hantaviridae
Hantaviridae to rodzina wirusów RNA, które mogą wywoływać poważne choroby u ludzi. Należą do rzędu Bunyavirales i obejmują ponad 20 gatunków wirusów, z których najważniejsze to wirusy wywołujące gorączkę krwotoczną z zespołem nerkowym (HFRS) w Europie i Azji oraz hantawirusowy zespół płucny (HPS) w Amerykach.
Głównym rezerwuarem hantawirusów są gryzonie, a do zakażenia człowieka dochodzi najczęściej poprzez kontakt z wydalinami zakażonych zwierząt – głównie przez wdychanie aerozoli zawierających cząstki wirusa. Transmisja między ludźmi występuje rzadko i jest udokumentowana głównie dla wirusa Andes w Ameryce Południowej.
Objawy zakażenia hantawirusami różnią się w zależności od rodzaju wirusa. HFRS charakteryzuje się gorączką, bólami głowy, bólami brzucha, zaburzeniami widzenia oraz niewydolnością nerek. HPS objawia się początkowo objawami grypopodobnymi, po których następuje nagłe pojawienie się obrzęku płuc i niewydolności oddechowej, co może prowadzić do śmierci w ciągu kilku dni.
Diagnoza opiera się na testach serologicznych wykrywających przeciwciała IgM i IgG oraz metodach molekularnych (RT-PCR). Leczenie jest głównie objawowe i wspomagające, w ciężkich przypadkach może być konieczna dializoterapia lub mechaniczne wspomaganie oddychania. W niektórych badaniach wykazano skuteczność rybawiryny w leczeniu HFRS, ale jej skuteczność w HPS nie została potwierdzona.
Profilaktyka zakażeń hantawirusami polega przede wszystkim na unikaniu kontaktu z gryzoniami i ich wydalinami, stosowaniu środków ochrony osobistej podczas prac porządkowych w miejscach potencjalnie zanieczyszczonych oraz na kontroli populacji gryzoni w środowisku.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół płucno-sercowy wirusa hantawirusa – Etiologia i przyczyny
Zespół płucno-sercowy hantawirusa (HPS) jest rzadką, ale wysoce śmiertelną chorobą zakaźną wywoływaną przez wirusy z rodzaju Orthohantavirus, przenoszone głównie przez specyficzne gatunki gryzoni, takie jak mysz jelenia (Peromyscus maniculatus) w Ameryce Północnej. Do zakażenia dochodzi przede wszystkim przez inhalację aerozolu zawierającego wirusa, pochodzącego z moczu, kału lub śliny zakażonych gryzoni. Patogeneza HPS opiera się na infekcji komórek śródbłonka płuc, co prowadzi do zwiększonej przepuszczalności naczyń, obrzęku płuc pochodzenia niekardiogennego oraz masywnej odpowiedzi immunologicznej. W efekcie rozwija się ciężka niewydolność oddechowa i wstrząs kardiogenny, a śmiertelność waha się między 30% a 50%, z większością zgonów występujących w ciągu 24-48 godzin od początku fazy sercowo-płucnej.
depresja mięśnia sercowego, gorączka krwotoczna z zespołem nerkowym, hantaviridae, inhalacja aerozolu, komórka śródbłonka, małopłytkowość, naczyniowy czynnik wzrostu śródbłonka, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, obrzęk płuc niekardiogenny, wirus Andes, wirus RNA, wirus Sin Nombre, wstrząs, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie płuc, zespół płucno-sercowy hantawirusa - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączki krwotoczne – Zapobieganie i profilaktyka
Gorączki krwotoczne to grupa poważnych chorób wirusowych wywoływanych przez różne rodziny wirusów (m.in. Arenaviridae, Filoviridae, Flaviviridae), charakteryzujących się wysokim ryzykiem śmiertelności i zróżnicowanymi drogami transmisji. Profilaktyka opiera się na kompleksowych strategiach, takich jak unikanie kontaktu z rezerwuarami zwierzęcymi i wektorami, izolacja chorych, stosowanie środków ochrony osobistej (PPE), wczesne wykrywanie przypadków oraz edukacja publiczna. Dostępne szczepionki obejmują m.in. szczepionkę przeciwko żółtej gorączce (powszechnie dostępna, przeciwwskazana u dzieci <9 miesięcy, kobiet w I trymestrze ciąży i osób immunosupresyjnych), szczepionkę przeciwko Eboli (ograniczony dostęp, dedykowana personelowi medycznemu), argentyńskiej gorączce krwotocznej oraz gorączce denga (zalecana osobom z wcześniejszym zakażeniem). W przypadku innych gorączek, jak Lassa czy gorączka Doliny Riftu, trwają badania nad szczepionkami eksperymentalnymi. Kluczowe jest także stosowanie środków kontroli zakażeń w placówkach medycznych, w tym higiena rąk, izolacja pacjentów, dedykowany sprzęt oraz odpowiednie środki ochrony dróg oddechowych (np. maski N95 z filtrem HEPA) przy wysokim ryzyku transmisji.
Arenaviridae, argentyńska gorączka krwotoczna, chemioprofilaktyka poekspozycyjna, choroba podlegająca zgłoszeniu, czynnik etiologiczny, dekontaminacja środowiska, Filoviridae, Flaviviridae, gorączka denga, gorączka krwotoczna, hantaviridae, higiena rąk, immunosupresja, kontrola zakażeń, krymsko-kongijska gorączka krwotoczna, profilaktyka poekspozycyjna, rezerwuar zwierzęcy, rozpoznanie różnicowe, rybawiryna, środek dezynfekujący, środek ochrony indywidualnej, środek ochrony osobistej, szczepienie ochronne, szczepionka żywa atenuowana, wektor, wirus dengi, wirus Ebola, wirus Lassa, żółta gorączka