reszty tyrozylowe
Reszty tyrozylowe to elementy strukturalne w białkach, pochodzące od aminokwasu tyrozyny. Tyrozyna zawiera charakterystyczną grupę fenolową, która może ulegać fosforylacji, tworząc fosfotyrozynę – kluczowy element w wewnątrzkomórkowych szlakach sygnałowych.
Fosforylacja reszt tyrozylowych jest katalizowana przez kinazy tyrozynowe i stanowi istotny mechanizm regulacyjny w komórce. Proces ten odgrywa kluczową rolę w transdukcji sygnału, kontroli cyklu komórkowego, różnicowaniu komórek oraz regulacji metabolizmu. Zaburzenia fosforylacji tyrozyny są związane z wieloma stanami patologicznymi, w tym chorobami nowotworowymi.
Reszty tyrozylowe mogą również ulegać innym modyfikacjom potranslacyjnym, takim jak sulfonowanie czy nitrowanie, co wpływa na funkcje białek. W diagnostyce medycznej wykrywanie fosforylacji reszt tyrozylowych służy jako marker aktywności szlaków sygnałowych i może być wykorzystywane w ocenie skuteczności terapii celowanych, szczególnie w onkologii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Jodek sodu – Właściwości farmakokinetyczne
Jodek sodu (Na 131I) charakteryzuje się okresem półtrwania 8,02 dnia i wykazuje farmakokinetykę zbliżoną do stabilnego jodu. Po podaniu doustnym wchłania się szybko w górnym odcinku przewodu pokarmowego, z około 90% dawki wchłoniętej w ciągu 60 minut, przy czym tempo wchłaniania zależy od czynności tarczycy (przyspieszone w nadczynności, spowolnione w niedoczynności). W surowicy równowaga stężenia aktywności jodu osiągana jest po około 40 minutach. Tarczyca wychwytuje około 20% jodu podczas jednego przejścia krwi, z maksymalnym wychwytem w ciągu 24-48 godzin (50% maksimum po 5 godzinach). Klirens jodu przez tarczycę waha się od 5 do 50 ml/min, ale może wzrosnąć do 100 ml/min w niedoborze jodu i nawet do 1000 ml/min w nadczynności tarczycy, natomiast przy nadmiarze jodków spada do 2-5 ml/min. Jodek sodu jest także wychwytywany przez inne tkanki, takie jak ślinianki, śluzówka żołądka, sploty naczyniowe mózgu, łożysko, mleko kobiet karmiących oraz nerki.
aktywny transport, ciało szkliste, ciecz wodnista, dializa otrzewnowa, efektywny okres półtrwania, eutyreoza, farmakokinetyka, górny odcinek przewodu pokarmowego, hormon tarczycy, izotop jodu 131, jodek sodu, klirens nerkowy, kompartment, krople do oczu, łożysko, nadczynność tarczycy, niedobór jodu, niedoczynność tarczycy, okres półtrwania, opróżnianie żołądka, procesy farmakokinetyczne, reszty tyrozylowe, ślinianki, śluzówka żołądka, soczewka oka, splot naczyniowy mózgu, stężenie jodu w surowicy, tyreoglobulina, wchłanianie leku, wychwyt tarczycowy, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek