kompartment
Kompartment (z ang. compartment) to termin określający anatomicznie lub funkcjonalnie wydzieloną przestrzeń w organizmie, zawierającą tkanki, płyny lub struktury o podobnych właściwościach. W medycynie pojęcie to ma szczególne znaczenie w kilku dziedzinach, w tym w ortopedii, chirurgii i farmakologii.
W ortopedii i chirurgii kompartment oznacza przestrzeń anatomiczną ograniczoną powięziami, w której znajdują się mięśnie, naczynia krwionośne i nerwy. Kluczowym stanem patologicznym związanym z kompartmentami jest zespół ciasnoty przedziałów powięziowych (zespół kompartmentu), będący stanem nagłym wymagającym szybkiej interwencji chirurgicznej. Powstaje na skutek zwiększonego ciśnienia w zamkniętej przestrzeni, co prowadzi do upośledzenia krążenia i funkcji nerwów.
W farmakologii i farmakokinetyce kompartment to teoretyczny model przestrzeni, w której lek rozprzestrzenia się w organizmie w jednakowy sposób. Modele jedno-, dwu- lub wielokompartmentowe służą do opisywania dystrybucji, metabolizmu i eliminacji leków, co ma kluczowe znaczenie przy ustalaniu dawkowania i przewidywaniu efektów terapeutycznych.
W immunologii i mikrobiologii kompartmentyzacja dotyczy fizycznego oddzielenia różnych elementów układu odpornościowego lub patogenów, co wpływa na przebieg procesów immunologicznych i infekcyjnych. Zrozumienie struktury i funkcji kompartmentów jest istotne w diagnostyce i leczeniu wielu schorzeń, od urazów ortopedycznych po choroby zakaźne i autoimmunologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Jodek sodu – Właściwości farmakokinetyczne
Jodek sodu (Na 131I) charakteryzuje się okresem półtrwania 8,02 dnia i wykazuje farmakokinetykę zbliżoną do stabilnego jodu. Po podaniu doustnym wchłania się szybko w górnym odcinku przewodu pokarmowego, z około 90% dawki wchłoniętej w ciągu 60 minut, przy czym tempo wchłaniania zależy od czynności tarczycy (przyspieszone w nadczynności, spowolnione w niedoczynności). W surowicy równowaga stężenia aktywności jodu osiągana jest po około 40 minutach. Tarczyca wychwytuje około 20% jodu podczas jednego przejścia krwi, z maksymalnym wychwytem w ciągu 24-48 godzin (50% maksimum po 5 godzinach). Klirens jodu przez tarczycę waha się od 5 do 50 ml/min, ale może wzrosnąć do 100 ml/min w niedoborze jodu i nawet do 1000 ml/min w nadczynności tarczycy, natomiast przy nadmiarze jodków spada do 2-5 ml/min. Jodek sodu jest także wychwytywany przez inne tkanki, takie jak ślinianki, śluzówka żołądka, sploty naczyniowe mózgu, łożysko, mleko kobiet karmiących oraz nerki.
aktywny transport, ciało szkliste, ciecz wodnista, dializa otrzewnowa, efektywny okres półtrwania, eutyreoza, farmakokinetyka, górny odcinek przewodu pokarmowego, hormon tarczycy, izotop jodu 131, jodek sodu, klirens nerkowy, kompartment, krople do oczu, łożysko, nadczynność tarczycy, niedobór jodu, niedoczynność tarczycy, okres półtrwania, opróżnianie żołądka, procesy farmakokinetyczne, reszty tyrozylowe, ślinianki, śluzówka żołądka, soczewka oka, splot naczyniowy mózgu, stężenie jodu w surowicy, tyreoglobulina, wchłanianie leku, wychwyt tarczycowy, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fortalbia 200 mg/ml 200 mg/ml
Fortalbia 200 mg/ml to roztwór do infuzji zawierający 200 g/l białka całkowitego, z czego minimum 95% stanowi albumina ludzka. Produkt dostępny jest w fiolkach 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy). W warunkach fizjologicznych całkowita wymienialna pula albuminy wynosi 4-5 g/kg masy ciała, z dystrybucją 40-45% w przestrzeni wewnątrznaczyniowej i 55-60% w zewnątrznaczyniowej. Średni okres półtrwania albuminy w osoczu to około 19 dni, a eliminacja zachodzi głównie wewnątrzkomórkowo przez proteazy lizosomalne. Po infuzji u osób zdrowych mniej niż 10% podanej albuminy opuszcza przestrzeń wewnątrznaczyniową w ciągu pierwszych 2 godzin, a zwiększona objętość osocza może utrzymywać się kilka godzin u niektórych pacjentów.
albumina ludzka, ciśnienie onkotyczne osocza, dystrybucja albuminy, farmakokinetyka albuminy, infuzja albuminy, kinetyka albuminy, kompartment, okres półtrwania albuminy, pacjent w stanie krytycznym, proteazy lizosomalne, przepuszczalność naczyń włosowatych, przepuszczalność śródbłonka naczyniowego, przestrzeń wewnątrznaczyniowa, przestrzeń zewnątrznaczyniowa, reakcja zapalna, sprzężenie zwrotne, wstrząs septyczny, zmienność osobnicza