ADP, udar mózgu, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepica w stencie, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zmienność międzyosobnicza