przewlekłe zapalenie kości

Przewlekłe zapalenie kości (osteomyelitis chronica) to długotrwały proces zapalny tkanki kostnej, charakteryzujący się przetrwałą infekcją drobnoustrojami, najczęściej bakteriami. Choroba rozwija się przez co najmniej 6-8 tygodni i prowadzi do postępującego niszczenia struktury kostnej, tworzenia martwicy oraz powstawania sekwestrów (fragmentów martwej kości).

Najczęstszym czynnikiem etiologicznym przewlekłego zapalenia kości jest Staphylococcus aureus, choć mogą je wywoływać również inne bakterie, w tym Gram-ujemne pałeczki czy prątki gruźlicy. Do rozwoju choroby predysponują stany obniżonej odporności, cukrzyca, miażdżyca, przebyte urazy, zabiegi operacyjne czy obecność ciał obcych (implantów).

Klinicznie przewlekłe zapalenie kości objawia się miejscowym bólem, obrzękiem, ograniczeniem ruchomości, okresowym wzrostem temperatury ciała oraz tworzeniem przetok. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (podwyższone OB, CRP), badania mikrobiologiczne oraz obrazowe (RTG, TK, MRI, scyntygrafia). W obrazie radiologicznym charakterystyczne są ogniska osteolityczne, sklerotyzacja kości oraz sekwestry.

Leczenie przewlekłego zapalenia kości jest złożone i długotrwałe. Wymaga terapii skojarzonej: antybiotykoterapii celowanej (często przez 6-12 tygodni), interwencji chirurgicznej (usunięcie sekwestrów, martwiczych tkanek, drenaż), a w niektórych przypadkach zastosowania terapii hiperbarycznej. Rokowanie zależy od lokalizacji, rozległości zmian, stanu immunologicznego pacjenta oraz skuteczności terapii.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl